๘ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

พสกนิกรชาวไทยและชาวต่างประเทศได้มาร่วมรวมกันประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่อน้อมถวายเป็นพระราชกุศลแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ด้วยความโทมนัสและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ ที่พระองค์ได้ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทยและชาวโลกตลอดระยะเวลาที่ยาวนาน พระองค์ทรงเป็นดั่งแม่แห่งแผ่นดิน ผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาและพระปรีชาสามารถ ทรงอุทิศพระวรกาย พระสติปัญญา และพระราชหฤทัยในการบำเพ็ญพระราชกรณียกิจนานัปการ เคียงคู่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เพื่อธำรงไว้ซึ่งความผาสุกและความมั่นคงแห่งชาติไทย เราประชาชนชาวไทยต้องร่วมใจสมัครสมานสามัคคีทำความดีที่ประกอบด้วยปัญญา เพื่ออุทิศบุญกุศลน้อมเกล้าถวาย เพื่อเสด็จสู่สวรรคาลัย เข้าสู่สวรรค์มรรคผลพระนิพพาน

วันนี้เป็นวันศุกร์ที่ ๘ เดือนพฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

เรามาบวชเรามาประพฤติมาปฏิบัติธรรม เราไม่ได้มาบวชเราก็ต้องปฏิบัติธรรมเหมือนกัน องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราเข้าใจอย่างนี้ เพราะเหตุผลว่าความทุกข์นั้นมันมีอยู่กับเราทุก ๆ คน ทั้งผู้ที่มาบวชทั้งผู้ที่ไม่ได้มาบวช ความทุกข์มันมีกับเราทุก ๆ คน

ด้วยเหตุผลนี้องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านจึงให้เราตั้งใจตั้งเจตนา เพื่อประพฤติเพื่อปฏิบัติตนเอง

เรามาบวช เราอยู่ที่บ้านหรืออยู่ที่ทำงานเราก็ปฏิบัติธรรมเช่นเดียวกัน ความตั้งใจตั้งเจตนาที่เอาพระธรรมเอาพระวินัยเพื่อหยุดสัญชาตญาณที่มีความยึดมั่นถือมั่นที่เราเป็นนิติบุคคลที่เราเป็นตัวเป็นตน จึงเป็นหลักการของการประพฤติของการปฏิบัติ

ความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัย ในเรื่องของการให้ทาน รักษาศีล เจริญสมาธิภาวนา ต้องพัฒนาให้ปฏิปทาของเราได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

การประพฤติการปฏิบัติธรรมถึงไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น ถ้ามีข้อแม้นั้นจะหยุดสัญชาตญาณที่มีความยึดมั่นถือในตัวในตนนั้นไม่ได้

พระธรรมพระวินัยองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เรารู้เข้าใจ พระธรรมพระวินัยเราทุกคนต้องยึดมั่นถือมั่น ความยึดมั่นถือมั่นนี้ให้เราเข้าใจ ความยึดมั่นถือมั่นมันคือการยกเลิกตัวตน คือการหยุดสัญชาตญาณที่เป็นตัวเป็นตน ที่ตัวตนเกิดขึ้น ตัวตนตั้งอยู่ ตัวตนดับไป ตัวตนใหม่เกิดขึ้นมา

ไม่มีอะไรที่จะหยุดสัญชาตญาณได้นอกจากพระธรรมพระวินัย ความตั้งมั่นยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัยนี้ถึงเป็นยาน

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราพากันคิดดูดี ๆ เราจะเดินทางก็ต้องมียานในการเดินทาง ความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัยนี้ถึงไม่ใช่อัตตาตัวตน ความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัย ให้เรารู้ให้เราเข้าใจ นี้เป็นการยกเลิกตัวยกเลิกตน

เราจะหยุดสัญชาตญาณได้ ใจของเราต้องตั้งมั่นยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมในพระวินัย ในข้อวัตรข้อปฏิบัติ การประพฤติการปฏิบัติมันต้องอยู่ที่ปัจจุบัน

ทุก ๆ คนมีความรู้มีความเข้าใจ มีความรู้มีความเข้าใจก็ต้องตั้งใจตั้งเจตนา ถ้าเราไม่ตั้งใจตั้งเจตนา ถ้าเราไม่สมานทานสิกขาบทน้อยใหญ่ เราทุกคนนั้นก็ย่อมหยุดสัญชาตญาณที่มันหยุดวัฏฏสงสารของตัวเองไม่ได้

