๒๓ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๖๙

คนเรานะ นั่งสมาธินี่
ถ้าเรามีความสุข เอาออกซิเจนเข้าสู่ร่างกายนะ
มีความสุข เอาของเสียของปฏิกูลออกจากไปอย่างนี้นะ
มันจะไม่มีความง่วงหรอก

ถ้าเรามีความสุขในการทำหน้าที่อย่างนี้
มันจะไม่ง่วงนะ
ถ้าเรามีความสุขในการทำงาน
ความง่วงมันจะไม่มี
พระนิพพานถึงอยู่ที่ปัจจุบัน ไม่ได้อยู่ที่อนาคต
อยู่ที่เราทำหน้าที่

. . .
หลวงพ่อถึงมีการฝึกข้อวัตรเข้มข้นนะ
ตั้งแต่บวชใหม่มาแล้ว
ปีหนึ่งใช้สบู่ ปีละหนึ่งก้อนนะ
ตามกติกาพระกรรมฐาน
ถ่านไฟฉายก็ปีละหนึ่งคู่

ทำอะไรต้องไปก่อนเวลา
ไปเสมอเวลาไม่ได้
ต้องไปก่อนเวลาสัก ๕ นาที
ทำอะไรน่ะ เอาตามพระธรรมเอาตามวินัย
ไม่เถียงอาจารย์น่ะ

. . .
ถ้าเราคิดว่า…ไม่เป็นไร
เราไปช้านิดหน่อย ไม่เป็นไรอย่างนี้
เค้าเรียกว่า เถียงอาจารย์เหมือนกันนะ

คนเรานี้ ต้องเอาความไม่ประมาทเป็นหลักน่ะ
เช่นเราไม่อยากแก่ ไม่อยากเจ็บ ไม่อยากตาย
อยากมีแต่ความสุขนี้
เรียกว่า เถียงอาจารย์นะ

. . .
เราต้องเคารพ . . .
เพราะความเคารพนั้น คือ ความสงบน่ะ
ถ้าเราไม่มีความเคารพ จะสงบได้ยังไง

ตัวตนมันจะอยู่ด้วยความหวังนะ
ตัวตนอยู่ด้วยความหวัง
มีความหวังนะ งวดนี้ถ้าจะได้แน่
มันเลยกินรวบหมด ไม่ได้กินแบ่งเลย

***
ความหวัง กับ ความผิดหวัง
มันคืออันเดียวกัน
มันคือความทุกข์
คือความปรุงแต่ง เป็นขั้วบวกขั้วลบ

#หลวงพ่อกัณหา_สุขกาโม
#วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม
#ธรรมะ@กุฏิหลวงพ่อ
วันอังคารที่ ๒๓ มิถุนายน ๒๕๖๙