๑๙ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

พสกนิกรชาวไทยและชาวต่างประเทศได้มาร่วมรวมกันประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่อน้อมถวายเป็นพระราชกุศลแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ด้วยความโทมนัสและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ ที่พระองค์ได้ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทยและชาวโลกตลอดระยะเวลาที่ยาวนาน พระองค์ทรงเป็นดั่งแม่แห่งแผ่นดิน ผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาและพระปรีชาสามารถ ทรงอุทิศพระวรกาย พระสติปัญญา และพระราชหฤทัยในการบำเพ็ญพระราชกรณียกิจนานัปการ เคียงคู่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เพื่อธำรงไว้ซึ่งความผาสุกและความมั่นคงแห่งชาติไทย เราประชาชนชาวไทยต้องร่วมใจสมัครสมานสามัคคีทำความดีที่ประกอบด้วยปัญญา เพื่ออุทิศบุญกุศลน้อมเกล้าถวาย เพื่อเสด็จสู่สวรรคาลัย เข้าสู่สวรรค์มรรคผลพระนิพพาน

วันนี้เป็นวันอังคารที่ ๑๙ เดือนพฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

เป็นวันบำเพ็ญบุญบำเพ็ญกุศลเพื่อประโยชน์ตนและประโยชน์ผู้อื่นให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาท  

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้ให้เราเข้าใจ วันหนึ่งคืนหนึ่งนั้นทุกคนต้องรู้ต้องเข้าใจเป็นวันบำเพ็ญบุญบำเพ็ญกุศล

บุญคือความดี กุศลคือความฉลาด ความฉลาดและความดีนั้นเป็นบุญเป็นกุศล เป็นทั้งประโยชน์และประโยชน์ของผู้อื่น ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาท

การบริหารตนเอง บริหารผู้อื่น บริหารประเทศชาติ อาศัยความดีและปัญญา

ความดีและปัญญาต้องเป็นปฏิปทาที่ติดต่อต่อเนื่องเหมือนดั่งสายน้ำ

ความดีและปัญญานั้นคือบุญนั้นคือกุศล

ทางสายกลางระหว่างรูปธรรมกับนามธรรม ๒ อย่างนี้ต้องเดินทางไปพร้อม ๆ กัน ควบคู่กันไป

ชีวิตของเราทุกคนเอาธรรมนูญนำชีวิต ธรรมนูญนั้นคือทางสายกลางระหว่างจิตใจกับวัตถุ ธรรมนูญนั้นเป็นความรู้ความเข้าใจในเรื่องกฎแห่งกรรม ในเรื่องผลของกรรม เป็นความดีและปัญญา

การปกครองเราเอง ปกครองผู้อื่น อาศัยธรรมนูญ รัฐธรรมนูญ

ธรรมนูญ รัฐธรรมนูญนี้จะยกเลิกสัญชาตญาณที่เป็นนิติบุคคลตัวตนที่เราทุกคนรักความสุข ไม่ชอบความทุกข์ ระแวงภัย ยินดีในการสืบพันธุ์

ธรรมนูญ รัฐธรรมนูญนั้นจะหยุดสัญชาตญาณ ยกเลิกสัญชาตญาณที่มีความยึดมั่นถือมั่นในตัวในตน เป็นผู้รู้ทุกข์ รู้เหตุเกิดทุกข์ รู้ข้อปฏิบัติถึงความดับทุกข์

เป็นผู้หยุดสัญชาตญาณที่เป็นนิติบุคคลที่เป็นตัวเป็นตน เป็นผู้ยกเลิกสัญชาตญาณด้วยความรู้ความเข้าใจ

ดำเนินชีวิตด้วยปัญญาสัมมาทิฏฐิ มีความเห็นถูกต้อง มีความเข้าใจถูกต้อง มีความรู้มีความเข้าใจ หยุดสัญชาตญาณ ไม่ไปตามผัสสะ ไม่ไปตามสิ่งแวดล้อม ที่เอาผัสสะเอาสิ่งแวดล้อมมาบำเพ็ญความดี ความดีที่ประกอบด้วยปัญญาที่เป็นปฏิปทาที่ติดต่อต่อเนื่อง ที่เป็นบุญเป็นกุศล

การปกครองตัวเอง ปกครองผู้อื่น ต้องเอาธรรมนูญนำชีวิต

อาศัยความรู้ความเข้าใจ ความรู้ความเข้าใจที่ยกเลิกสัญชาตญาณที่มีความยึดมั่นถือมั่นที่เป็นนิติบุคคลตัวตน มีความสมัครสมานสามัคคี เสียสละ เพื่อให้เป็นประโยชน์ตัวของเราเอง และประโยชน์ของผู้อื่น

มีความรู้ความเข้าใจว่าสิ่งภายนอกกับสิ่งภายใน ๒ อย่างนี้ก็คือสิ่งเดียวกัน ความรู้ความเข้าใจอย่างนี้ถึงจะไม่เป็นขั้วบวกถึงจะไม่เป็นขั้วลบ ความรู้ความเข้าใจนี้จะเป็นความพอเพียงเพียงพอ

