๗ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
พสกนิกรชาวไทยและชาวต่างประเทศได้มาร่วมรวมกันประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่อน้อมถวายเป็นพระราชกุศลแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ด้วยความโทมนัสและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ ที่พระองค์ได้ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทยและชาวโลกตลอดระยะเวลาที่ยาวนาน พระองค์เป็นผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาและพระปรีชาสามารถ ทรงอุทิศพระวรกาย พระสติปัญญา และพระราชหฤทัยในการบำเพ็ญพระราชกรณียกิจนานัปการ เพื่อธำรงไว้ซึ่งความผาสุกและความมั่นคงแห่งชาติไทย เราประชาชนชาวไทยต้องร่วมใจสมัครสมานสามัคคีทำความดีที่ประกอบด้วยปัญญา เพื่ออุทิศบุญกุศลน้อมเกล้าถวาย เพื่อเสด็จสู่สวรรคาลัย เข้าสู่สวรรค์มรรคผลพระนิพพาน
ขณะนี้เวลานี้เป็นเวลาฟังธรรม ให้ทุกท่านทุกคนพากันตั้งใจฟัง ทุก ๆ คนพากันปิดโทรศัพท์มือถือไว้ก่อน เพื่อไม่ให้รบกวนในการบรรยายธรรมไม่รบกวนในการฟังธรรม ในศาลาแห่งนี้ไม่อนุญาตให้ถ่ายรูปเพื่อจะไม่ได้รบกวนคนอื่น อนุญาตให้บันทึกเสียงธรรมะไว้ในโทรศัพท์ได้ ไม่ให้อนุญาตให้พูดคุยกันอยู่ในศาลาเวลาแสดงธรรม ไม่ให้เดินไปเดินมาเวลาบรรยายธรรม เมื่อมีความจำเป็นจะไปห้องสุขาก็ไปได้ ให้รักษาความสงบ ผู้ที่จะรับโทรศัพท์คุยโทรศัพท์ต้องให้ห่างจากศาลาไม่น้อยกว่า ๔๐ เมตร
ผู้ที่นำเด็กมา เด็กที่ควบคุมตัวเองยังไม่ได้ให้ผู้ปกครองนำเด็กออกไปจากศาลาต้องการฟังธรรมะ ลำโพงขยายเสียงก็มีอยู่นอกศาลาอยู่แล้ว เพื่อไม่ให้รบกวนการบรรยายธรรมและการฟังธรรม
ให้พากันนั่งให้สบาย นั่งให้ตัวตรง ๆ อย่าไปนั่งตัวโค้งตัวงอ เพื่อเราจะได้มีสติมีสัมปชัญญะ ใจไม่สงบไม่เป็นไรให้ตัวของเราตรง ๆ ไว้ก่อน ถ้าตัวเราตรงใจของเราก็จะสงบเอง การปฏิบัติใจนั้นองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราปฏิบัติที่กาย ใจไม่สงบก็ให้ตัวตรงไว้ก่อนใจเราก็จะสงบเอง ใจของเรานั้นเป็นนามธรรม การฝึกใจปฏิบัติใจนั้นต้องไปปฏิบัติที่กาย ไปปฏิบัติที่วาจาที่กิริยาที่มารยาทที่อาชีพ อาศัยกายวาจากิริยามารยาทเป็นหลักการของการประพฤติการปฏิบัติ
วันนี้เป็นวันพุธที่ ๗ เดือนตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
เราพากันมารู้มาเข้าใจในการดำเนินชีวิต เพราะทุกสิ่งทุกอย่างนั้นเกิดจากเหตุเกิดจากปัจจัย วาระนั้นมีเพียงวาระเดียว ปัจจุบันเป็นการประพฤติเป็นการปฏิบัติ ความคิดคำพูดการกระทำกิริยามารยาทอาชีพนั้นมีเพียงวาระเดียว ไม่มีหลายวาระพร้อม ๆ กัน มีเพียงวาระเดียว ชาติคือความเกิด ศาสน์นั้นได้แก่การประพฤติการปฏิบัติ กษัตริย์นั้นได้แก่ปัญญาบริสุทธิคุณ ปัญญาที่ยกเลิกตัวยกเลิกตน เป็นปัญญาบริสุทธิคุณ ไม่ใช่ปัญญาที่เป็นนิติบุคคลตัวตน ชาติศาสน์กษัตริย์ ๓ อย่างนี้จึงเป็นสิ่งหนึ่งสิ่งเดียวกัน อาศัยปัจจุบันเป็นการประพฤติการปฏิบัติเพราะวาระนั้นมีเพียงวาระเดียว ไม่มีหลายวาระ
