๓ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

พสกนิกรชาวไทยและชาวต่างประเทศได้มาร่วมรวมกันประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่อน้อมถวายเป็นพระราชกุศลแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ด้วยความโทมนัสและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ ที่พระองค์ได้ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทยและชาวโลกตลอดระยะเวลาที่ยาวนาน พระองค์เป็นผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาและพระปรีชาสามารถ ทรงอุทิศพระวรกาย พระสติปัญญา และพระราชหฤทัยในการบำเพ็ญพระราชกรณียกิจนานัปการ เพื่อธำรงไว้ซึ่งความผาสุกและความมั่นคงแห่งชาติไทย เราประชาชนชาวไทยต้องร่วมใจสมัครสมานสามัคคีทำความดีที่ประกอบด้วยปัญญา เพื่ออุทิศบุญกุศลน้อมเกล้าถวาย เพื่อเสด็จสู่สวรรคาลัย เข้าสู่สวรรค์มรรคผลพระนิพพาน

ขณะนี้เวลานี้เป็นเวลาฟังธรรม ให้ทุกท่านทุกคนพากันตั้งใจฟัง ทุก ๆ คนพากันปิดโทรศัพท์มือถือไว้ก่อน เพื่อไม่ให้รบกวนในการบรรยายธรรมไม่รบกวนในการฟังธรรม ในศาลาแห่งนี้ไม่อนุญาตให้ถ่ายรูปเพื่อจะไม่ได้รบกวนคนอื่น อนุญาตให้บันทึกเสียงธรรมะไว้ในโทรศัพท์ได้ ไม่ให้อนุญาตให้พูดคุยกันอยู่ในศาลาเวลาแสดงธรรม ไม่ให้เดินไปเดินมาเวลาบรรยายธรรม เมื่อมีความจำเป็นจะไปห้องสุขาก็ไปได้ ให้รักษาความสงบ ผู้ที่จะรับโทรศัพท์คุยโทรศัพท์ต้องให้ห่างจากศาลาไม่น้อยกว่า ๔๐ เมตร

ผู้ที่นำเด็กมา เด็กที่ควบคุมตัวเองยังไม่ได้ให้ผู้ปกครองนำเด็กออกไปจากศาลาต้องการฟังธรรมะ ลำโพงขยายเสียงก็มีอยู่นอกศาลาอยู่แล้ว เพื่อไม่ให้รบกวนการบรรยายธรรมและการฟังธรรม

ให้พากันนั่งให้สบาย นั่งให้ตัวตรง ๆ อย่าไปนั่งตัวโค้งตัวงอ เพื่อเราจะได้มีสติมีสัมปชัญญะ ใจไม่สงบไม่เป็นไรให้ตัวของเราตรง ๆ ไว้ก่อน ถ้าตัวเราตรงใจของเราก็จะสงบเอง การปฏิบัติใจนั้นองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราปฏิบัติที่กาย    ใจไม่สงบก็ให้ตัวตรงไว้ก่อนใจเราก็จะสงบเอง ใจของเรานั้นเป็นนามธรรม การฝึกใจปฏิบัติใจนั้นต้องไปปฏิบัติที่กาย ไปปฏิบัติที่วาจาที่กิริยาที่มารยาทที่อาชีพ อาศัยกายวาจากิริยามารยาทเป็นหลักการของการประพฤติการปฏิบัติ

 

วันนี้เป็นวันเสาร์ที่ ๓ เดือนตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

 

การปฏิบัติต้องปฏิบัติที่ปัจจุบัน ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจในปัจจุบัน ถ้าเราเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกายนั้นมันนานเกิน เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้เรานั้นไม่กระชับในการประพฤติในการปฏิบัติ เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้ตั้งอยู่ในความประมาท

 

การปฏิบัติธรรมนั้น องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราเอาเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดของจิตใจในปัจจุบัน เราทุกคนถึงจะไม่ตั้งอยู่ในความประมาท เพราะความประมาทนั้นคือความผิดพลาดนั้นคือความเสียหาย มันเป็นการพังทลายอย่างเดียวเช่นเดียวกันกับตึก สตง. สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินของเมืองไทยประเทศไทย

 

การปฏิบัติ ความรู้ความเข้าใจนี้เป็นสิ่งที่สำคัญมาก ผู้รู้ผู้เข้าใจในการเวียนว่ายตายเกิดนี้ต้องเอาวาระของจิตใจ จึงจะไม่มีความประมาท ไม่ตั้งอยู่ในความประมาท เพราะมีความรู้ความเข้าใจว่าวาระการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ๆ สำคัญเป็นอย่างยิ่งสำคัญจริง ๆ

 

จะไม่มีความประมาท ไม่ตั้งอยู่ในความประมาท การประพฤติการปฏิบัตินั้นถึงจะมีการปฏิบัติติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ เพราะมีความรู้ความเข้าใจไม่ตั้งอยู่ในความประมาท มีความรู้ความเข้าใจว่าปัจจุบันเป็นวาระแห่งชาติของการประพฤติการปฏิบัติ เพราะมีความรู้ความเข้าใจว่าปัจจุบันนี้เป็นการชิงแชมป์ในเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดของจิตใจ

 

ด้วยเหตุผลนี้จึงไม่มีความประมาท ปฏิปทาจึงจะติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำได้ ความรู้ความเข้าใจจะเป็นอริยมรรคทั้งทางกายวาจากิริยามารยาทอาชีพเพื่อผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติจะไม่ได้ตั้งอยู่ในความประมาท

 

ความรับผิดชอบในเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจของผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติจึงไม่มีความคิดว่าพระนิพพานอยู่ในอนาคตกาลเบื้องหน้าโน้นเทอญ เพราะผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติรู้เข้าใจ ไม่มีความประมาท ไม่ตั้งอยู่ในความประมาท นี้ถึงจะเป็นวิมุตติความหลุดพ้นอยู่ในหน้าที่ที่เป็นศีลเป็นสมาธิเป็นปัญญา จะเป็นเอไอที่บริสุทธิคุณ ไม่ใช่เอไอที่เป็นนิติบุคคลที่เป็นตัวเป็นตน

 

ผู้ปฏิบัติรู้เข้าใจ ไม่ลังเลสงสัยในพระพุทธเจ้า ไม่ลังเลสงสัยในพระธรรม ไม่ลังเลสงสัยในพระอริยสงฆ์ เอาพระพุทธเจ้ามาไว้ที่ใจ เอาพระธรรมมาไว้ที่ใจ เอาพระอริยสงฆ์มาไว้ที่ใจ ไม่ลูบคลำในศีลในพรตในข้อวัตรข้อปฏิบัติ มีฉันทะมีความพอใจ มีปิติมีความสุขมีความสดชื่นรู้ตื่นเบิกบานอยู่ในหน้าที่ เอาเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ ไม่เอาการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกาย เพราะเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกายนั้นมันนานเกิน

 

คนเราน่ะ เราคิดดูดี ๆ กว่าสรีระร่างกายจะตายมันนานเกิน ปัจจุบันนี้พัฒนาวิทยาศาสตร์พัฒนาใจไปพร้อม ๆ กัน อายุขัยของร่างกายอยู่ได้ร่วม ๆ ร้อยปีหรือมากกว่าร้อยปี ถ้าเราเอาการเวียนว่ายตายเกิดนั้นมันนานเกิน เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้เราตั้งอยู่ในความประมาท

 

เราพากันเข้าใจใหม่คิดใหม่ว่าทำไมการบรรลุธรรมของผู้ประพฤติผู้ปฏิบัตินั้นไม่ค่อยจะมีผู้บรรลุธรรม เพราะไปเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกาย การปฏิบัตินั้นไม่กระชับอยู่ในปัจจุบัน การบรรลุธรรมของผู้ปฏิบัตินั้นจึงไม่มีใครบรรลุธรรม

 

