๒๑ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

อาม่าต้องรู้จักการปฎิบัติธรรมนะ
อันไหนดีๆ เราต้องคิดอันนั้น
เรียกว่า ปฎิบัติธรรม
อันไหนดี เราก็พูดอันนั้นน่ะ
คือ การปฎิบัติธรรมน่ะ

เรายกเลิกตัวตนน่ะ
ไม่มีตัวมีตน เขาเรียกว่า ปฎิบัติธรรมน่ะ
การปฎิบัติธรรมอยู่ที่ความคิดของเราน่ะ
อยู่ที่คำพูดของเรา กิริยามารยาทของเรา
อาชีพก็ต้องยกเลิกตัวตนน่ะ
เพราะตัวตนเป็นขั้วบวกขั้วลบ
มันคือความไม่สงบน่ะ

. . .
ใจดีใจสบาย มีความสุขนะ
มีปัญญาอีกด้วยนะ

การปฎิบัติธรรมนี้ เราต้องรู้เข้าใจ
การปฎิบัติธรรม . . .
ไม่ใช่ไปที่สถานปฎิบัติธรรมหรอก
เราอยู่ที่ไหนน่ะ ที่เป็นปัจจุบันนั้นน่ะ
คือสถานที่ปฏิบัติธรรมน่ะ

. . .
เราพูดดี ๆ ก็ขลังศักดิ์สิทธิ์นะ
เราพูดดี ๆ น่ะ ทุกคนก็รักเราน่ะ
เรายกเลิกตัวตน ทุกคนก็รักเรา
ถ้าเราไม่ยกเลิกตัวตน
คนอื่นก็ไม่โอเคน่ะ

การปฎิบัติธรรม . . .
คือการทำหน้าที่ของตัวเอง
คนเราตัวตนไม่อยากเสียสละน่ะ
หายใจยังไม่อยากหายใจ
พวกนี้มันตัวตนเยอะ

เราคิดดูสิ เราไม่เสียสละ
เราจะหยุดความทุกข์ได้ยังไง
เพราะเป็นไปไม่ได้
เพราะเราไม่ได้เสียสละ
เราไม่เสียสละ
สติสัมปชัญญะเราก็ไม่มีน่ะ

เรามานั่งสมาธิ
เราจะมาเอาพระนิพพานน่ะ
อันนี้ไม่ใช่คนเสียสละนะ

เราอย่ามาถามหลวงพ่อ
ไม่เอาพระนิพพานจะปฏิบัติทำไม
ก็ตัวตนเยอะน่ะ
มันต้องเสียสละ
ต้องมาทำหน้าที่ให้มีความสุขน่ะ
เราต้องเข้าใจอย่างนี้

เพราะความดับทุกข์ของเรา
ไม่ได้เกี่ยวกับคนจนคนรวยน่ะ
คนจนถ้ามีตัวมีตัวตน
เขาเรียกว่า มหาเศรษฐีมีความจนอย่างถาวรนะ
คนจนน่ะ จนทั้งวัตถุยังไม่พอใจ
ยังจนทั้งใจอีก จน ๒ จนเลยนะ
เราต้องรู้ต้องเข้าใจ

เราต้องขอบใจ
ถ้าเราไม่มีความแก่ ความเจ็บ ความตาย
นิพพานก็ไม่มีหรอก

เทวดานี้ สู้มนุษย์ไม่ได้
เพราะเทวดามันมีความสุขน่ะ
มันเป็นทิพย์ อะไรมันก็สวยก็หล่อ
มัวแต่สวยแต่หล่อ
หมดบุญตกตุ๊บลงข้างล่างเลย
เห็นด้วย เห็นด้วยมั้ย

เรามีความสุขในการทำหน้าที่อย่างนี้
มันก็เป็นสติสัมปชัญญะ เป็นออกซิเจนน่ะ

เราทุกคนน่ะมีตัวมีตนไม่ได้
ถ้ามีตัวมีตน เครียดน่าดูนะ
กว่าจะออกจากบ้านได้
มันมีตัวมีตนมาก
ส่องกระจกตั้งหลายรอบน่ะ