ใจของเราทุกคนนั้นเป็นนามธรรม การฝึกการปฏิบัตินามธรรมก็ต้องอาศัยกายเป็นเครื่องฝึก อาศัยวาจาเป็นเครื่องฝึก อาศัยกิริยามารยาทเป็นเครื่องฝึก อาศัยอาชีพเป็นเครื่องฝึก

เราทุกคนต้องรู้ต้องเข้าใจว่าความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัยที่ไม่ลูบคลำในศีลในพรตในข้อวัตรข้อปฏิบัติ ที่เราทุกคนคิดว่าทุกอย่างมันรู้อยู่แต่ว่ามันอดไม่ได้ ถ้าเราไม่ตั้งใจดี ๆ ไม่ตั้งเจตนาดี ๆ มันหยุดไม่ได้มันอดไม่ได้ การประพฤติการปฏิบัตินั้นองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านถึงให้เราเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ถ้าเราไม่เอาชีวิตเป็นเดิมพันก็ชื่อว่าเราเป็นผู้ลูบคลำในศีลในพรตในข้อวัตรข้อปฏิบัติ การประพฤติการปฏิบัติของเรานั้นก็ย่อมไปไม่ได้

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราทุกคนยกเลิกตัวเองด้วยพระธรรมด้วยพระวินัย ด้วยความตั้งใจด้วยการสมาทาน

ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องตั้งใจต้องสมาทาน เราจะไปจมอยู่ในกามจมอยู่ในพยาบาท เราจะไปตรึกในกามในพยาบาท นี้คือความไม่ถูกต้อง นี้คือความเสียหาย นี้คือการพังทลายอย่างเดียวเช่นเดียวกันกับตึก สตง. สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินของเมืองไทยประเทศไทย

การประพฤติการปฏิบัตินั้นเราต้องสมานทานเราต้องตั้งใจ เราต้องยึดมั่นถือมั่น ความตั้งใจสมาทานมีความยึดมั่นถือมั่นนี้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราเข้าใจ อันนี้คือการยกเลิกตัวยกเลิกตน เพื่อเราทุกคนจะได้หยุดสัญชาตญาณที่เป็นนิติบุคคลที่เป็นตัวเป็นตนให้ได้

เรามาคิดดูดี ๆ ว่าองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านถึงให้มีหลักการในการประพฤติในการปฏิบัติ หลักการจุดประสงค์ก็เพื่อหยุดสัญชาตญาณ เมื่อเราไม่ตั้งใจเราไม่สมาทาน เราไม่มีความยึดมั่นถือมั่นในพระรัตนตรัยคือพระธรรมคือพระวินัย การประพฤติการปฏิบัติของเรานั้นก็ย่อมเป็นไปไม่ได้

การประพฤติการปฏิบัติ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้ให้เข้าใจ ให้มีความยึดมั่นถือมั่นตั้งมั่นด้วยสัมมาสมาธิความตั้งใจมั่นชอบ เพื่อให้ปฏิปทาได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ เราจะไปปฏิบัติเหมือนน้ำหยดที่มันขาดขั้นขาดตอนนั้นไม่ได้

เมื่อก่อนเราไม่รู้ไม่เข้าใจ เราไปปล่อยวางพระธรรมปล่อยวางพระวินัย ปล่อยวางข้อวัตรกิจวัตร นึกว่าการมาประพฤติมาปฏิบัติมาปล่อยมาวาง การมาปล่อยมาวางก็ได้แก่มายกเลิกสัญชาตญาณที่มีความยึดมั่นถือมั่นในตัวในตน ในตัวเราของเรา ในตัวกูของกู ตัวสูของสู มายึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัย ในข้อวัตรกิจวัตร มีความตั้งใจตั้งเจตนา เหมือนดั่งภาชนะที่ตั้งไว้ถึงจะเป็นไปได้

พระธรรมพระวินัยข้อวัตรข้อปฏิบัตินี้ถึงเป็นหลักการที่ดีมาก ดีพิเศษ ดีจริง ๆ

การประพฤติการปฏิบัตินั้น องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เรารู้เข้าใจ การประพฤติการปฏิบัตินั้นเป็นการชิงแชมป์ระหว่างวัฏฏสงสารกับพระนิพพาน