การเวียนว่ายตายเกิดต้องเอาวาระวงจรการเวียนว่ายตายเกิดของจิตใจ ถ้าเราเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกายนั้นมันนานเกิน มนุษย์เราอายุขัยอยู่ได้หลายสิบปี ถ้าเราเอาวาระของร่างกายมันนานเกินไป
ด้วยเหตุผลนี้การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ ไม่เอาการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกาย เพราะการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกายนั้นมันนานเกิน จะเป็นเหตุเป็นปัจจัยให้ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัตินั้นตั้งอยู่ในความประมาท
การประพฤติการปฏิบัติ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติจึงจะไม่ตั้งอยู่ในความประมาท
ธรรมนูญเป็นความบริสุทธิคุณ ธรรมนูญนั้นไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน ธรรมนูญนั้นถึงเป็นบริสุทธิคุณ
การดำเนินชีวิตของเราต้องเอาธรรมนูญเป็นหลักการดำเนินชีวิต เอาธรรมนูญนำชีวิต เพราะธรรมนูญนั้นเป็นบริสุทธิคุณ เพราะธรรมนูญนั้นไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน
ชาติศาสน์กษัตริย์นั้นจึงเป็นธรรมนูญ จึงเป็นความบริสุทธิคุณ ธรรมนูญนั้นจึงเป็นการยกเลิกตัวยกเลิกตน
ใจของเรานั้นเป็นนามธรรม ใจของเรานั้นต้องอาศัยกายวาจากิริยามารยาทอาชีพ เป็นผู้ประพฤติเป็นผู้ปฏิบัติให้ ปัญญาสัมมาทิฏฐิถึงเป็นสิ่งที่สำคัญ
ด้วยเหตุผลนี้การตรัสรู้ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นจึงเป็นปัญญาบริสุทธิคุณ การตรัสรู้ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นจึงไม่ใช่เป็นเพียงสมาธิเป็นเพียงสมาบัติ สมาธิสมาบัตินั้นเป็นเพียงสถานที่พักผ่อนทางกายทางใจชั่วครู่ชั่วยามเท่านั้น เหนื่อยแล้วพักผ่อน หายเหนื่อยแล้วทำงาน
ชาติศาสน์กษัตริย์นั้นถึงเป็นบริสุทธิคุณ ชาติศาสน์กษัตริย์นั้นจึงเป็นธรรมนูญ ปัญญาบริสุทธิคุณอาศัยกายวาจากิริยามารยาทอาชีพเป็นผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติเพื่ออบรมบ่มอินทรีย์เพื่อให้ความดีและปัญญาที่จะต้องเป็นปฏิปทาติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ
รู้เข้าใจ ทำในสิ่งที่ควรทำ ยกเลิกสิ่งที่ควรยกเลิก ปัจจุบันมีเพียงวาระเดียว ด้วยเหตุนี้การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น ถ้ามีข้อแม้แล้วต้องการเกิดความเสียหาย เกิดการพังทลายอย่างเดียวกันกับตึก สตง. สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินของเมืองไทยประเทศไทย
