๑๙ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

ความเป็นพระมีอยู่กับเราทุกๆ คนน่ะ
ผู้ที่บวชก็เป็นพระได้
ผู้ที่ไม่บวชก็เป็นพระได้
พระ คือ ผู้รู้ ผู้เข้าใจ
มีความสุขกับการประพฤติกับการปฎิบัติ

พวกที่มาบวช
เค้ายังไม่ได้เรียกว่า พระ หรอก
เค้าเรียกว่า ภิกษุ

ผู้ที่รู้เข้าใจแล้ว
อันไหนไม่ดี ไม่คิด
อันไหนไม่ดี ก็ไม่พูด
อันไหนไม่ดี ก็ไม่ทำ
ยกเลิกสิ่งที่เป็นวัฏสงสารน่ะ
ไม่เอาความหลงนำชีวิต
ไม่เอาผัสสะนำชีวิตน่ะ
มีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติ

ปัจจุบันต้องรู้เข้าใจ
มีความสุขกับการประพฤติกับการปฎิบัติ
ความสุขกับความสงบ
มันจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

ถ้าเรามีความสุขกับการประพฤติการปฎิบัติ
ความสงบนั้นก็ต้องมี

ความสุขมันจะเป็นออกซิเจนเอง
มันจะถ่ายเทเอาของเสียของปฏิกูล
คาร์บอนไดออกไซด์ออกไป
ต้องพากันเข้าใจอย่างนี้นะ

เรารู้เข้าใจน่ะ
สิ่งทั้งหลายทั้งปวง
มันจะได้จบลงที่ปัจจุบัน จบลงที่ผัสสะ

เรามีความสุขในการทำงาน
ใจเราก็จะดี แล้วเราก็รวย เฮงอีกด้วย

. . .
เราทุกคนอย่าไปมองข้ามปัจจุบันน่ะ
เพราะปัจจุบันคือ . . .
รายรับรายจ่ายแห่งชีวิต
ปัจจุบันเป็นระบบความคิด คำพูด การกระทำ
อย่างนี้
เราอย่าไปมองข้าม

เราต้องรู้เข้าใจ
สิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้น่ะ
มันคือความปรุงแต่งน่ะ

มหาภูมิพลฯ บอกว่า
ต้องเข้าถึงความพอเพียง เพียงพอ
เราอยากได้มาก ก็ไม่มาก
อยากได้น้อย ก็ไม่น้อย
เราต้องเคารพในความเป็นไปไม่ได้
เราอย่าไปคิดมัน

เราทำอะไรๆ เราต้องมีความสุขในปัจจุบัน
เพราะความสุขกับสติสัมปชัญญะ
มันเป็นอันเดียวกัน
เราต้องเอาสิ่งที่มีอยู่
ปัจจุบันเราอย่ามองข้าม

เราอย่าไปมองข้ามพ่อแม่นะ
พรุ่งนี้เราจะเห็นหน้าพ่อแม่หรือเปล่า
เราต้องเข้าใจอย่างนี้

พรุ่งนี้น่ะไม่สำคัญ
สำคัญอยู่ที่ปัจจุบัน
ต้องเข้าถึงความพอเพียง เพียงพอ
อยู่ที่ปัจจุบันน่ะ

อย่างคอยหลวงพ่ออย่างนี้
ก็ดูเหมือนเวลานานน่ะ
เพราะเราไม่ได้อยู่กับปัจจุบันน่ะ
ตัวตนนี้ มันเผาเรา
ตัวตน มันเผาเรา
เห็นด้วยมั้ยๆ
ถ้าทำงานมีความสุข
เอ๊…ทำไมวันนี้เวลาหมดเร็วแท้

อย่าไปหลงเหมือนแม่ชีนะ
แม่ชีฟุ้งซ่านมาก
เล่นแต่โทรศัพท์ ไลน์โทรศัพท์
แม่ชีบางคนหรอก
เห็นด้วยมั้ยๆ

คนเราต้องรู้จักน่ะ
ไปตามความอยากความต้องการ…ไม่ได้
เพราะว่าเป็นรถดี เครื่องบินดี
อย่างนี้ไม่มีเบรก…มันไม่ได้

เราบวชมาปฏิบัติน่ะ
เราต้องรู้เข้าใจ
มันเป็นเหมือนต้นไม้ที่ไปปลูกกลางแจ้ง
ที่ดินดีๆ น้ำดีๆ ปุ๋ยดีๆ
แสงแดด อากาศออกซิเจนดีๆ
มันต้องสง่างามอย่างนี้

. . .
เราไม่มีเบรก คิดไปเรื่อย
ความคิดมันก็ไม่กลัว
เพราะคิดไปแล้ว
เราก็ยอมแพ้ความคิดน่ะ

การฝึกใจปฏิบัติใจ
เค้าต้องฝึกที่กาย
ไม่ให้กายมันคิดน่ะ
เค้าต้องทำอย่างนั้น
เห็นด้วยมั้ยๆ

โยมน่ะ มีความสุขในการเรียนหนังสือ
โยมก็เรียนหนังสือดีด้วย
ถ้าขี้เกียจเรียนหนังสือนั้นน่ะ
พวกนี้น่ะ มาบ่นกับหลวงพ่อว่า ปวดหัว
หัวมันอยู่ดีๆ
ทำไมไปคิดให้มันปวด

. . .
เรามาบวช มาอยู่ที่วัด
มาทำความดีติดต่อต่อเนื่อง เหมือนสายน้ำนะ

เราต้องรู้เข้าใจ
โอ้…เรากลับไปบ้านน่ะ
เราก็ยังหายใจอยู่อย่างเก่า
ที่ไหนมีที่หายใจ
ที่นั้นก็มีที่ประพฤติที่ปฏิบัติหมดน่ะ
เห็นด้วยมั้ยๆ

. . .
ไม่ต้องกลัวหรอก
คนเราถ้ายกเลิกตัวตน
มันไม่กลัวอะไรหรอก
ถ้ามีตัวมีตน มันย่าน(กลัว) นะ
เจ้าตัวน้อยนี่ ยกเลิกตัวตนนี่ไม่กลัวเลย

-----------------
#หลวงพ่อกัณหา_สุขกาโม
#วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม
#ธรรมะ@กุฏิหลวงพ่อ
วันพฤหัสบดีที่ ๑๙ มีนาคม ๒๕๖๙