เราทุกคนต้องรู้ต้องเข้าใจ เพื่อมาเอาพระธรรมเอาพระวินัยเอาข้อวัตรกิจวัตร เรามามีความยึดมั่นถือมั่น มีความสุขกับความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมในพระวินัยในข้อวัตรกิจวัตร

เรามาบวชเราก็ต้องรู้ต้องเข้าใจ เราไม่ได้มาบวชเราก็ต้องรู้ต้องเข้าใจ ผู้ที่บวชผู้ที่ไม่ได้มาบวชก็ต้องปฏิบัติธรรมเช่นเดียวกัน

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้รู้เข้าใจ ผู้ที่มาบวชถ้ายังเอาสัญชาตญาณที่มีความยึดมั่นถือมั่นในตัวในตนก็ย่อมมีความทุกข์ ผู้ที่ไม่ได้บวชถ้าเอาตัวเอาตนนำชีวิตก็ย่อมมีความทุกข์เช่นเดียวกัน เพราะความทุกข์นั้นมันเป็นสากล

ความรู้ความเข้าใจนี้ถึงเป็นอริยมรรค เราทุกคนได้รับทรัพยากรที่ประเสริฐที่เราเกิดมาเป็นมนุษย์

เราทุกท่านทุกคนต้องรู้ต้องเข้าใจ เพื่อจะได้เอาทรัพยากรนี้มาใช้มาประพฤติมาปฏิบัติ เพื่อให้เกิดประโยชน์ของตัวเราเองและเกิดประโยชน์ของผู้อื่น

ด้วยเหตุผลนี้องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านถึงให้เราใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์ กายวาจากิริยามารยาทอาชีพนี้เป็นอุปกรณ์ของเราทุก ๆ คน

อริยมรรคมีองค์แปดทุกคนต้องรู้ต้องเข้าใจ ต้องเอาอริยมรรคทางกายวาจากิริยามารยาทอาชีพมาใช้มาปฏิบัติอยู่ที่ปัจจุบัน

ปัจจุบันองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านถึงให้เรายึดมั่นถือมั่นตั้งมั่นไม่หวั่นไหว ไม่ง่อนแง่นคลอนแคลน ความยึดมั่นถือมั่นที่ติดต่อต่อเนื่องเป็นกระแสน้ำในพระธรรมในพระวินัยในข้อวัตรกิจวัตร จะหยุดสัญชาตญาณที่มีความยึดมั่นถือมั่นในตัวในตน

การประพฤติการปฏิบัติถึงเป็นความตั้งใจมาก ๆ ตั้งใจเป็นอย่างยิ่ง ตั้งใจจริง ๆ ด้วยเอาชีวิตเป็นเดิมพัน

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เรารู้เข้าใจ เราต้องยกเลิก การยกเลิกนั้นคือการตาย องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นท่านนิพพาน ๒ อย่าง นิพพานสัญชาตญาณที่เป็นนิติบุคคลตัวตน มีธาตุทั้ง ๔ มีขันธ์ทั้ง ๕ มีอายตนะภายนอกภายใน ท่านคืนธาตุคืนขันธ์คืนอายตนะ ท่านนิพพานสัญชาตญาณที่มีความยึดมั่นถือมั่นในตัวในตนแต่สรีระร่างกายของท่านนั้นยังไม่นิพพาน การนิพพานขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถึงนิพพาน ๒ อย่าง อันหนึ่งนิพพานทางใจ อันหนึ่งนิพพานทางพระวระกาย

พระธรรมพระวินัย ข้อวัตรกิจวัตรต่าง ๆ นั้นถึงเป็นข้อวัตรกิจวัตร เราทุกคนต้องรู้ต้องเข้าใจ ต้องมีปัญญาสัมมาทิฏฐิ

ความรู้ความเข้าใจในการประพฤติในการปฏิบัติจะไม่ได้เดินไปข้างหน้าถอยกลับมาย่ำต๊อกอยู่ที่เก่าที่เดิม การประพฤติการปฏิบัติถึงเป็นความตั้งใจตั้งเจตนา ถึงเป็นความยึดมั่นถือมั่น ความยึดมั่นถือในพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตรนี้ไม่ใช่ลูบคลำในศีลในพรตในข้อวัตรข้อปฏิบัติ

การประพฤติการปฏิบัติเพื่อเป็นนิติบุคคลตัวตนถึงเป็นการลูบคลำในศีลในพรตในข้อวัตรข้อปฏิบัติ การทำความดีเพื่อความอยากความต้องการถึงเป็นขั้วบวกขั้วลบ การกระทำอย่างนี้ปฏิบัติอย่างนี้คือการลูบคลำในศีลในข้อวัตรข้อปฏิบัติ