เราส่องกระจกทำไม อาบน้ำทำไม
ก็เพื่อเราละความเห็นแก่ตัว ว่ามันมักง่าย
มันไม่อยากแปรงฟัน
ไม่อยากแต่งตัวที่ดีน่ะ
เห็นด้วยมั้ย
พวกนั้นปล่อยวางน่าดูเลย อย่างนี้น่ะ

. . .
คนเก่งคนฉลาดก็แก่ เจ็บ ตายนะ

หลวงพ่อว่า พริกมันก็ขลังนะ
ใครไปกินเผ็ดทุกคนน่ะ
น้ำตาลก็ขลังนะ มันหวาน
จนเป็นโรคเบาหวานเลย

ตัวตนนี้น่ะ
มันไม่ขลังนะ มันแก่ เจ็บ ตาย
เขานินทาก็เสียใจ
เขาสรรเสริญดีใจอยู่นะ

. . .
เราคิดดี ๆ พูดดี ๆ อย่างนี้น่ะ
เพราะว่าวาระจิตของเรา
มันพูดได้ทีละอย่าง
คิดได้ทีละอย่าง อย่างนี้น่ะ

การที่เรายกเลิกตัวตนน่ะ
มันถึงเป็นความดี
เป็นคุณสมบัติของผู้ดี
เอาตัวตนเป็นที่ตั้ง
เป็นคุณสมบัติของผู้ชั่วน่ะ
ทำอย่างนี้น่ะ ง่ายดี

ที่ไหนมันมีข้อสอบ
ที่นั่นต้องมีข้อตอบ
ปัญหานั้นคือปัญญา
ที่ไหนมีวิกฤต ที่นั้นคือโอกาสอย่างนี้

รู้ธรรมะไปไลน์โทรศัพท์เลยอาม่าน่ะ
ว่าต้องทำอย่างนี้ ๆ

คนเราคิดดี มันก็ดี
เพราะมันดี อยู่ที่เรา
ไม่ได้ดีอยู่ที่คนอื่น
ดีที่คนอื่นก็ดับทุกข์ที่คนอื่นน่ะ

. . .
เรารู้เข้าใจน่ะ
คนเราต้องเสียสละ
ถ้าไม่เสียสละ
มันไม่ยกเลิกตัวตน
เขาเรียกว่า ไม่มีทาง ไม่ใช่ทาง
ไปนั่งสมาธิก็ไม่ใช่
เพราะไม่เข้าใจคำว่า หน้าที่

. . .
เรานั่งสมาธินะ
เราหายใจเข้ามีความสุข
อย่างนี้ก็มีความสุขแล้ว
ถ้าจะไปเอาความสงบ
มันก็เป็นโรคประสาทนะ

เราหายใจออกสบาย ก็สบายอยู่แล้ว
จะไปเอานิพพานก็ต้องเป็นโรคประสาท
เห็นด้วยมั้ย ต้องเข้าใจอย่างนี้

พระพุทธเจ้าท่านก็เสียสละอย่างนี้
ท่านไม่เอาอะไร ท่านถึงเป็นพระพุทธเจ้า
พระอรหันต์ท่านก็เสียสละ ไม่เอาอะไร
ท่านถึงเป็นพระอรหันต์
เรามาเอา เราก็ต้องได้โรคประสาทโรคจิตน่ะ

เราต้องรู้ว่า
เรามีความสุขในยกเลิกสัญชาตญาณ
ที่มันเป็นขั้วบวกขั้วลบน่ะ

เราคิดว่า จะแสวงหาความสงบ
แสดงว่า แสวงหาโรคประสาทแล้ว

เราคิดว่า จะมีชีวิตเป็นส่วนตัวน่ะ
แต่ที่ไหนได้ มันเป็นชีวิตที่เป็นตัวเป็นตนนะ
ความคิดอย่างนี้
มันคนเห็นแก่ตัว
คนขี้เกียจนะ ไม่อยากทำงาน
ไม่อยากพิจารณาพระไตรลักษณ์นะ