วิถีชีวิตของการปฏิบัติเอาวัตถุกับจิตใจเดินทางไปพร้อม ๆ กัน
ด้วยเหตุผลนี้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านถึงตรัสธัมมจักกัปปวัตนสูตรเพื่อให้เป็นทางสายกลางระหว่างวัตถุกับจิตใจ ๒ อย่างนี้ต้องไปพร้อม ๆ กัน วัตถุก็ก้าวหน้าจิตใจก็ก้าวไกลเพื่อให้ความดีและปัญญาที่เป็นปฏิปทาก้าวไปพร้อม ๆ กัน จะได้เป็นเอไอที่บริสุทธิคุณไม่ใช่เอไอที่เป็นนิติบุคคลตัวตน
อาศัยกายวาจากิริยามารยาทอาชีพเป็นผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติ ความรู้ต้องคู่กับการประพฤติการปฏิบัติ เราต้องรู้ต้องเข้าใจ ความรู้ต้องคู่กับการประพฤติคู่กับการปฏิบัติปัญหานั้นถึงจะเป็นปัญญา วิกฤตนั้นถึงจะเป็นโอกาส วิมุตติความหลุดพ้นนั้นจึงเป็นความรู้คู่กับการประพฤติคู่กับการปฏิบัติคู่กับการทำหน้าที่
ที่มีคำถามว่าการปฏิบัตินั้นปฏิบัติไปถึงไหนถึงจะได้หยุด ให้ผู้ปฏิบัติรู้เข้าใจ การปฏิบัตินั้นได้แก่วิมุติความหลุดพ้น เพราะการปฏิบัตินั้นไม่ใช่เป็นเพียงสมาธิไม่ใช่เป็นเพียงสมาบัติ การประพฤติการปฏิบัตินั้นคือวิมุตติความหลุดพ้น
ตราบใดเรามีอายุขัย มีลมหายใจอยู่ความรู้ต้องคู่กับการประพฤติการปฏิบัติกับการทำหน้าที่ เพราะเหตุผลว่าการปฏิบัตินั้นคือการยกเลิกตัวยกเลิกตน ใจที่รู้ใจเข้าใจที่เป็นใจที่บริสุทธิคุณที่เป็นใจที่ยกเลิกตัวยกเลิกตน อาศัยกายวาจากิริยามารยาทอาชีพเป็นผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติ การปฏิบัตินั้นจึงไม่ใช่หยุดจึงไม่ใช่ไป เป็นการทำหน้าที่
ผู้ปฏิบัติผู้ฟังต้องเข้าใจอย่างเราคิดดี ๆ ที่ยกเลิกตัวตนมันก็ดีอยู่แล้วไม่มีชั่ว อย่างเราพูดดี ๆ ยกเลิกตัวตนมันก็ดีอยู่แล้วไม่มีชั่ว อย่างเรากิริยามารยาทดีมันก็ดีอยู่แล้วไม่มีชั่ว อย่างเรามีอาชีพดี ๆ อาชีพที่ยกเลิกตัวตนไม่มีตัวไม่มีตนมันก็ดีอยู่แล้วไม่มีชั่ว
การประพฤติการปฏิบัตินั้นเป็นบริสุทธิคุณ ด้วยเหตุผลนี้พระพุทธเจ้านั้นคือผู้ที่ทำหน้าที่คือผู้ที่ทำพุทธกิจขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระอรหันต์ขีณาสพสาวกขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าคือผู้ทำศาสนกิจของพระอรหันต์ขีณาสพ
เราต้องพากันรู้พากันเข้าใจ เพราะความรู้ความเข้าใจนี้เป็นสิ่งที่สำคัญมาก เราไม่รู้ไม่เข้าใจเราก็ย่อมปฏิบัติผิด สัญชาตญาณที่เป็นนิติบุคคลที่เป็นตัวเป็นตน ทุกคนนั้นก็ย่อมไม่อยากเสียสละ สัญชาตญาณที่เป็นตัวเป็นตนนั้นทุกคนนั้นไม่อยากเสียสละ
ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนต้องมายกเลิกตัวมายกเลิกตน ถ้าเราไม่ยกเลิกตัวยกเลิกตนเราจะเป็นคนมีชาติมีศาสน์มีกษัตริย์ได้อย่างไร เพราะความมีตัวมีตนนั้นคือบุคคลที่ไม่มีชาติไม่มีศาสนาไม่มีพระมหากษัตริย์ ตัวตนนั้นคือบุคคลไม่มีชาติไม่มีศาสนาไม่มีพระมหากษัตริย์ มีแต่ชื่อมีแต่ทะเบียนบ้าน ว่าเป็นผู้ที่มีชาติ มีศาสนา มีพระมหากษัตริย์ ตัวตนนั้นถึงเป็นผู้ไม่มีชาติ ไม่มีศาสนา ไม่มีพระมหากษัตริย์
เราจะมีชาติมีศาสนามีพระมหากษัตริย์ได้เราต้องยกเลิกตัวยกเลิกตน ให้ผู้ปฏิบัติรู้เข้าใจ การเรียนการศึกษาก็เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน การทำงานก็เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน การที่เราดำรงตำแหน่งข้าราชการนักการเมืองนักบวชก็เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน
ด้วยเหตุผลนี้เราต้องพากันรู้พากันเข้าใจ ถ้าเราไม่รู้ไม่เข้าใจเราจะไม่รู้ว่าเราเรียนเพื่ออะไร ทำงานเพื่ออะไร เป็นข้าราชการเป็นนักการเมืองเป็นนักบวชเพื่ออะไร
ปัญญาสัมมาทิฏฐิในอริยมรรคที่เป็นปัญญาบริสุทธิคุณที่เป็นความรู้ความเข้าใจว่า เราเรียนเราทำงานเรารับราชการเป็นนักการเมืองเป็นนักบวชเป็นประชาชน เป้าหมายสูงสุดต้องรู้ต้องเข้าใจ
ความรู้ความเข้าใจนี้จึงไม่ใช่ความจำ ความรู้ความเข้าใจนั้นเป็นความรู้ความเข้าใจ ถ้าความจำแล้วไม่กี่วันไม่กี่เดือนไม่กี่ปีความจำนั้นก็จะหลงลืม เพราะความจำนั้นเป็นเพียงสัญญาขันธ์ ไม่กี่วันกี่ปีกี่เดือนความจำนั้นก็จะหลงลืมเพราะไม่ใช่ความรู้ความเข้าใจ
ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนต้องพากันมายกเลิกตัวยกเลิกตน ถ้าเราไม่ยกเลิกตัวยกเลิกตนจะเป็นผู้ไม่มีชาติไม่มีศาสนา
ชาติศาสน์กษัตริย์เราทุกคนที่เกิดมาต้องพากันรู้พากันเข้าใจ มนุษย์เราในโลกนี้ก็ปฏิบัติอย่างเดียวกันหมด ไม่มีใครยกเว้น มนุษย์เราในโลกนี้ต้องพากันรู้พากันเข้าใจ พากันมายกเลิกตัวยกเลิกตน
มีฉันทะมีความพอใจมีปิติมีความสุขสดชื่นรู้ตื่นเบิกบานในการทำหน้าที่เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน
โครงสร้างหลักการของการประพฤติการปฏิบัติเราทุกคนต้องพากันปฏิบัติอย่างนี้ ทุกคนนั้นเน้นมาที่ตัวเรา เราทำหน้าที่ที่ตัวเรา เราต้องพากันรู้พากันเข้าใจ เรานี้มาประพฤติมาปฏิบัติที่ตัวเรา การทำหน้าที่ที่ตัวเรานี้แหละจะเป็นประโยชน์ของตัวเราเอง เป็นประโยชน์ของผู้อื่น
ข้าราชการนักการเมืองนักบวชคือผู้ที่ทำหน้าที่ของตนเอง เป็นตำแหน่งที่พากันมายกเลิกตัวยกเลิกตน แบรนด์เนมหรือว่าตำแหน่งนั้นเป็นตำแหน่งที่ข้าราชการนักการเมืองนักบวชต้องพากันรู้เข้าใจ เป็นตำแหน่งที่ให้เรามายกเลิกตัวยกเลิกตน