เราปฏิบัติธรรมเพื่อเราต้องการความสงบ เราปฏิบัติธรรมเพื่อต้องการบรรลุธรรม ความอยากความต้องการมันเป็นขั้วบวกขั้วลบ

ความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตรเป็นการมาหยุดความอยากความต้องการมามีความสุขในการทำหน้าที่ มาทำความดีเพื่อความดี

การประพฤติการปฏิบัติ อาทิตย์แรกของการประพฤติการปฏิบัตินั้นจะเป็นสิ่งที่ยากมาก อาทิตย์ที่ ๒ ก็ยิ่งเป็นสิ่งยากมากยิ่งขึ้นอีก อาทิตย์ที่ ๓ นั้นจะเริ่มเย็น ใจของเราจะเริ่มสงบลงเย็นลง อาทิตย์ที่ ๔ ใจของเราจะเริ่มเย็นลง

การประพฤติการปฏิบัติถึงมีความจำเป็นต้องเอาพระธรรมพระวินัยเอาข้อวัตรข้อประพฤติข้อปฏิบัติ เพื่อให้ปฏิปทาของเราได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

มงคลของชีวิต องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราเข้าใจ พระธรรมพระวินัยขัอวัตรข้อปฏิบัติ ที่เราจะเอามาใช้มาปฏิบัติถึงเป็นมงคลแก่ชีวิต

ด้วยเหตุผลนี้องค์สมเด็จพระสัมมาสมพุทธเจ้าถึงเป็นกัลยาณมิตรที่ดีที่สุดในโลก พระอรหันต์ขีณาสพถึงเป็นกัลยาณมิตรที่ดีที่สุดในโลก

การที่เรามีความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตรที่ติดต่อต่อเนื่องดังสายน้ำ การประพฤติการปฏิบัติที่ผ่านธาตุขันธ์อายตนะภายนอกภายในถึงอาศัยความยึดมั่นถือมั่น เพื่อให้ปฏิปทาของเราได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

ด้วยเหตุผลนี้ เราทุกคนต้องพากันมารู้มาเข้าใจ ว่าพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตร นี้คือยานเพื่อจะหยุดสัญชาตญาณ ด้วยอาศัยพระธรรมอาศัยพระวินัยข้อวัตรกิจวัตรยกเลิกตัวตนเพื่อให้ปฏิปทาติดต่อต่อเนื่อง

ความยึดมั่นถือมั่นเพื่อหยุดสัญชาตญาณนั้นถึงเป็นสิ่งที่สำคัญยิ่ง สำคัญจริง ๆ

มีคำถามว่า เราประพฤติปฏิบัติอย่างนี้เราจะไม่มีความทุกข์เหรอ เราจะไม่มีความเครียดเหรอ

อาทิตย์แรก อาทิตย์ที่สองก็ย่อมมีความทุกข์เพราะไม่มีอาหารไม่ได้รับอาหาร เมื่อไม่ได้รับอาหารไม่มีอาหาร สัญชาตญาณที่เป็นตัวเป็นตนนั้นจะค่อยจางลง ๆ หายไปด้วยการไม่ได้รับอาหาร

สัมมาทิฏฐิความเห็นถูกต้องเข้าใจถูกต้อง เอาพระธรรมเอาพระวินัยข้อวัตรกิจวัตรเพื่อหยุดสัญชาตญาณเพื่อไม่ให้อาหาร

ด้วยเหตุผลว่าทุกอย่างนั้นมันมาจากเหตุจากปัจจัย เพราะสิ่งนี้มีสิ่งต่อไปถึงมี เมื่อเรามีปัญญาสัมมาทิฏฐิเราก็ไม่ให้อาหาร เมื่อไม่ได้รับอาหารวัฏฏสงสารนั้นก็ย่อมหายไปด้วยความรู้ความเข้าใจและการประพฤติการปฏิบัติ

สัมมาสมาธิ ความตั้งมั่นความยึดมั่นถือมั่นไม่หวั่นไหว ไม่ง่อนแง่นคลองลาน มีหลักการยึดจุดยืน เป็นความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัติ

เรามาบวชเราก็ทำอย่างนี้ ผู้ที่ไม่ได้บวชก็ทำอย่างนี้

เรามาบวชได้รับโอกาสพิเศษได้รับการสนับสนุนจากประชาชนจากมหาชนผู้เป็นฆราวาสผู้ครองเรือน

เราทุกคนต้องรู้ต้องเข้าใจ เราต้องมาเน้นที่ตัวเรา มามีความตั้งใจตั้งเจตนา มีความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตร องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราถือเอาปัจจุบันเป็นสิ่งที่สำคัญ เอาปัจจุบันนี้เป็นวาระสำคัญเป็นความยึดมั่นถือมั่นในการประพฤติการปฏิบัติ กายวาจากิริยามารยาทอาชีพ ด้วยอาศัยพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตรเป็นหลักการ

เรามาบวชมาปฏิบัติเราจะพากันมาอยู่ลอย ๆ นั้นไม่ได้ เพราะเราใช้ทรัพยากรของประชาชนของมหาชน การทำประโยชน์ตนนั้นให้เราเข้าใจ การทำประโยชน์ตนนั้นคือทำประโยชน์ของผู้อื่น การทำประโยชน์ผู้อื่นนั้นคือการทำประโยชน์ตน

ที่เรายึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตรพร้อมทั้งการประพฤติการปฏิบัตินั้นแหละคือเรากำลังใช้ทรัพยากรให้เป็นประโยชน์ของเราและเป็นประโยชน์ของผู้อื่น ที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตรัสว่าเธอทั้งหลายจงประพฤติพรหมจรรย์เถิด พรหมจรรย์นั้นก็หมายถึงมีความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตร เพราะเหตุผลว่าพระธรรมพระวินัยนั้นยกเลิกสัญชาตญาณ

เอาพระธรรมพระวินัยหยุดสัญชาตญาณ สัญชาตญาณจะหยุดได้ก็อาศัยพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตร

วัฏฏสงสารจะหยุดลงได้ก็ต้องอาศัยพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตร ความยึดมั่นในพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตรนั้น ถึงไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน พระธรรมพระวินัยนั้นมันเป็นการหยุดตัวหยุดตน

ความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมในพระวินัยในข้อวัตรกิจวัตรนั้นคือการยกเลิกสัญชาตญาณที่เป็นนิติบุคคลที่เป็นตัวเป็นตน

พระธรรมพระวินัยคือยานเพื่อหยุดสัญชาตญาณ เราทุกคนต้องพากันมารู้มาเข้าใจ ต้องพากันมาหยุดพากันมายกเลิกด้วยอาศัยพระธรรมพระวินัยที่เป็นความยึดมั่นถือมั่นที่เป็นวัฏฏสงสาร เราจะเอามาใช้เอามาประพฤติเอามาปฏิบัติ

การฝึกใจปฏิบัติใจต้องอาศัยความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมในพระวินัย อาศัยข้อวัตรกิจวัตร มีความสุขในการเอาพระธรรมพระวินัยมาใช้มาประพฤติมาปฏิบัติมาหน้าที่ ความสุขในการประพฤติการปฏิบัติในการทำหน้าที่ก็จะยกเลิกความทุกข์

ยกเลิกความยึดมั่นถือมั่นที่เป็นสัญชาตญาณที่เป็นตัวกูของกูตัวสูของสู เราประพฤติปฏิบัติอย่างนี้ก็จะมีแต่ความความสุขได้เกิดขึ้น ความสุขได้ตั้งอยู่ ความสุขใหม่เกิดขึ้นมาเป็นปฏิปทาที่ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

ด้วยความรู้ความเข้าใจว่าพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตรนั้นเป็นความยึดมั่นถือมั่นเพื่อยกเลิกสัญชาตญาณ เป็นการทำความดีเพื่อความดี ไม่ใช่ทำความดีเพื่อความอยากความต้องการ ทำความดีเพื่อความอยากความต้องการมันเป็นขั้วบวกขั้วลบ พระธรรมพระวินัยนั้นถึงเป็นความดับทุกข์ มีแต่ความสุขเกิดขึ้น ความสุขตั้งอยู่ เป็นพระนิพพานอยู่ที่ปัจจุบัน เป็นพระนิพพานชั่วขณะ

ความดีและปัญญาจะเป็นปฏิปทาที่ติดต่อต่อเนื่อง สิ่งทั้งหลายทั้งปวงนั้นจะหยุดลงที่ปัจจุบัน จะจบลงที่ผัสสะ