เหมือนคติธรรมพระบรมราโชวาทของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช ท่านได้ตรัสว่า เราต้องรู้ต้องเข้าใจ จะได้เข้าถึงความพอเพียงเพียงพอ เข้าถึงความพอดี การประพฤติการปฏิบัติของเรานั้นจะไม่ได้เป็นขั้วบวกขั้วลบ สิ่งทั้งหลายทั้งปวงนั้นจะได้จบลงที่ความพอเพียงเพียงพอ

เราต้องรู้เราต้องเข้าใจ เราอยากได้มากมันก็ไม่มาก เราอยากได้น้อยมันก็ไม่น้อย เราต้องรู้ต้องเข้าใจ จะได้เข้าถึงความพอเพียงเพียงพอ

ด้วยเหตุผลนี้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราทุกคนพากันเข้าใจ เราทั้งหลายจะได้เข้าถึงความพอเพียงเพียงพอ การดำเนินชีวิตของเราจะไม่เป็นขั้วบวกไม่เป็นขั้วลบ สิ่งทั้งหลายทั้งปวงนั้นจะจบลงที่ความพอดี คือความพอเพียงเพียงพอ

การบริหารตัวเอง บริหารผู้อื่นนั้นต้องเกิดจากการเสียสละ เสียสละสัญชาตญาณที่มีความยึดมั่นถือมั่นที่เป็นตัวเป็นตนที่รักความสุข ไม่ชอบความทุกข์ ระแวงภัย ยินดีในการสืบพันธุ์

ด้วยเหตุผลนี้การบริหารเราบริหารผู้อื่นต้องบริหารด้วยธรรมนูญ รัฐธรรมนูญ

อาศัยภาษีอากรของประชาชนทุก ๆ คนที่อยู่ภายในประเทศนั้น ๆ ผู้ที่มาทำธุรกิจภายในประเทศ ผู้ที่มาท่องเที่ยวภายในประเทศก็ต้องเสียภาษีอากร

การบริหารประเทศที่เป็นเงินเดือนของข้าราชการนักการเมืองนักบวช ได้มาจากภาษีอากร หยาดเหงื่อแรงงานของประชาชนทุก ๆ คน

อีกส่วนหนึ่งได้มาจากการกุศลที่ประชาชนทุก ๆ คนได้บำเพ็ญบุญกุศลในชีวิตประจำวัน พากันทำความดี ให้ทาน เสียสละ

ประเทศไทยของเรามีประชากรอยู่ทั้งหมด หกสิบห้าล้านสี่แสนแปดหมื่นคนมีอยู่ทั้งหมด ๗๗ จังหวัด ประเทศไทยเรามีเนื้อที่ ห้าแสนหนึ่งหมื่นสามพันหนึ่งร้อยยี่สิบตารางกิโลเมตร มีกรุงเทพมหานครเป็นเมืองหลวง

การบริหารประเทศไทยของเรามีการโกงกินคอร์รัปชั่นไม่ต่ำกว่า ๖๐ เปอร์เซ็นต์ ข้าราชการนักการเมืองนักบวชเป็นผู้บริหารประเทศ มีการโกงกินคอร์รัปชั่นกันไม่ต่ำกว่า ๖๐ เปอร์เซ็นต์

โลกนี้มีอยู่ ๑๙๕ ประเทศ ปี ๒๕๖๗ โกงกินอยู่ในระดับ ๑๐๗ ปี ๒๕๖๘ โกงกินมากขึ้นอีกเป็นลำดับ ๑๑๖ ปี ๒๕๖๙ ยังไม่ได้จัดอันดับ

สาเหตุที่ประเทศเรายากจนไม่ใช่มาจากอย่างอื่น มาจากการโกงกินคอร์รัปชั่นของข้าราชการนักการเมืองนักบวช คิดเป็นเปอร์เซ็นต์นั้นไม่ต่ำกว่า ๖๐ เปอร์เซ็นต์ขึ้นไป

เราทุกคนต้องมารู้ปัญหาพร้อม ๆ กันว่าประเทศเรายากจนไม่ใช่เพราะเราขาดทรัพยากร ประเทศไทยเรายากจนเพราะสาเหตุมาจากข้าราชการนักการเมืองและนักบวชพากันโกงกินคอร์รัปชั่น

ปี พ.ศ.๒๕๖๘ จึงได้มีหลักฐานของความเสียหายของการพังทลายของตึก สตง. สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินของเมืองไทยประเทศไทย ตึก สตง. นั้นเป็นประจักษ์เป็นพยานของการโกงกินคอร์รัปชั่น

ข้าราชการนักการเมืองนักบวชเป็นผู้บริหาร ตามหลักการแล้วต้องเป็นคนดีที่ประกอบด้วยปัญญา ข้าราชการนักการเมืองนักบวชส่วนใหญ่นั้นเป็นคนชั่ว เป็นคนชั่วอย่างน้อยไม่ต่ำกว่า ๖๐ เปอร์เซ็นต์นะ

ผู้ที่ทำหน้าที่ทั้งหลายต้องพากันรู้พากันเข้าใจ เพื่อจะให้การประพฤติการปฏิบัตินั้นเป็นความดี