เราไม่ยกเลิกตัวยกเลิกตนเราจะเป็นข้าราชการนักการเมืองนักบวชได้อย่างไร เพราะตัวตนนั้นไม่ใช่ข้าราชการไม่ใช่นักการเมืองไม่ใช่นักบวช เพราะตัวตนนั้นมันคือตัวตน เพราะตัวตนนั้นไม่ใช่บริสุทธิคุณ
ความเป็นชาติศาสน์กษัตริย์นั้นจึงได้แก่ตำแหน่งที่ยกเลิกตัวยกเลิกตน การที่เป็นประชากรของโลกนั้นเราต้องรู้เข้าใจ เป็นตำแหน่งที่ยกเลิกตัวยกเลิกตน
สมมติสัจจะทั้งหลายเราต้องพากันรู้พากันเข้าใจว่าสมมติสัจจะนั้นมีไว้สำหรับทำหน้าที่เพื่อให้เรายกเลิกตัวยกเลิกตน
เราทุกคนต้องพากันรู้พากันเข้าใจ ว่าเราทุกคนต้องพากันมายกเลิกตัวยกเลิกตน เพื่อให้ปฏิปทาที่ยกเลิกตัวยกเลิกตนนี้ได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ
การยกเลิกตัวตนนั้นถึงเป็นความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัติ การยกเลิกตัวตนในปัจจุบันถึงเป็นวิมุตติความหลุดพ้นอยู่ที่หน้าที่อยู่ที่ปัจจุบัน เราพากันมาคิดดูดี ๆ ด้วยปัญญาใจของเรานั้นจะสุขได้อย่างไรเพราะเรามีตัวมีตน เมื่อมีตัวมีตนก็ย่อมมีความพร่องอยู่เป็นนิจ ไม่อิ่มไม่เต็มไม่พอไม่เพียงพอ เปรียบเสมือนทะเลมหาสมุทรไม่อิ่มด้วยน้ำ เปรียบเสมือนไฟไม่อิ่มด้วยเชื้อของเพลิงมีความพร่องอยู่เป็นนิจ
ด้วยเหตุนี้ การเรียนหนังสือก็เพื่อพระนิพพาน การทำงานก็เพื่อพระนิพพาน การเป็นข้าราชการนักการเมืองนักบวชจุดมุ่งหมายก็เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน เพื่อพระนิพพาน พระนิพพานเป็นบริสุทธิคุณ ธรรมนูญจึงเป็นบริสุทธิคุณ
กายวาจากิริยามารยาทการประกอบอาชีพนี้เราต้องรู้เข้าใจว่า เราต้องทำหน้าที่เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน
ให้ผู้ปฏิบัติรู้เข้าใจว่าตัวตนนั้นคือบุคคลไม่มีชาติไม่มีศาสนาไม่มีพระมหากษัตริย์
ผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจว่าหน้าที่นั้นต้องให้เป็นเอไอที่บริสุทธิคุณ
ทรัพยากรถึงเป็นสิ่งที่สำคัญ ทรัพยากรคือกายวาจากิริยามารยาทอาชีพนี้ถึงเป็นสิ่งที่สำคัญ เราต้องเอาทรัพยากรนี้มาใช้งานเพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน
ด้วยเหตุผลนี้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถึงให้เรารู้ให้เราเข้าใจความมุ่งหมายของการทำหน้าที่เพื่อเราจะเอาทรัพยากรที่เป็นกายวาจากิริยามารยาทอาชีพมาใช้มาปฏิบัติ เอามาทำงานอยู่ที่ปัจจุบัน
ให้เราทั้งหลายระลึกถึงโอวาทพระธรรมคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ก่อนที่จะเสด็จดับขันธ์สู่ปรินิพพานท่านได้ตรัสโอวาทสำคัญครั้งสุดท้ายไว้ว่า
"หันทะทานิ ภิกขะเว อามันตะยามิ โว วะยะธัมมา สังขารา อัปปะมาเทนะ สัมปาเทถะ" แปลความว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บัดนี้เราขอเตือนท่านทั้งหลายว่า สังขารทั้งหลาย มีความเสื่อมสลายไปเป็นธรรมดา ท่านทั้งหลายจงทำประโยชน์ตนและประโยชน์ผู้อื่นให้ถึงพร้อม ด้วยความไม่ประมาทเถิด
โอวาทของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต
ความไม่ยั่งยืน เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่และแน่นอนนะ
ความยิ่งใหญ่ คือความไม่ยั่งยืนนะ
ชีวิตที่ยิ่งใหญ่ คือชีวิตที่อยู่ด้วยทาน ศีล เมตตา และกตัญญู
ชีวิตที่มีความดี อาจมิใช่ความยิ่งใหญ่ แต่ชีวิตที่ยิ่งใหญ่ ต้องอาศัยคุณธรรมความดีเป็นปัญญาบริสุทธิคุณเท่านั้น การระงับสังขารทั้งหลายด้วยความรู้ความเข้าใจเป็นความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัตินั่นแหละคืออริยมรรค เป็นหนทางที่ประเสริฐมีพระนิพพานตั้งแต่ในปัจจุบัน ไม่ต้องรอพระนิพพานเมื่อตายแล้ว ปัจจุบันไม่มีพระนิพพาน อนาคตจะมีพระนิพพานได้อย่างไร
ให้เรารู้เข้าใจเรื่องพระธรรมพระวินัย พระธรรมพระวินัยที่เป็นสัมมาทิฐิ เพื่อหยุดวัฏฏสงสารนั่นแหละคือพระนิพพาน ให้พวกเรารู้เข้าใจในเรื่องพระนิพพาน ให้เข้าใจนะว่าสิ่งเดิมนั้นคือความว่างเปล่า สิ่งที่สัญจรไปมาเป็นเพียงอาคันตุกะ เราจะได้เอาหลักการอุดการณ์ที่เป็นศีลเป็นสมาธิเป็นปัญญาเป็นมรรคเป็นอริยมรรคที่ตรงกันข้ามกับโลกธรรมมาประพฤติมาปฏิบัติ ให้รู้เข้าใจ เพราะไม่มีใครอยู่เหนือกรรมเหนือกฎแห่งกรรมเหนือผลของกรรม พระนิพพานความรู้ความเข้าใจในเรื่องกระบวนการปฏิจจสมุปบาท กระบวนการของปฏิจจสมุปบาทจะได้จบลงเพียงผัสสะ จะได้เป็นปัญญาเป็นความสงบ จะเป็นความสงบเป็นปัญญา เป็นสิ่งที่อยู่นอกเหตุเหนือผล หยุดความปรุงแต่ง นี้เป็นขบวนการที่ติดต่อต่อเนื่อง เป็นบารมีเป็นความดีที่ประกอบด้วยปัญญา เป็นพระนิพพานบ้านของเรา ไม่ใช่อวิชชาความหลงเป็นบ้านของเรานะ พระนิพพานคือบ้านของเรา ความสงบและปัญญาถึงเป็นธรรมเป็นปัจจุบันธรรม เราจะหยุดวัฏฏสงสารได้ด้วยความรู้ความเข้าใจ ด้วยพระธรรมด้วยพระวินัย เป็นขบวนการของกระแสในการประพฤติการปฏิบัติที่ได้นำเอาพระธรรมพระวินัยมาประพฤติมาปฏิบัติในปัจจุบันให้ติดต่อต่อเนื่อง
ความสงบและปัญญาที่เป็นพระธรรมพระวินัยถึงหยุดความปรุงแต่งได้ ด้วยปัญญาสัมมาทิฏฐิคู่กับการประพฤติการปฏิบัติในปัจจุบัน พระธรรมพระวินัยที่เป็นความรู้ความเข้าใจ ที่จะหยุดความปรุงแต่งได้ เข้าถึงพระนิพพานตั้งแต่ปัจจุบัน ไม่ต้องรอชาติหน้า พระนิพพานต้องอยู่ที่ปัจจุบันเท่านั้น
---------------------------------
โอวาทขององค์หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม
เมตตาให้ไว้ในเช้าวันพุธที่ ๗ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
ณ วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม ต.วังหมี อ.วังน้ำเขียว จ.นครราชสีมา