ปัญหาต่าง ๆ นั้นไม่ได้เป็นปัญหาเสียแล้ว ปัญหาต่าง ๆ นั้นจะเป็นปัญญา ปัญญานั้นจะมีความสุขกับการทำหน้าที่ จะมีความสุขกับการประพฤติการปฏิบัติ

ที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงพากันมาประพฤติมาปฏิบัติพรหมจรรย์เถิด พรหมจรรย์นี้ก็หมายถึงพระธรรมพระวินัยข้อวัตรข้อปฏิบัติ เราต้องพากันรู้เข้าใจ ว่าพระธรรมพระวินัยนั้นจะเป็นเหตุเป็นปัจจัยให้หยุดวัฏฏสงสาร จะเป็นพระนิพพานในปัจจุบันเป็นพระนิพพานไปชั่วขณะ ๆ

มีความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัย มีความสุขกับการประพฤติการปฏิบัติ เพื่อให้ความรู้ความเข้าใจกับการประพฤติการปฏิบัติได้มีการติดต่อต่อเนื่องเป็นการยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัย ข้อวัตรกิจวัตร

การประพฤติการปฏิบัติที่ยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตรถึงไม่เป็นการลูบคลำในศีลในพรตในข้อวัตรปฏิบัติ เป็นความสุขแท้ ความสุขเกิดขึ้น ความสุขตั้งอยู่ ความสุขเกิดขึ้นมาใหม่ด้วยความรู้ความเข้าใจ

ด้วยเหตุผลนี้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านถึงให้ผู้ปฏิบัติรู้เข้าใจ มีปัญญาสัมมาทิฏฐิ อย่าพากันไปเข้าใจว่าทุกอย่างนั้นอยู่ที่ใจ ถ้าเราคิดว่าทุกอย่างอยู่ที่ใจเราจะไปทิ้งพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตร

เราพากันมาคิดดูดี ๆ นะ ถ้าคิดว่าทุกอย่างอยู่ที่ใจนี้แหละคือตัวคือตนคือสัญชาตญาณที่เป็นตัวเป็นตน

เราเป็นคนเก่งมากเป็นคนฉลาดมาก ความเก่งความฉลาดนั้นมันเป็นแต่เพียงนักปรัชญา มันเป็นนิติบุคคลตัวตน เรารู้มากเราเรียนมากเราก็มีความเก่งมากมีความฉลาดมาก ความเก่งความฉลาดนั้นมันจะมาบอกมาสอนเราว่าทุกอย่างอยู่ที่ใจ

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราคิดดูดี ๆ นะ ถ้าทุกอย่างอยู่ที่ใจแล้วทำไมเราถึงทานอาหาร ทำไมเราถึงฉันภัตตาหาร ทำไมเราไม่พูดว่าทุกอย่างอยู่ที่ใจ

เราไม่รู้ไม่เข้าใจแล้วเราไปมององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เราไปมองพระอรหันต์ขีณาสพว่าทำไมไปยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมในพระวินัยในข้อวัตรกิจวัตร

เพราะเหตุผลว่าองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระอรหันต์ขีณาสพท่านรู้ท่านเข้าใจ ท่านยกเลิกสัญชาตญาณที่มีความยึดมั่นถือมั่นที่เป็นนิติบุคคลตัวตน ท่านถึงยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมในพระวินัย

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระอรหันต์ขีณาสพท่านไม่ได้คิดเหมือนสามัญชนเหมือนปุถุชน ท่านไม่ได้ว่าอะไรก็อยู่ที่ใจ

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้ให้เข้าใจ ใจของเรานั้นมันอยู่ในวัฏฏสงสาร มันไม่รู้จักวัฏฏสงสาร ความรู้ความเข้าใจเราต้องหยุดสัญชาตญาณด้วยความรู้ความเข้าใจ ด้วยพระธรรมพระวินัยด้วยข้อวัตรข้อปฏิบัติ

เราทุกท่านทุกคนทั้งผู้ที่มาบวชทั้งผู้ที่ไม่ได้มาบวชต้องพากันรู้เข้าใจ เราจะไปพูดว่าอะไร ๆ ก็อยู่ที่ใจ

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราเข้าใจ ความทุกข์มันมาจากไหน ความทุกข์มันมาจากที่เราไม่รู้ไม่เข้าใจ เราเอาสัญชาตญาณที่มีความั่นถือมั่นที่มีตัวมีตนมันก็มีแต่ความทุกข์เกิดขึ้น ความทุกข์ตั้งอยู่ ความทุกข์ดับไป ความทุกข์มันก็มาจากเหตุจากปัจจัย