. . .
ใจไม่สงบก็ให้ตัวมันตรงไว้ก่อนน่ะ
การฝึกใจ เขาต้องฝึกที่กายน่ะ
การฝึกใจ เขาต้องเน้นฝึกที่กายนะ
เราไม่มองข้ามปัจจุบันน่ะ
ถ้าเรามองข้ามปัจจุบัน
มันจะเป็นการปฎิบัติข้ามภพข้ามชาติ
มันจะอยู่กับอดีตอนาคต
มันจะเป็นตัวเป็นตนน่ะ

. . .
เห็นมั้ยหลวงพ่อฝึกหลวงพ่อน่ะ
ความง่วงเหงาหาวนอนก็ไม่มีหรอก
เพราะหลวงพ่อยกเลิกตัวตน
หาวนอนก็ไม่มีอะไรอย่างนี้
เพราะตัวตนมันข้ามภพข้ามชาติ
มันไม่รู้จักหน้าที่

. . .
ถ้าเรามีสติปัฏฐาน ๔ นั่นน่ะ
กิเลสจะครอบงำเราไม่ได้
ถ้ามีสติสัมปชัญญะ
ความปรุงแต่งจะเข้ามาปรุงแต่งไม่ได้

สัมมาสมาธิหรือสัมมาปัญญา
มันก็จะเป็นบริสุทธิคุณ
มันยกเลิกตัวตน เป็นอริยมรรคน่ะ

. . .
อาม่านี่ทำอาหารอร่อย
ก็ไปทำอาหารให้มีความสุขอะไร
แต่อย่าไปฆ่าสัตว์ก็แล้วกัน
เพราะเอาความสุขจากความหลงน่ะ…ฆ่าสัตว์

เราไม่รู้ไม่เข้าใจ
เราเอาความสุขจากความหวัง
ความหวังนั้น คือความผิดหวังน่ะ
เห็นด้วย เห็นด้วยมั้ย

เพราะว่าเรายังไม่รู้ไม่เข้าใจ
จิตเรามันอยู่ข้ามภพข้ามชาติน่ะ
มันแก้ปัญหาไม่ได้

. . .
ถ้าเรายกเลิกตัวตนน่ะ ธรรมะถึงเกิดได้
มีตัวมีตน . . .
ธรรมะที่ไหนจะเกิดได้ มันเกิดไม่ได้
เพราะวาระปัจจุบัน มันมีวาระเดียว
ตัวตน คือนิวรณ์ทั้ง ๕ คืออคติทั้ง ๔ น่ะ

รางวัลตัวตน มันคือความโง่นะ
รางวัลตัวตน คือภพชาตินะ
เห็นด้วยมั้ย

. . .
ความรู้ความเข้าใจ
เป็นสิ่งที่สำคัญน่ะ
พระพุทธเจ้าถึงบอกว่า
เวลานั่งฟังเทศน์ตั้งใจฟัง
อย่าเอาแต่หลับ
หลับ…ไปหลับตอนไหนก็ได้
เห็นด้วยมั้ย ๆ

(โยมบอกว่า)
เดี๋ยวผมจะเอาความสงบน่ะ
ผมไม่ฟังจะเอาความสงบ
นั่นคือบักผีบ้า

. . .
พวกอเสวนา จะ พาลานัง
มันต้องยกเลิกตัวตน
มันถึงจะพบองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านะ

ความเคารพมันถึงเป็นความสงบ
ถ้าเราไม่มีความเคารพ
เราก็มีตัวมีตนนะ
เดี๋ยวโยมก็ต้องทะเลาะกันน่ะอย่างนี้น่ะ
เพราะมีตัวมีตนน่ะ

พระพุทธเจ้าถึงบอกว่า
มันต้องเทคแคร์ทุกคนน่ะ
มันถึงจะหยุดสัญชาตญาณ
การที่ไปยึดมั่นถือมั่นว่า
เป็นเราเป็นคนอื่น
มันเป็นการแบ่งขั้ว มันเป็นสงคราม

อาม่าต้องยกเลิกตัวตนน่ะ
ถ้าไม่ยกเลิกตัวตน ไม่มีนิพพานนะ

. . .
หลวงพ่อว่า
ให้บ้าน(หลัง)ใหญ่ก็ดับทุกข์ไม่ได้
ถ้าไม่ยกเลิกตัวตนน่ะ

พระพุทธเจ้ายกเลิกตัวตนนี่
ตากแดดก็มีความสุข
อยู่ท่ามกลางฝนก็มีความสุขน่ะ
เพราะมีปัญญา ไม่ลิดรอนความเป็นจริง