ยิ่งปัจจุบันนี้เรื่องกระแสเรื่องโซเชียลที่มนุษย์พัฒนาขึ้นมา มนุษย์ไม่รู้ไม่เข้าใจไปเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกาย การบรรลุธรรมของมนุษย์เลยเป็นไปได้ยาก

 

การพัฒนาเอไอนั้นที่เป็นปัญญาประดิษฐ์มีความก้าวหน้าในเอไอที่เป็นปัญญาประดิษฐ์ แต่การพัฒนาเอไอนั้นไม่ได้พัฒนาเอไอทางจิตใจไปพร้อม ๆ กัน

 

การบรรลุธรรมนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนถึงพากันเป็นสแกมเมอร์สีเทาสีดำสีสกปรกสีเศร้าหมอง เพราะการพัฒนาเอไอนั้นเอาพากันพัฒนาเพื่อเป็นนิติบุคคลที่เป็นตัวเป็นตนไม่ใช่เป็นบริสุทธิคุณ

 

การพัฒนาต้องพัฒนาให้เป็นการพัฒนาเพื่อบริสุทธิคุณ ต้องเอาการเวียนว่ายตายเกิดของจิตใจ จิตใจกับทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นวัตถุต้องไปพร้อม ๆ กัน

 

ด้วยเหตุนี้มนุษย์เราต้องพากันเข้าใจใหม่ ต้องเอาการเวียนว่ายตายเกิดในเรื่องจิตเรื่องใจอยู่ที่ปัจจุบัน การปฏิบัติถ้าจะว่าง่ายก็ง่าย เพราะการประพฤติการปฏิบัตินั้นประพฤติปฏิบัติที่ตัวของเราเอง ไม่ได้ไปปฏิบัติที่ผู้อื่น เราต้องพากันรู้พากันเข้าใจ การปฏิบัติที่ตัวเราเองนี้แหละคือการปฏิบัติที่ผู้อื่น

 

เช่นเราปฏิบัติเรื่องจิตเรื่องใจ ใจนั้นเป็นนามธรรมต้องอาศัยกายวาจากิริยามารยาทอาชีพเป็นผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติ

 

ด้วยเหตุนี้เรื่องการเวียนว่ายตายเกิดของใจนั้นต้องปฏิบัติที่กายที่วาจาที่กิริยามารยาทปฏิบัติที่อาชีพเน้นเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ การปฏิบัติอย่างนี้ถึงจะเป็นไปได้ ถึงจะมีการบรรลุธรรมได้

 

การบรรลุธรรมนั้นจึงเป็นบริสุทธิคุณ เป็นการยกเลิกตัวยกเลิกตนเป็นบริสุทธิคุณ เป็นการหยุดเวียนว่ายตายเกิดที่จิตที่ใจ

 

การทำหน้าที่หรือว่าการทำพุทธกิจหรือว่าการทำศาสนกิจหรือการทำธุรกิจของประชาชนจึงเอาบริสุทธิคุณ บริสุทธิคุณนั้นจะยกเลิกตัวตนทั้งทางกายวาจากิริยามารยาทอาชีพ จะเป็นการยกเลิกตัวตน

 

วิมุตติสุขความหลุดพ้นนั้นจึงเป็นการยกเลิกตัวยกเลิกตน เน้นมาที่จิตใจของเราทุกคน การประพฤติการปฏิบัติต้องเน้นเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดของจิตใจอย่างนี้

 

มีคำถามว่าถ้าเราประพฤติปฏิบัติเน้นเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจอยู่ในปัจจุบัน ความเครียดความทุกข์ทางจิตใจของเรานั้นจะไม่มีเลย ความทุกข์ความเครียดทางจิตใจของเรานั้นจะไม่มี บุคคลถ้าเรายกเลิกตัวยกเลิกตนนั้น ความเครียดจะไม่มี เพราะความเครียดความทุกข์นั้นอยู่ที่เราเข้าไปปรุงแต่ง ความปรุงแต่งนั้นคือความพร่องความบกพร่อง เป็นความไม่อิ่มไม่พอไม่เพียงพอ นี้มันเป็นการไปตัดไปเพิ่มเป็นความไม่อิ่มไม่พอไม่เพียงพอ นี้จะมีความบกพร่องอยู่เป็นนิจ