จะไม่ได้ทำความดีให้เกิดขั้วบวกให้เกิดขั้วลบ เป็นผู้ที่ทำความดีเพื่อความดี ตำแหน่งข้าราชการนักการเมืองนักบวชเป็นตำแหน่งที่ทำความดีเพื่อความดี ไม่เป็นตำแหน่งที่เป็นขั้วบวกขั้วลบ

ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนต้องพากันมารู้มาเข้าใจปัญหา เอาปัญหานั้นมาเป็นปัญญาสัมมาทิฏฐิ ให้การดำเนินชีวิตนั้นเป็นบุญเป็นกุศล

ข้าราชการนักการเมืองนักบวชต้องรู้ต้องเข้าใจ การแก้ปัญหาภายนอกนั้นก็คือแก้ปัญหาของตัวเอง เพราะภายนอกกับตัวของเราเองมันคือสิ่งเดียวกัน

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราทุกคนเข้าใจว่าสิ่งภายนอกกับภายในนั้นมันคือสิ่งเดียวกัน

ใจของเรานั้นมันเป็นนามธรรม การปฏิบัติใจก็ต้องปฏิบัติที่กายที่วาจาที่กิริยามารยาทที่อาชีพ เพราะกายกับใจนั้นมันคือสิ่งเดียวกัน ใจไปไหนก็ย่อมไปที่นั่น เราทั้งหลายต้องพากันรู้ เราจะได้เข้าถึงความพอเพียงเพียงพอ เข้าถึงความพอดี

การประพฤติการปฏิบัตินั้นคือการทำความดีที่ประกอบด้วยปัญญา รู้เรื่องกรรม เรื่องกฎแห่งกรรม เรื่องผลของกรรม

การปฏิบัติใจนั้นจึงปฏิบัติที่กายที่วาจาที่กิริยาที่มารยาทที่อาชีพ  เพราะกายกับใจนั้นมันคืออันหนึ่งอันเดียวกัน

ธรรมะหรือว่าธรรมนูญ รัฐธรรมนูญ ที่เป็นเหตุเป็นปัจจัยเพื่อหยุดสัญชาตญาณ เพื่อเอาความดีและปัญญา เพื่อเป็นปฏิปทานำชีวิต ธรรมนูญรัฐธรรมนูญถึงเป็นนาฬิกาแห่งชีวิต

ด้วยเหตุผลนี้ เราทุกคนต้องรู้เข้าใจเรื่องธรรมนูญเรื่องรัฐธรรมนูญ ธรรมนูญรัฐธรรมนูญนั่นแหละคือมรรคผลพระนิพพาน

เป็นทางสายกลางระหว่างวัตถุกับจิตใจ ๒ อย่างนี้ต้องปฏิบัติไปพร้อม ๆ กันที่เป็นความดีและปัญญา

ข้าราชการ นักการเมือง นักบวช เกษตรกร พ่อค้าประชาชนทั้งหลาย องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราบริหารตัวเองด้วยธรรมนูญ รัฐธรรมนูญ เพราะธรรมนูญนั้นได้แก่ชาติ ศาสน์ กษัตริย์

ชาติก็หมายถึงความเกิด ความดีและปัญญาที่จะต้องเป็นปฏิปทาที่ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำนั้นคือชาติ นั้นคือความเกิด องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้รู้เข้าใจเรื่องชาติ

ศาสนา ได้แก่ธรรมนูญรัฐธรรมนูญ ธรรมนูญรัฐธรรมนูญนั้นจะยกเลิกสัญชาตญาณที่เป็นนิติบุคคลตัวตนเป็นความยึดมั่นถือมั่น ที่เป็นเราเป็นคนอื่น เป็นตัวกูของกู มีความสำคัญมั่นหมายว่าเราเป็นผู้หญิงผู้ชาย เป็นคนหนุ่มคนสาวคนแก่คนเฒ่าคนชรา เป็นผู้ที่พลัดพรากจากไป เป็นผู้เก่งกว่าเขาดีกว่าเขา มีเพาเวอร์สูงกว่าเขา มีความร่ำรวยกว่าเขา เป็นผู้ที่เสมอเขา เป็นผู้ต่ำต้อยกว่าเขา

พระศาสนาเป็นธรรมเป็นรัฐธรรมนูญที่มายกเลิกตัวยกเลิกตน เราทุกคนต้องรู้จักกรรม รู้จักกฎแห่งกรรม เพราะเหตุผลว่าไม่มีสิ่งอื่นใดที่จะอยู่เหนือเหตุเหนือปัจจัย

พระศาสนาคือพระธรรมคือพระวินัยคือธรรมนูญคือนาฬิกาแห่งชีวิต

พระศาสนานั้นนั้นเป็นนามธรรม เป็นปัญญาสัมมาทิฏฐิ เป็นความรู้ความเข้าใจที่หยุดสัญชาตญาณที่หยุดนิติบุคคลตัวตนความยึดมั่นถือมั่นที่เป็นเราเป็นคนอื่น