ความคิดของเรา
มันอยู่ที่เรารู้เข้าใจ
เราไม่เข้าไปปรุงแต่งนะ
ธรรมชาติเขาขลังศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้ว
เราอย่าไปยุ่งกับเขา

เช่น ความรู้ความเข้าใจ
เช่น ไปบิณฑบาตวันนี้ ไปเดินธุดงค์น่ะ
วันนี้เขาไม่ใส่บาตรเลย
เราก็ขอบใจเขา…ไม่ใส่บาตร
เราจะได้ยกเลิกความคิด
ถ้าคิดแล้ว มันก็ไม่ใช่ฉันหรอก

วันนี้เขาไม่ใส่กับข้าว
เราก็อ้อ…ดี เราขอบใจ
เรายังดี เรายังได้ข้าวเปล่า ๆ นะ
ทุก ๆ อย่างเราต้องมีปัญญาสัมมาทิฏฐิอย่างนี้

เช่น เรานั่งสมาธิ มันปวดเมื่อยอย่างนี้
ความสุขความทุกข์ มันก็คืออันเดียวกัน
เราก็คิดอย่างนี้น่ะ
เราจะคิดให้เป็นขั้วบวกขั้วลบทำไม…มันก็สงบน่ะ
เรานั่งไม่อยากปวดแข้งปวดขา
ถ้าไม่ได้เป็นบ้า ก็คงเป็นหัวหน้าบ้านะ
เราไปคิดในสิ่งที่มันจะเป็นไปไม่ได้น่ะ

เราไม่อยากแก่ ไม่อยากเจ็บ
ไม่อยากตาย ไม่อยากพลาดพลาด
เรียกว่า คิดในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
มันบ้าขนาดไหน

ความคิดความเข้าใจนี้สำคัญน่ะ
อย่างเราเดินไปอย่างนี้น่ะ
อาทิตย์หนึ่งหรือสองอาทิตย์อย่างนี้น่ะ
เราก็ไปได้ เราไม่ได้ฉันอะไรก็ไปได้
ถ้าเหนื่อย เราก็เข้าสมาธิสักชั่วโมงหรือ ๒ ชั่วโมง
มันก็หายเหนื่อยก็ไปได้

ทุกคนไม่รู้ไม่เข้าใจ
ทำให้ตัวเองเป็นทุกข์เปล่า ๆ
เห็นด้วย เห็นด้วยมั้ย

. . .
คนเรานี่ถ้ายกเลิกตัวตน
มันไม่มีอะไรกลัว
เพราะความกลัว คือตัวตนนะ
ความกลัว คือ ตัวตน
ถ้าเราไม่มีตัวไม่มีตน
ความกลัวมันจะไม่มี

. . .
ความกลัวนี้เป็นสัญชาตญาณ
ตัวตนมันรักความสุข
ไม่ต้องการความทุกข์ ระแวงภัย
. . .

คนเราต้องรู้เข้าใจน่ะ
เรายกเลิกตัวตน
มันถึงมีทาน ศีล สมาธิ ปัญญา

ถ้าเราไม่รู้ไม่เข้าใจนะ
เราก็เครียดเพราะมีบ้านหลังใหญ่
เพราะว่าตัวตนมันก็ใหญ่ตามบ้านนะ
เราต้องรู้ต้องเข้าใจ

ทำอะไรเพื่ออยากใหญ่…มันไม่ใช่
มันไม่ใช่สติ มันไม่ใช่สัมปชัญญะ
เดี๋ยวจะเป็นคนมีเครื่องบินอย่างดี
แต่ไม่มีสนามจอดน่ะ
เห็นด้วย เห็นด้วยมั้ย

#หลวงพ่อกัณหา_สุขกาโม
#วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม
#ธรรมะ@กุฏิหลวงพ่อ
วันอังคารที่ ๒๑ กรกฎาคม ๒๕๖๙