 

ถ้าเรายกเลิกตัวยกเลิกตน รู้หลักการประพฤติการปฏิบัติ เอาเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดความทุกข์ความเครียดทางจิตใจนั้นจะไม่มี

 

ด้วยเหตุผลนี้ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัตินั้นต้องรู้ต้องเข้าใจ ความทุกข์ความเครียดทางจิตใจนั้นจะไม่มี เพราะเราไม่ได้เพิ่มเราไม่ได้ตัด ทุกคนจะเข้าถึงความพอเพียงเพียงพอ

 

ธรรมนูญ... ธรรมนูญนั้นเป็นความบริสุทธิคุณ ธรรมนูญนั้นจึงไม่ใช่นิติบุคคลจึงไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน ธรรมนูญนั้นจึงเป็นบริสุทธิคุณ

 

ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจ สมมติสัจจะนั้นต้องรู้เข้าใจ สมมติสัจจะนั้นต้องเป็นบริสุทธิคุณ สมมติสัจจะนั้นต้องไม่ให้เป็นตัวเป็นตน ใจของเราต้องรู้เข้าใจ ต้องเข้าสมมติสัจจะมาใช้ให้เป็นบริสุทธิคุณ

 

การทำหน้าที่นั้นที่เราเอาสมมติสัจจะมาใช้จึงมุ่งเป้าไปยังบริสุทธิคุณ ที่ปัจจุบันมีการพูดกันว่าการรักษาโรคภัยต่าง ๆ นั้นต้องใช้ยามุ่งเป้าในโรคนั้น ๆ ฉันใดก็ฉันนั้น สมมติสัจจะนั้นต้องมุ่งเป้าไปยังบริสุทธิคุณ ต้องเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ

 

วาระต่าง ๆ นั้นจะเรียกว่าขณะก็ได้ จะว่าจิตก็ได้ ขณะนั้นมันมีขณะเดียว วาระจิตนั้นมีเพียงวาระเดียว

 

เมื่อเราเน้นการทำหน้าที่เพื่อยกเลิกตัวตน ขณะนั้นก็จะเป็นบริสุทธิคุณ จิตใจนั้นจะเป็นจิตใจที่บริสุทธิคุณ

 

การปฏิบัติเรามุ่งเป้าเหมือนยารักษาโรค เราเป็นโรคทางกาย เป็นโรคอะไรก็ใช้ยามุ่งเป้าอันนั้น โรคทางกายนั้นมีไม่มากเท่ากับโรคทางจิตใจ โรคทางกายนั้นบางคนเกิดมาไม่ค่อยจะมีโรคมีภัย ผู้ที่ไม่มีโรคมีภัยนั้นก็เพราะสาเหตุว่ามีความรู้ความเข้าใจในธาตุทั้ง ๔ ขันธ์ทั้ง ๕ อายตนะภายนอกภายใน เมื่อรู้เมื่อเข้าใจบุคคลนั้นจิตใจมีสติมีปัญญา ธาตุขันธ์อายตนะภายนอกภายในที่เป็นนิวรณ์ทั้ง ๕ เป็นอคติทั้ง ๔ ไม่ได้ครอบงำจิตใจ โรคภัยไข้เจ็บนั้นถึงไม่ค่อยมี

 

ถ้าผู้ไม่รู้ไม่เข้าใจ โรคภัยไข้เจ็บที่เกิดจากธาตุทั้ง ๔ ขันธ์ทั้ง ๕ อายตนะภายนอกภายใน ๑๒ นั้นก็ย่อมครอบงำ

 

ผู้ที่มีพื้นฐานที่รู้เข้าใจ ธาตุทั้ง ๔ ขันธ์ทั้ง ๕ อายตนะภายนอกภายใน ๑๒ ที่เป็นโลกธรรมนั้น โรคภัยไข้เจ็บถึงครอบงำได้มาก

 