พระนิพพานก็ต้องมาจากเหตุปัจจัย พระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตรคือเหตุคือปัจจัย เพราะสิ่งนี้มีสิ่งต่อไปมันถึงมี

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้เข้าใจ เรามีความสุขกับการประพฤติการปฏิบัติ ความสุขกับการประพฤติการปฏิบัตินั้นก็จะเป็นออกซิเจน จะเป็นการถ่ายเทของเสียของปฏิกูล ถ่ายเทคาร์บอนไดออกไซด์ออกไป

พระธรรมพระวินัยเอาข้อวัตรข้อปฏิบัตินี้เป็นปัญญาสัมมาทิฏฐิ ปัญญาสัมมาทิฏฐิความรู้ความเข้าใจ มีความสุขกับการประพฤติการปฏิบัติกับการทำหน้าที่ ใจของผู้นั้นก็จะไม่มีความทุกข์ ใจของผู้นั้นก็จะหยุดสัญชาตญาณที่เป็นนิติบุคคลตัวตนด้วยพระธรรมพระวินัย

ใจของเรานั้นเป็นนามธรรม การประพฤติการปฏิบัตินั้นถึงต้องมาปฏิบัติที่กายที่วาจาที่กิริยามารยาทที่อาชีพมารวมลงที่ใจที่ตั้งใจตั้งเจตนา อาศัยพระธรรมอาศัยพระวินัย มีความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัย มีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติในพระธรรมในพระวินัย ปฏิบัติเพื่อให้ปฏิปทาได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

พระธรรมพระวินัยที่ยกเลิกนิติบุคคลตัวตนนี้เป็นความยึดมั่นถือมั่นที่เป็นปัญญาสัมมาทิฏฐิ เป็นการปล่อยวางตัวปล่อยวางตนเพื่อหยุดสัญชาตญาณ

เราปล่อยวางเหตุปล่อยวางปัจจัยที่เป็นพระธรรมเป็นพระวินัยเป็นข้อวัตรข้อปฏิบัตินั้น บุคคลนั้นชื่อว่าเป็นบุคคลที่เป็นมิจฉาทิฏฐิ เอาความหลงนำชีวิตเอาความผิดนำชีวิต ชีวิตนั้นก็ย่อมพังทลายอย่างเดียวเช่นเดียวกันกับตึก สตง. สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินของเมืองไทยประเทศไทย

ด้วยเหตุผลนี้ถึงเป็นการทำความดีเพื่อความดี ทำความดีเพื่อความดีนั้นจะไม่มีขั้วบวกไม่มีขั้วลบ ทำความดีเพื่อความดีนั้นสิ่งทั้งหลายทั้งปวงจะได้จบลงที่ปัจจุบัน จบลงที่ผัสสะที่จะเป็นปฏิปทาที่ติดต่อต่อเนื่องดังสายน้ำ

วันหนึ่งคืนหนึ่งเราทุกคน ผู้มาบวชพากันมานอนพักผ่อนจำวัดวันละ ๖ ชั่วโมง นอนพักผ่อนวันละ ๖ ชั่วโมงเป็นการนอนที่พอเพียงเพียงพอ เวลาเราตื่นขึ้นอยู่นี้เป็นเวลา ๑๘ ชั่วโมง เวลา ๑๘ ชั่วโมงเป็นเวลาที่มีความสุขในการประพฤติปฏิบัติธรรม ประพฤติปฏิบัติพรหมจรรย์

เรามีความสุขกับการประพฤติการปฏิบัติ ความทุกข์นั้นก็ย่อมไม่มีอยู่แล้ว เราทำความดีเพื่อความดีนั้นมันเป็นขั้วบวกขั้วลบ

สมาธิปัญญาต้องไปพร้อม ๆ กัน เราเสียเวลายกทุกอย่างที่มาผัสสะนั้นเข้าสู่พระไตรลักษณ์เพียงวินาทีเดียว เพื่อให้สมาธิและปัญญาก้าวไปกับปฏิปทาเพื่อให้สมาธิและปัญญาได้ทำงานติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

เราต้องทำความเพียร ทำหน้าที่เพื่อให้ความดีและปัญญายกทุกอย่างเข้าสู่พระไตรลักษณ์ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราทำอย่างนี้