พระศาสนานั้นคือปัญญาสัมมาทิฏฐิ

พระมหากษัตริย์ผู้ปกครองประเทศถึงต้องทรงทศพิธราชธรรม ต้องเอาธรรมนูญนำชีวิต ยกเลิกสัญชาตญาณที่เป็นตัวเป็นตน ด้วยอาศัยหลักธรรมนูญ รัฐธรรมนูญ ถึงเรียกท่านผู้นั้นว่าเป็นพระมหากษัตริย์

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้เข้าใจในเรื่องชาติศาสน์กษัตริย์ ชาติศาสน์กษัตริย์นี้ก็ต้องน้อมมาสู่ตัวเรา

พระพุทธเจ้าท่านก็ดับทุกข์ของท่าน ท่านก็ทำพุทธกิจของท่านที่ยกเลิกสัญชาตญาณที่เป็นนิติบุคคลตัวตน พระอรหันต์ขีณาสพแต่ก่อนท่านก็เป็นสามัญชน ท่านได้ฟังพระธรรมเทศนาขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านก็ทำศาสนกิจของท่าน ท่านก็ดับทุกข์ที่ท่าน

ด้วยเหตุผลนี้ เราทุกคนต้องพากันมารู้มาเข้าใจ ไม่มีใครที่จะดับทุกข์ให้เราได้ ไม่มีใครจะแก้ปัญหาให้เราได้

ด้วยเหตุผลนี้ เราทุกคนต้องพากันรู้พากันเข้าใจ เพื่อจะได้มีความสุขในการประพฤติในการปฏิบัติในการทำหน้าที่

เพื่อผู้ที่รับราชการ ผู้ที่เป็นนักการเมือง ผู้ที่เป็นนักบวช เป็นเกษตรกรพ่อค้าประชาชนได้รู้เข้าใจ ทุกคนจะได้แก้ไขจะได้ทำหน้าที่ของตนเอง เพราะเหตุผลว่าไม่มีใครประพฤติไม่มีใครปฏิบัติให้เราได้แทนเราได้

เราดูตัวอย่างแบบอย่างขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านก็แก้ที่ท่าน ท่านก็ทำพุทธกิจของท่าน พระอรหันต์ขีณาสพท่านก็แก้ที่ท่าน ท่านก็ทำศาสนกิจของท่าน

เราทุกคนต้องพากันมารู้ปัญหา เพื่อจะได้เอาปัญหานั้นมาเป็นปัญญา

เมื่อปี พ.ศ.๒๕๔๐ ค่าเงินบาทเปลี่ยนแปลงจาก ๒๕ บาทเป็น ๕๐ บาท ประเทศไทยเกือบจะพังทลาย ประเทศไทยขณะนั้นเวลานั้นเงินในธนาคาร เงินในคลังหลวงมีเหลือเพียง ๒,๕๐๐ ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในจำนวนเงินสำรองที่เหลืออยู่นั้น ส่วนใหญ่เป็นเงินสำรองสำหรับพิมพ์ธนบัตร ทำให้เหลือเงินที่ใช้ได้จริงเพียงประมาณ ๑,๐๐๐ ล้านดอลลาร์สหรัฐ

ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยจึงได้ไปอาราธนาท่านหลวงตามหาบัว วัดป่าบ้านตาด จังหวัดอุดรธานี ขณะนั้นอายุแปดสิบกว่าปี ไปกราบเรียนท่านว่าขณะนี้เวลานี้ประเทศไทยเรากำลังจะล้มละลายแล้ว เพราะค่าเงินบาทได้เปลี่ยนแปลงจาก ๒๕ บาท เป็น ๕๐ บาท

ประกอบกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา ประเทศไทยของเราข้าราชการนักการเมืองนักบวชได้มีการโกงกินคอร์รัปชั่นมาก ๆ ไม่น้อยกว่า ๖๐ เปอร์เซ็นต์ มาประจวบเหมาะกับการเปลี่ยนแปลงของค่าเงินบาท

นิมนต์หลวงตาฯ ไปดูเงินในคลังหลวง ไปดูทองคำในคลังหลวง ท่านหลวงตาฯ จึงได้บอกผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยว่า พระหลวงตามหาบัวจะยังไม่ละสังขาร จะช่วยประเทศไทยก่อน ท่านพูดว่าทางออกมีอยู่อีกทางหนึ่งคือทำการกุศล

ประเทศไทยมีประชากรอยู่หกสิบกว่าล้านคน เพียงเสียสละคนละหนึ่งบาทเงินก็จะกลับเข้าสู่คลังหลวงวันละหกสิบกว่าล้านบาท เงินหนึ่งบาทนั้นไม่ใช่เป็นเงินมาก แต่เป็นเงินเกิดจากความสมัครสมานสามัคคี ถ้าติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ ประเทศไทยก็ย่อมแก้ปัญหาได้

ท่านหลวงตามหาบัวจึงได้ชักชวนประชาชนมหาชนทำผ้าป่าช่วยชาติเพื่อเอาเงินเข้าคลังหลวง เอาทองคำเข้าคลังหลวง