ด้วยเหตุผลนี้เราต้องรู้เข้าใจ เรายกเลิกตัวตนเพื่อไม่ให้การเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจมามีอิทธิพลครอบงำปัญญาสัมมาทิฏฐิหรือว่าปัญญาบริสุทธิคุณที่เราทุกคนต้องยกเลิกตัวยกเลิกตน

 

ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนต้องพากันมาเข้าใจใหม่ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ

 

ด้วยเหตุผลนี้ที่มีผู้มาทูลถามองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่าตายแล้วเกิดหรือว่าตายแล้วสูญ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่าเรื่องตายแล้วเกิดหรือว่าตายแล้วสูญนี้ขึ้นอยู่ที่เหตุที่ปัจจัยขึ้นอยู่ที่เงื่อนไขนะ

 

การเวียนว่ายตายเกิด องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราเอาการเวียนว่ายตายเกิดของจิตใจ ไม่ใช่เอาการเวียนว่ายตายเกิดของร่างกาย ถ้าเอาการเวียนว่ายตายเกิดของร่างกายนั้นมันนานเกิน เป็นสาเหตุให้ตั้งอยู่ในความประมาท

 

ปุถุชนเอาตัวเอาตนก็ย่อมมีการเวียนว่ายตายเกิด เพราะที่ไหนมีตัวมีตนที่นั้นก็ย่อมเวียนว่ายตายเกิด

 

ความรู้ความเข้าใจ ยกเลิกตัวตนเน้นเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดของจิตใจเพื่อยกเลิกตัวตน เพื่อให้ปฏิปทาของเราได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

 

บุคคลเช่นนี้เรียกว่าเสขบุคคล บุคคลเอาความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัติ ท่านผู้นั้นชื่อว่าผู้เอาธรรมนูญนำชีวิต ผู้ที่ยกเลิกตัวยกเลิกตนผู้เอาธรรมนูญนำชีวิต ผู้นั้นเป็นผู้ที่เที่ยงแท้แน่นอนแห่งมรรคผลพระนิพพาน

 

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านนับเอาตั้งแต่พระโสดาบัน พระสกิทาคามี พระอนาคามีจนถึงพระอรหันต์ เรียกท่านผู้นั้นว่าเสขบุคคล บุคคลเอาความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัติเน้นที่บริสุทธิคุณ การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงเป็นการปฏิบัติครบวงจรทั้งกายวาจากิริยามารยาทอาชีพ เน้นมายังบริสุทธิคุณ ไม่มีตัวไม่มีตน เพื่ออบรมบ่มอินทรีย์เอาความดีประกอบด้วยปัญญา เพื่อให้ปฏิปทานั้นได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

 

เราทุกคนต้องพากันรู้พากันเข้าใจว่าเราต้องเอาความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัติเพื่อความไม่ประมาท

 

การปฏิบัตินั้นจึงเป็นการยกเลิกตัวยกเลิกตน ที่ไหนยกเลิกตัวยกเลิกตน ทุกหนทุกแห่งนั้นก็จะมีแต่ธรรมนูญ มีแต่รัฐธรรมนูญ

 

ด้วยเหตุผลนี้การประพฤติการปฏิบัตินั้นถึงเอาสมมติสัจจะมาใช้มาประพฤติมาปฏิบัติมาทำหน้าที่

 

ด้วยเหตุผลนี้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก่อนจะเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานท่านถึงตรัสกับพระอานนท์และภิกษุสงฆ์ทั้งหลายว่า พระภิกษุสงฆ์ทั้งหลายต้องรู้เข้าใจ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้อยู่ในตำแหน่งของพุทธะ หลังจากนี้ก็ต้องละสังขารวายชนม์จากไป เพื่อให้สงฆ์สาวกพากันรู้พากันเข้าใจ ว่าพระพุทธเจ้านั้นคือพระธรรมคือพระวินัยไม่ใช่นิติบุคคลไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน

 

พระธรรมพระวินัยนั้นได้แก่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นได้แก่พระธรรมพระวินัย สงฆ์สาวกต้องพากันรู้พากันเข้าใจ

อานนท์ ! ความคิดอาจมีแก่พวกเธออย่างนี้ว่า “ธรรมวินัยของพวกเรามีพระศาสดา ล่วงลับไปเสียแล้ว พวกเราไม่มีพระศาสดา” ดังนี้.

