๑๕ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

พสกนิกรชาวไทยและชาวต่างประเทศได้มาร่วมรวมกันประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่อน้อมถวายเป็นพระราชกุศลแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ด้วยความโทมนัสและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ ที่พระองค์ได้ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทยและชาวโลกตลอดระยะเวลาที่ยาวนาน พระองค์เป็นผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาและพระปรีชาสามารถ ทรงอุทิศพระวรกาย พระสติปัญญา และพระราชหฤทัยในการบำเพ็ญพระราชกรณียกิจนานัปการ เพื่อธำรงไว้ซึ่งความผาสุกและความมั่นคงแห่งชาติไทย เราประชาชนชาวไทยต้องร่วมใจสมัครสมานสามัคคีทำความดีที่ประกอบด้วยปัญญา เพื่ออุทิศบุญกุศลน้อมเกล้าถวาย เพื่อเสด็จสู่สวรรคาลัย เข้าสู่สวรรค์มรรคผลพระนิพพาน

 

ขณะนี้เวลานี้เป็นเวลาฟังธรรม ให้ทุกท่านทุกคนพากันตั้งใจฟัง ทุก ๆ คนพากันปิดโทรศัพท์มือถือไว้ก่อน เพื่อไม่ให้รบกวนในการบรรยายธรรมไม่รบกวนในการฟังธรรม ในศาลาแห่งนี้ไม่อนุญาตให้ถ่ายรูปเพื่อจะไม่ได้รบกวนคนอื่น อนุญาตให้บันทึกเสียงธรรมะไว้ในโทรศัพท์ได้ ไม่ให้อนุญาตให้พูดคุยกันอยู่ในศาลาเวลาแสดงธรรม ไม่ให้เดินไปเดินมาเวลาบรรยายธรรม เมื่อมีความจำเป็นจะไปห้องสุขาก็ไปได้ ให้รักษาความสงบ ผู้ที่จะรับโทรศัพท์คุยโทรศัพท์ต้องให้ห่างจากศาลาไม่น้อยกว่า ๔๐ เมตร

 

ผู้ที่นำเด็กมา เด็กที่ควบคุมตัวเองยังไม่ได้ให้ผู้ปกครองนำเด็กออกไปจากศาลาต้องการฟังธรรมะ ลำโพงขยายเสียงก็มีอยู่นอกศาลาอยู่แล้ว เพื่อไม่ให้รบกวนการบรรยายธรรมและการฟังธรรม

 

ให้พากันนั่งให้สบาย นั่งให้ตัวตรง ๆ อย่าไปนั่งตัวโค้งตัวงอ เพื่อเราจะได้มีสติมีสัมปชัญญะ ใจไม่สงบไม่เป็นไรให้ตัวของเราตรง ๆ ไว้ก่อน ถ้าตัวเราตรงใจของเราก็จะสงบเอง การปฏิบัติใจนั้นองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราปฏิบัติที่กาย    ใจไม่สงบก็ให้ตัวตรงไว้ก่อนใจเราก็จะสงบเอง ใจของเรานั้นเป็นนามธรรม การฝึกใจปฏิบัติใจนั้นต้องไปปฏิบัติที่กาย ไปปฏิบัติที่วาจาที่กิริยาที่มารยาทที่อาชีพ อาศัยกายวาจากิริยามารยาทเป็นหลักการของการประพฤติการปฏิบัติ

 

วันนี้เป็นวันพฤหัสบดีที่ ๑๕ เดือนตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

 

เราพากันมารู้มาเข้าใจว่าทุกสิ่งทุกอย่างนั้นมันคือเหตุคือปัจจัย พระพุทธเจ้านั้นคือผู้ที่รู้เหตุรู้ปัจจัย เหตุอย่างไรผลก็ย่อมเป็นเช่นนั้น

 

การเวียนว่ายตายเกิดนั้น เกิดจากเหตุเกิดจากปัจจัย การที่จะหยุดเวียนว่ายตายเกิดนั้นมาจากเหตุมาจากปัจจัย วงจรของการเวียนว่ายตายเกิดนั้นอยู่ที่ปัจจุบัน ปัจจุบันนั้นมีเพียงวาระเดียว ไม่มีหลายวาระพร้อม ๆ กัน ปัจจุบันนั้นมีวาระเดียว