ผู้ที่เห็นด้วยกับท่านหลวงตามหาบัวนั้นไม่ถึง ๕๐ เปอร์เซ็นต์ของประเทศ ขนาดไม่ถึง ๕๐ เปอร์เซ็นต์ประเทศไทยเราก็ยังไปได้ ขณะนี้เวลานี้ปี ๒๕๖๙ ประเทศไทยมีเงินในคลังหลวงมากที่สุดตั้งแต่ตั้งประเทศไทย มีทองคำมากที่สุดตั้งแต่ตั้งประเทศไทยมา

ขณะนี้ปี ๒๕๖๙ ประเทศไทยเรามีเงินทุนสำรองระหว่างประเทศของไทย (เงินในคลัง) ประมาณ สามแสนล้านดอลลาร์สหรัฐ (สองแสนเก้าหมื่นแปดพันสี่ร้อยห้าสิบห้าล้านดอลล่าร์สหรัฐ)

ทองคำสำรองในคลังหลวง (สินทรัพย์ในทุนสำรองเงินตรา) อยู่ที่ประมาณสองร้อยสามสิบสี่ตัน

ประเทศไทยก็เหมือนทุก ๆ ประเทศ บริหารประเทศด้วยภาษีอากรและบริหารจากการกุศล

ผู้บริหารที่เป็นข้าราชการนักการเมืองนักบวชต้องพากันหยุดเรื่องการโกงกินคอร์รัปชั่น เพราะปัญหาทั้งหมดนั้นมันอยู่ที่การโกงกินคอร์รัปชั่น แล้วมาสมัครสมานสามัคคีพร้อมเพรียงกันเสียสละ บำเพ็ญบุญบำเพ็ญกุศล

การประพฤติการปฏิบัติให้ติดต่อต่อเนื่องใช้เวลา ๔ ปี ประเทศไทยเราถึงจะมีการเปลี่ยนแปลงด้วยเหตุด้วยปัจจัย

ความดีและปัญญาต้องเป็นปฏิปทาที่ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำเพื่อหยุดสัญชาตญาณที่เป็นนิติบุคคลตัวตน การทำอะไรที่ติดต่อต่อเนื่อง ๓ อาทิตย์ขึ้นไปคือ ๒๑ วัน การประพฤติการปฏิบัตินั้นถึงจะมีการเปลี่ยนแปลงเป็นรูปธรรมนามธรรม

ในวาระ ๔ ปี ของนักการเมืองทุก ๆ ประเทศถึงมีการเลือกตั้งนักการเมืองใหม่ เพื่อให้ความดีและปัญญา เพื่อจะให้ปฏิปทาได้ติดต่อต่อเนื่อง

ความถูกต้องคือธรรมนูญ รัฐธรรมนูญ ความถูกต้องถึงไม่เป็นพี่เป็นน้อง ถึงไม่เป็นพรรคเป็นพวก

ธรรมนูญนั้นถึงไม่ใช่เรื่องอดีต ธรรมนูญนั้นถึงไม่ใช่เรื่องอนาคต ธรรมนูญนั้นคือการหยุดเรื่องอดีตอนาคต ปัจจุบันเราก็ยกเลิกสัญชาตญาณที่เป็นนิติบุคคลตัวตน เป็นการทำความดีเพื่อความดี

เป็นเหตุเป็นปัจจัยที่เราทุกคนได้พากันยกเลิกสัญชาตญาณ เพราะสัญชาตญาณนั้นมันคือเหตุคือปัจจัยที่เป็นขั้วบวกที่เป็นขั้วลบ สิ่งทั้งหลายทั้งปวงนั้น องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราเข้าใจ สิ่งทั้งหลายทั้งปวงนั้นจะได้จบลงที่ปัจจุบัน จบลงที่ผัสสะ

ความดีและปัญญานั้นคือปฏิปทาของคนดี ของผู้มีความกตัญญูกตเวที

เราเอาตัวตนเป็นที่ตั้ง เราไม่ใช่คนดีนะ เราไม่ใช่คนมีความกตัญญูกตเวที องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเข้าใจ ผู้ที่รู้เข้าใจ ยกเลิกสัญชาตญาณที่เป็นนิติบุคคลตัวตน เอาธรรมนูญนำชีวิต ท่านผู้นั้นถึงจะเป็นคนดี ท่านผู้นั้นถึงจะเป็นผู้กตัญญูกตเวที เป็นการทำความดีเพื่อความดี

ความเคารพในธรรมนูญรัฐธรรมนูญ จะเป็นสาเหตุให้เกิดความสงบ ถ้าเราไม่มีความเคารพในธรรมนูญรัฐธรรมนูญ ความสงบนั้นก็ย่อมไม่มี

ธรรมนูญนั้นถึงได้แก่ชาติศาสน์กษัตริย์ที่เป็นความดีและปัญญา ที่พระอานนท์ทูลถามองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก่อนที่ท่านจะเสด็จดับขันธ์สู่มหาปรินิพพาน ท่านพระอานนท์ได้ทูลถามว่า เมื่อพระบรมศาสดาเสด็จเสด็จดับขันธ์สู่มหาปรินิพพานสู่ปรินิพพานไปแล้ว จะเอาใครเป็นตัวแทนของพระบรมศาสดา

อานนท์ ! ความคิดอาจมีแก่พวกเธออย่างนี้ว่า “ธรรมวินัยของพวกเรามีพระศาสดา ล่วงลับไปเสียแล้ว พวกเราไม่มีพระศาสดา” ดังนี้.