อานนท์ ! พวกเธออย่าคิดอย่างนั้น.

อานนท์ ! ธรรมก็ดี วินัยก็ดี ที่เราแสดงแล้ว บัญญัติแล้วแก่พวกเธอทั้งหลาย ธรรมวินัยนั้น จักเป็นศาสดาของพวกเธอทั้งหลายโดยกาลล่วงไปแห่งเรา

อานนท์ ! ในกาลบัดนี้ก็ดี ในกาลล่วงไปแห่งเราก็ดี ใครก็ตามจักต้องมีตน เป็นประทีป มีตนเป็นสรณะ ไม่เอาสิ่งอื่นเป็นสรณะ;  เป็นอยู่

อานนท์! ภิกษุพวกใดเป็นผู้ใคร่ในสิกขา, ภิกษุพวกนั้นจักเป็นผู้อยู่ในสถานะอันเลิศที่สุดแล

 

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ยังตรัสอีกว่า องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นอาศัยเหตุอาศัยปัจจัย เพราะเหตุปัจจัยนั้นจะยกเลิกเหตุยกเลิกปัจจัย พระธรรมพระวินัยสิกขาบทน้อยใหญ่เป็นสาเหตุที่ยกเลิกเหตุยกเลิกปัจจัย สิกขาบทน้อยใหญ่นั้นเป็นการยกเลิกเหตุยกเลิกปัจจัย พระภิกษุทั้งหลายมีความเห็นว่าสิกขาบทเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ใช่สิกขาบทใหญ่นั้นสามารถยกเลิกได้

 

ภิกษุมีความเห็นพ้องกันว่า พระธรรมพระวินัยนั้นเป็นการยกเลิกตัวยกเลิกตนเป็นบริสุทธิคุณ เป็นสิ่งที่ต้องไม่เพิ่มไม่ตัด

 

หลังจากองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานแล้ว พระอรหันต์ขีณาสพ ๕๐๐ รูปประชุมกัน มีพระมหากัสสปะเป็นประธานก็ได้ประชุมสงฆ์ว่า องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอนุญาตให้ยกเลิกสิกขาบทเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้

 

พระอรหันต์ขีณาสพมีความเห็นไปในทางเดียวกันว่าธรรมวินัยนั้นเป็นความพอเพียงเพียงพอเป็นความพอดี ไม่สมควรที่เพิ่ม ไม่สมควรตัด เพราะธรรมวินัยนั้นเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ให้ทุกคนได้ยกเลิกตัวยกเลิกตน จึงไม่สมควรเพิ่มและตัด

 

การประพฤติการปฏิบัติองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เอาเรื่องจิตเรื่องใจของการเวียนว่ายตายเกิด เพราจะได้เข้าถึงบริสุทธิคุณเพื่อเป็นวิมุตติหลุดพ้นในหน้าที่อยู่ที่ปัจจุบัน

 

จึงประทานปัจฉิมโอวาทก่อนที่จะเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานเพราะความรู้ความเข้าใจ ต้องเอามาใช้เอามาปฏิบัติเพื่อเข้าถึงบริสุทธิคุณ เข้าถึงหน้าที่อยู่ที่ปัจจุบัน

 

"หันทะทานิ ภิกขะเว อามันตะยามิ โว วะยะธัมมา สังขารา อัปปะมาเทนะ สัมปาเทถะ" แปลความว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บัดนี้เราขอเตือนท่านทั้งหลายว่า สังขารทั้งหลาย มีความเสื่อมสลายไปเป็นธรรมดา ท่านทั้งหลายจงทำประโยชน์ตนและประโยชน์ผู้อื่นให้ถึงพร้อม ด้วยความไม่ประมาทเถิด

 

โอวาทของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

ความไม่ยั่งยืน เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่และแน่นอนนะ