ไม่ให้เราเอาเพียงสมาธิเอาเพียงสมาบัติ ความสงบและปัญญาต้องทำหน้าที่ไปพร้อม ๆ กัน ศีลสมาธิปัญญาต้องทำหน้าที่ในปัจจุบันไปพร้อม ๆ กัน

ความตั้งใจ มีความไม่ประมาท พระธรรมพระวินัยข้อวัตรข้อปฏิบัตินั้นจะเป็นอุปกรณ์ยกเลิกสัญชาตญาณ เป็นการทำงานเพื่องาน ทำหน้าที่เพื่อหน้าที่ทำความดีเพื่อความดี การประพฤติการปฏิบัติอย่างนี้ก็จะไม่เป็นขั้วบวกขั้วลบ

เราทุกคนต้องรู้เข้าใจว่าพระธรรมพระวินัยข้อวัตรข้อปฏิบัตินี้ไม่ใช่ความยึดมั่นถือมั่นที่เป็นตัวเป็นตน พระธรรมพระวินัยนี้เป็นความยึดมั่นถือมั่นเพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน

ด้วยเหตุผลนี้องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราทุกคนมาเอาพระวินัยสิกขาบทน้อยใหญ่มาใช้มาประพฤติมาปฏิบัติเป็นอุปกรณ์ ที่เป็นยานที่หยุดสัญชาตญาณ ความยึดมั่นถือมั่นนี้ถึงเป็นยานเพื่อหยุดสัญชาตญาณ

ด้วยเหตุผลนี้ผู้ที่มาบวชหรือผู้ที่ไม่ได้มาบวชถึงไปตรึกนึกคิดในเรื่อกามในเรื่องลาภยศสรรเสริญ จะไปตรึกนึกคิดในเรื่องพยาบาทนั้นไม่ได้ ความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัยเป็นขบวนการหยุดวัฏฏสงสาร

ผู้ที่มาบวชผู้ที่ไม่ได้บวชจะไปตรึกในเรื่องพยาบาทเรื่องความชังเรื่องอิจฉาพยาบาทนั้นไม่ได้ ผู้มาบวชผู้ที่ไม่ได้บวชต้องรู้เข้าใจ เพราะใจของเรานั้นเป็นนามธรรม การประพฤติการปฏิบัติทั้งผู้บวชผู้ไม่ได้บวชก็ต้องรู้เข้าใจ เราตรึกเรานึกเราคิดอะไรไม่มีใครรู้ไม่มีใครเข้าใจ แต่เราทุกคนรู้เข้าใจ

ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนต้องมีความละอายต่อบาปมีความเกรงกลัวต่อบาป

ความเคารพในพระธรรมพระวินัย ต้องเป็นผู้ละอายต่อบาปเกรงกลัวต่อบาป ความเคารพในพระธรรมพระวินัยข้อวัตรกิจวัตรจะเป็นสาเหตุให้เกิดความสงบ ความไม่ละอายต่อบาปไม่เกรงกลัวต่อบาปคือความไม่เคารพในองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่เคารพในพระธรรมคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่เคารพในพระอรหันต์ขีณาสพขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เรามาบวชหรือไม่ได้มาบวช เราถึงมายกเลิกตรึกนึกคิดปรุงแต่งในเรื่องของกามเรื่องลาภยศสรรเสริญ ยกเลิกพยาบาท

การที่เรามาบวชมาปฏิบัติธรรมถึงไม่ได้มาบวชมาปฏิบัติธรรมเพื่อให้คนอื่นยอมรับ เพื่อลาภสักการะเพื่อความสรรเสริญเยินยอ

การมาบวชมาปฏิบัติเราต้องรู้ต้องเข้าใจ ผู้ที่ไม่ได้บวชก็ต้องรู้ต้องเข้าใจ ความรู้ความเข้าใจนี้จะเป็นความรู้ความเข้าใจในเรื่องทุกข์ เรื่องเหตุเกิดขึ้น เรื่องข้อปฏิบัติถึงความดับทุกข์ การประพฤติการปฏิบัติของเราถึงจะไม่เป็นขั้วบวกขั้วลบ

---------------------------------

โอวาทขององค์หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม

เมตตาให้ไว้ในเช้าวันศุกร์ที่ ๘ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

ณ วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม ต.วังหมี อ.วังน้ำเขียว จ.นครราชสีมา