อานนท์ ! พวกเธออย่าคิดอย่างนั้น.

อานนท์ ! ธรรมก็ดี วินัยก็ดี ที่เราแสดงแล้ว บัญญัติแล้ว แก่พวกเธอทั้งหลาย ธรรมวินัยนั้น จักเป็นศาสดาของพวกเธอทั้งหลายโดยกาลล่วงไปแห่งเรา

อานนท์ ! ในกาลบัดนี้ก็ดี ในกาลล่วงไปแห่งเราก็ดี ใครก็ตามจักต้องมีตน เป็นประทีป มีตนเป็นสรณะ ไม่เอาสิ่งอื่นเป็นสรณะ;

มีธรรมเป็นประทีป มีธรรม เป็นสรณะ ไม่เอาสิ่งอื่น เป็นสรณะ เป็นอยู่

อานนท์! ภิกษุพวกใดเป็นผู้ใคร่ ในสิกขา, ภิกษุพวกนั้นจักเป็นผู้อยู่ใน สถานะอันเลิศที่สุดแล.

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราเข้าใจว่าพระธรรมพระวินัยที่เป็นชาติเป็นศาสน์เป็นกษัตริย์นั่นแหละคือองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นได้แก่ธรรมนูญรัฐธรรมนูญ

ความเคารพจึงเป็นสาเหตุให้เกิดความสงบ

ด้วยเหตุผลนี้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านไม่ให้เรามองข้ามปัจจุบัน ปัจจุบันเราต้องมีความเคารพ เพราะความเคารพกับความสงบมันคืออันหนึ่งอันเดียวกัน ความเคารพนั้นมันจะหยุดสัญชาตญาณ

ด้วยเหตุผลนี้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเข้าใจ เพราะใจของเรานั้นมันเป็นนามธรรม การฝึกใจการปฏิบัติใจต้องปฏิบัติที่กายที่วาจาที่กิริยามารยาท การประพฤติการปฏิบัตินั้นถึงเป็นการฝึกใจ ใจของเรานั้นต้องรู้ต้องเข้าใจ ใจของเรานั้นต้องตั้งใจตั้งเจตนา ภาชนะใดที่จะใช้งานได้ต้องเป็นภาชนะที่ตั้งไว้ ภาชนะที่ล้มภาชนะที่คว่ำเป็นภาชนะที่ใช้งานไม่ได้

ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนถึงมองข้ามปัจจุบันไม่ได้ ให้เรารู้เข้าใจว่า ปัจจุบันนี้มันมีตำแหน่งเดียว ตำแหน่งยืนเดินนั่งนอน กายวาจากิริยามารยาทอาชีพมันมีเพียงตำแหน่งเดียว ถ้าเราไม่รู้ไม่เข้าใจในการประพฤติการปฏิบัติ การประพฤติการปฏิบัติของเราก็ย่อมผิดพลาด การประพฤติการปฏิบัติของเราก็ย่อมเสียหาย ก็ย่อมพังทลายอย่างเดียวเช่นเดียวกับตึก สตง. สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินของเมืองไทยประเทศไทย

ด้วยเหตุผลนี้ เราทุกคนต้องรู้เข้าใจ เพราะทุกอย่างนั้นมันคือกรรม คือกฎแห่งกรรม มันจะเป็นผลของกรรม

มีคำถามว่า ถ้าเราประพฤติปฏิบัติอย่างนี้เราทุกคนจะไม่มีความเครียดเหรอ

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตอบว่า การประพฤติการปฏิบัติอย่างนี้จะไม่มีความทุกข์ จะไม่มีความเครียด เพราะเหตุผลว่าตำแหน่งนั้นมีเพียงตำแหน่งเดียว เรามีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติก็จะมีแต่ความสุขเกิดขึ้น ความสุขตั้งอยู่ ความสุขใหม่ยิ่ง ๆ  ขึ้นไป ความสุขกับความสงบนั้นมันคืออันหนึ่งอันเดียวกัน ถ้าเรามีความสุขในการทำหน้าที่ ความสงบก็เป็นเงาตามตัว เรามีความเคารพเราก็จะหยุดสัญชาตญาณ ยกเลิกสัญชาตญาณ ความสงบนั้นก็จะเป็นผล

การประพฤติการปฏิบัติที่เรารู้เข้าใจมันก็จะเป็นออกซิเจน เป็นการถ่ายเทของเสียของปฏิกูลคาร์บอนไดออกไซด์ออกไปอยู่ที่ปัจจุบัน