ความยิ่งใหญ่ คือความไม่ยั่งยืนนะ

ชีวิตที่ยิ่งใหญ่ คือชีวิตที่อยู่ด้วยทาน ศีล เมตตา และกตัญญู

ชีวิตที่มีความดี อาจมิใช่ความยิ่งใหญ่ แต่ชีวิตที่ยิ่งใหญ่ ต้องอาศัยคุณธรรมความดีเป็นปัญญาบริสุทธิคุณเท่านั้น การระงับสังขารทั้งหลายด้วยความรู้ความเข้าใจเป็นความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัตินั่นแหละคืออริยมรรค เป็นหนทางที่ประเสริฐมีพระนิพพานตั้งแต่ในปัจจุบัน ไม่ต้องรอพระนิพพานเมื่อตายแล้ว ปัจจุบันไม่มีพระนิพพาน อนาคตจะมีพระนิพพานได้อย่างไร

 

ให้เรารู้เข้าใจเรื่องพระธรรมพระวินัย พระธรรมพระวินัยที่เป็นสัมมาทิฐิ เพื่อหยุดวัฏฏสงสารนั่นแหละคือพระนิพพาน ให้พวกเรารู้เข้าใจในเรื่องพระนิพพาน ให้เข้าใจนะว่าสิ่งเดิมนั้นคือความว่างเปล่า สิ่งที่สัญจรไปมาเป็นเพียงอาคันตุกะ เราจะได้เอาหลักการอุดการณ์ที่เป็นศีลเป็นสมาธิเป็นปัญญาเป็นมรรคเป็นอริยมรรคที่ตรงกันข้ามกับโลกธรรมมาประพฤติมาปฏิบัติ ให้รู้เข้าใจ เพราะไม่มีใครอยู่เหนือกรรมเหนือกฎแห่งกรรมเหนือผลของกรรม พระนิพพานความรู้ความเข้าใจในเรื่องกระบวนการปฏิจจสมุปบาท กระบวนการของปฏิจจสมุปบาทจะได้จบลงเพียงผัสสะ จะได้เป็นปัญญาเป็นความสงบ จะเป็นความสงบเป็นปัญญา เป็นสิ่งที่อยู่นอกเหตุเหนือผล หยุดความปรุงแต่ง นี้เป็นขบวนการที่ติดต่อต่อเนื่อง เป็นบารมีเป็นความดีที่ประกอบด้วยปัญญา เป็นพระนิพพานบ้านของเรา ไม่ใช่อวิชชาความหลงเป็นบ้านของเรานะ พระนิพพานคือบ้านของเรา ความสงบและปัญญาถึงเป็นธรรมเป็นปัจจุบันธรรม เราจะหยุดวัฏฏสงสารได้ด้วยความรู้ความเข้าใจ ด้วยพระธรรมด้วยพระวินัย เป็นขบวนการของกระแสในการประพฤติการปฏิบัติที่ได้นำเอาพระธรรมพระวินัยมาประพฤติมาปฏิบัติในปัจจุบันให้ติดต่อต่อเนื่อง

 

 ความสงบและปัญญาที่เป็นพระธรรมพระวินัยถึงหยุดความปรุงแต่งได้ ด้วยปัญญาสัมมาทิฏฐิคู่กับการประพฤติการปฏิบัติในปัจจุบัน พระธรรมพระวินัยที่เป็นความรู้ความเข้าใจ ที่จะหยุดความปรุงแต่งได้ เข้าถึงพระนิพพานตั้งแต่ปัจจุบัน ไม่ต้องรอชาติหน้า พระนิพพานต้องอยู่ที่ปัจจุบันเท่านั้น

 

การบรรยายพระธรรมคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเช้าวันเสาร์ที่ ๓ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ ขอสมมติยุติเวลาในการบรรยายไว้เพียงเท่านี้ เอวังก็มีด้วยประการละฉะนี้

---------------------------------

 

โอวาทขององค์หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม

เมตตาให้ไว้ในเช้าวันเสาร์ที่ ๓ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

ณ วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม ต.วังหมี อ.วังน้ำเขียว จ.นครราชสีมา

 

 

 

 

 

 

 

Visitors: 156,131