การประพฤติการปฏิบัติอย่างนี้เราทุกคนจะไม่มีความทุกข์ เราจะไม่มีความเครียด

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้เข้าใจ ถ้าเราไม่รู้ไม่เข้าใจ เราไปเอาความปรุงแต่งนำชีวิต เรามีความอยากความต้องการ การประพฤติการปฏิบัติอย่างนี้มันจะเป็นขั้วบวกขั้วลบ มันจะเป็นความไม่สงบ

ความไม่สงบกับสงครามคืออันหนึ่งอันเดียวกัน สงครามในตัวไม่รู้ไม่เข้าใจ สงครามในตัวเองและผู้อื่น สงครามภายนอกภายใน สงครามในครอบครัวขยายออกไปหมู่บ้านตำบลอำเภอจังหวัดเมืองหลวง สงครามในประเทศ สงครามระหว่างประเทศ สงครามโลก สงครามนั้นคือความไม่สงบ

ความอยากความต้องการมันเป็นขั้วบวกขั้วลบ มันเป็นความไม่รู้ไม่เข้าใจ ความไม่รู้ไม่เข้าใจนี้มันจะเป็นอบายภูมิ ความไม่รู้ไม่เข้าใจที่เอาสัญชาตญาณนำชีวิต มันจะเป็นอบายมุขที่เป็นหนทางไปสู่ความเสื่อม

มีคำถามว่า การประพฤติการปฏิบัติการทำหน้าที่การทำความดีที่ประกอบด้วยปัญญา ทำไปถึงไหนถึงจะได้หยุด

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เรารู้ให้เข้าใจ การประพฤติการปฏิบัติคือการทำหน้าที่ ทำความดีเพื่อความดี เพื่อให้เป็นปฏิปทาได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ ความดีและปัญญานี้จะเปรียบเสมือนเราทุกคนทานอาหาร ถ้าเราไม่ทานอาหารเราก็มีความทุกข์ทางกาย ถ้าเราไม่พักผ่อนเรามีความทุกข์ทางกาย ถ้าเราไม่เสียสละสัญชาตญาณที่มีความยึดมั่นถือมั่นที่เรารักความสุข ไม่ชอบความทุกข์ระแวงภัย ยินดีในการสืบพันธุ์ ใจของเราก็ย่อมมีความทุกข์ ใจของเราก็จะเป็นนิติบุคคลตัวตน ใจของเราก็จะเป็นเพียงสมาธิเป็นเพียงสมาบัติ

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เรารู้ให้เข้าใจ เราดูตัวอย่างอย่างองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านเสียสละตลอด ๒๔ ชั่วโมง ที่ท่านทรงบรรทมพักผ่อนก็เพื่อสรีระร่างกาย ไม่ใช่ความเป็นนิติบุคคลความเป็นตัวเป็นตน ที่ท่านเสียสละให้หมู่มวลมนุษย์เทพเทวามารพรหมสรรพสัตว์ทั้งหลายวันละ ๒๐ ชั่วโมง รวมกันเป็น ๒๔ ชั่วโมง

ท่านมีความสุขกับการทำหน้าที่ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เรารู้เข้าใจว่าพระนิพพานคือความดับทุกข์นี้อยู่ที่ปัจจุบัน ไม่ใช่อยู่ในอนาคตกาลเบื้องหน้าโน้นเทอญ พระนิพพานนั้นอยู่ในปัจจุบัน

เราต้องรู้เข้าใจ ความรู้ความเข้าใจนี้ต้องเป็นความรู้คู่กับการประพฤติคู่กับการปฏิบัติ

ถ้าผู้รู้ผู้เข้าใจแล้วจะไม่ถามว่าปฏิบัติถึงไหนถึงจะได้หยุด คำว่าหยุด ไม่ใช่หยุดนี้มันยังเป็นขั้วบวกขั้วลบอยู่ ยังไม่ใช่ความรู้ความเข้าใจ ยังไม่ใช่ความสงบ ยังไม่ใช่ความพอเพียงเพียงพอ

ความกตัญญูกตเวทีเป็นความดี เป็นการทำความดีเพื่อหน้าที่ เพื่อเป็นประโยชน์ของเราและประโยชน์ของผู้อื่นถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาท

ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนต้องมารู้มาเข้าใจ ไม่ตั้งอยู่ในความประมาท ไม่มองข้ามปัจจุบัน เพราะเหตุผลว่าปัจจุบันมันคือการชิงแชมป์ระหว่างวัฏฏสงสารกับพระนิพพาน

การประพฤติการปฏิบัติในธรรมนูญรัฐธรรมนูญถึงเป็นพระนิพพานอยู่ที่ปัจจุบัน เป็นวิถีชีวิตของเราทุกคนอยู่ที่ปัจจุบัน เป็นอริยมรรคที่รู้เข้าใจ เป็นความว่างจากสิ่งที่มีอยู่ เอาปัญหานั้นมาเป็นปัญญา เอาปัญญามามีความสุขในการทำหน้าที่ นี้คือบุญนี้คือกุศล

วันหนึ่งคืนหนึ่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เอาความดีและปัญญา เพื่อให้ปฏิปทาติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

เราระลึกถึงปัจฉิมโอวาทของพระบรมศาสดาที่ท่านตรัสโอวาทสุดท้ายไว้ว่า

"หันทะทานิ ภิกขะเว อามันตะยามิ โว วะยะธัมมา สังขารา อัปปะมาเทนะ สัมปาเทถะ" แปลความว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บัดนี้เราขอเตือนท่านทั้งหลายว่า สังขารทั้งหลาย มีความเสื่อมสลายไปเป็นธรรมดา ท่านทั้งหลายจงทำประโยชน์ตนและประโยชน์ผู้อื่นให้ถึงพร้อม ด้วยความไม่ประมาทเถิด

โอวาทของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

ความไม่ยั่งยืน เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่และแน่นอนนะ

ความยิ่งใหญ่ คือความไม่ยั่งยืนนะ

ชีวิตที่ยิ่งใหญ่ คือชีวิตที่อยู่ด้วยทาน ศีล เมตตา และกตัญญู

ชีวิตที่มีความดี อาจมิใช่ความยิ่งใหญ่ แต่ชีวิตที่ยิ่งใหญ่ ต้องอาศัยคุณธรรมความดีเป็นปัญญาบริสุทธิคุณเท่านั้น การระงับสังขารทั้งหลายด้วยความรู้ความเข้าใจเป็นความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัตินั่นแหละคืออริยมรรค เป็นหนทางที่ประเสริฐมีพระนิพพานตั้งแต่ในปัจจุบัน ไม่ต้องรอพระนิพพานเมื่อตายแล้ว ปัจจุบันไม่มีพระนิพพาน อนาคตจะมีพระนิพพานได้อย่างไร

ให้เรารู้เข้าใจเรื่องพระธรรมพระวินัย พระธรรมพระวินัยที่เป็นสัมมาทิฐิ เพื่อหยุดวัฏฏสงสารนั่นแหละคือพระนิพพาน ให้พวกเรารู้เข้าใจในเรื่องพระนิพพาน ให้เข้าใจนะว่าสิ่งเดิมนั้นคือความว่างเปล่า สิ่งที่สัญจรไปมาเป็นเพียงอาคันตุกะ เราจะได้เอาหลักการอุดการณ์ที่เป็นศีลเป็นสมาธิเป็นปัญญาเป็นมรรคเป็นอริยมรรคที่ตรงกันข้ามกับโลกธรรมมาประพฤติมาปฏิบัติ ให้รู้เข้าใจ เพราะไม่มีใครอยู่เหนือกรรมเหนือกฎแห่งกรรมเหนือผลของกรรม พระนิพพานความรู้ความเข้าใจในเรื่องกระบวนการปฏิจจสมุปบาท กระบวนการของปฏิจจสมุปบาทจะได้จบลงเพียงผัสสะ จะได้เป็นปัญญาเป็นความสงบ จะเป็นความสงบเป็นปัญญา เป็นสิ่งที่อยู่นอกเหตุเหนือผล หยุดความปรุงแต่ง นี้เป็นขบวนการที่ติดต่อต่อเนื่อง เป็นบารมีเป็นความดีที่ประกอบด้วยปัญญา เป็นพระนิพพานบ้านของเรา ไม่ใช่อวิชชาความหลงเป็นบ้านของเรานะ พระนิพพานคือบ้านของเรา ความสงบและปัญญาถึงเป็นธรรมเป็นปัจจุบันธรรม เราจะหยุดวัฏฏสงสารได้ด้วยความรู้ความเข้าใจ ด้วยพระธรรมด้วยพระวินัย เป็นขบวนการของกระแสในการประพฤติการปฏิบัติที่ได้นำเอาพระธรรมพระวินัยมาประพฤติมาปฏิบัติในปัจจุบันให้ติดต่อต่อเนื่อง

 ความสงบและปัญญาที่เป็นพระธรรมพระวินัยถึงหยุดความปรุงแต่งได้ ด้วยปัญญาสัมมาทิฏฐิคู่กับการประพฤติการปฏิบัติในปัจจุบัน พระธรรมพระวินัยที่เป็นความรู้ความเข้าใจ ที่จะหยุดความปรุงแต่งได้ เข้าถึงพระนิพพานตั้งแต่ปัจจุบัน ไม่ต้องรอชาติหน้า พระนิพพานต้องอยู่ที่ปัจจุบันเท่านั้น

การบรรยายพระธรรมคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เป็นบริสุทธิคุณในวันที่ ๑๙ นี้ก็เห็นสมควรแก่เวลา

บุญกุศลที่เราบำเพ็ญนี้จะเป็นเหตุเป็นปัจจัยให้กับเราและผู้อื่น ผู้ที่วายชนม์จากไป

ขออำนวยอวยชัยเอาคุณพระศรีรัตนตรัย จงอำนวยอวยชัยให้ท่านทั้งหลายได้เข้าถึงพระนิพพานอยู่ที่ปัจจุบันด้วยกันทุกท่านทุกคน ณ โอกาสนี้ด้วยเทอญ

---------------------------------

โอวาทขององค์หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม

เมตตาให้ไว้ในเช้าวันอังคารที่ ๑๙ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

ณ วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม ต.วังหมี อ.วังน้ำเขียว จ.นครราชสีมา