 

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราพากันรู้พากันเข้าใจว่าปัจจุบันนั้นมีเพียงวาระเดียว พระธรรมพระวินัยเราต้องพากันรู้พากันเข้าใจ เราทุกคนต้องรู้ต้องเข้าใจว่าเราต้องเอาพระธรรมพระวินัยเอามาใช้เอามาปฏิบัติเอามาทำหน้าที่ เพื่อหยุดเหตุหยุดปัจจัย มาสร้างเหตุสร้างปัจจัย เราทุกคนจึงไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น เพราะปัจจุบันนั้นมีเพียงวาระเดียวไม่มีหลายวาระ เราทุกคนจึงไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น

 

เราทุกคนมาหยุดเรา มายกเลิกเรา ต้องยกเลิกตัวยกเลิกตน เรามาเอาพระธรรมเอาพระวินัยเพื่อเป็นเหตุเป็นปัจจัยเอามาใช้เอามาปฏิบัติมายกเลิกตัวยกเลิกตน ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจ ที่ไหนมีตัวมีตนนั่นแหละคือวัฏฏสงสาร นั่นแหละคือการเวียนว่ายตายเกิด

 

การประพฤติการปฏิบัติจึงไม่มีข้อแม้จึงไม่มีการต่อรองใด ๆ ทั้งสิ้น

 

วาระจิตสุดท้ายนั้นถึงเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด เราต้องพากันรู้พากันเข้าใจว่าปัจจุบันนี้เราต้องยกเลิกตัวยกเลิกตน สังโยชน์ได้แก่ตัวได้แก่ตน เราทุกคนต้องตัดสังโยชน์ ต้องตัดตัวต้องตัดตน ปัจจุบันนั้นจึงเป็นวาระแห่งชาติของการประพฤติของการปฏิบัติ การประพฤติการปฏิบัติจึงต้องยกเลิกอดีต จึงต้องยกเลิกอนาคต ปัจจุบันเราก็ต้องยกเลิกตัวยกเลิกตน

 

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้ให้เราเข้าใจ เราจะได้เอาทรัพยากรที่เป็นดินน้ำลมไฟ เป็นธาตุทั้ง ๔ ขันธ์ทั้ง ๕ อายตนะภายนอกภายใน ๑๒ เอามาใช้เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน เอามาใช้เพื่อทำหน้าที่อยู่ที่ปัจจุบัน

 

การเวียนว่ายตายเกิดนั้น องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านถึงให้เอาการเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในเรื่องของปัจจุบัน การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงไม่มีคำว่าพระนิพพานอยู่ในอนาคตกาลเบื้องหน้าโน้นเทอญ

 

การประพฤติการปฏิบัติของเราต้องเด็ดขาดอย่างนี้ ให้ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติรู้เข้าใจ ความถูกต้องนั้นคือความถูกต้อง ความถูกต้องนั้นจะไม่ไปเป็นพี่เป็นน้องกับใคร ความถูกต้องนั้นต้องเป็นความถูกต้อง

 

สังโยชน์ที่เป็นนิติบุคคลตัวตนเราทุกคนต้องตัดต้องยกเลิก การยกเลิกนั้นเป็นความรู้ความเข้าใจ ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจ การยกเลิกนั้นไม่ได้เพิ่มไม่ได้ตัด ความเพิ่มความตัดนั้นไม่ใช่การยกเลิก การยกเลิกนั้นเป็นปัญญาสัมมาทิฏฐิ เป็นความรู้ความเข้าใจในเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด การเวียนว่ายตายเกิดนั้นผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจ การเวียนว่ายตายเกิดนั้นเปรียบเสมือนทะเลมหาสมุทรไม่อิ่มด้วยน้ำ เปรียบเสมือนไฟไม่อิ่มด้วยเชื้อ จะมีความพร่องอยู่เป็นนิจ เราต้องรู้ต้องเข้าใจว่าการเวียนว่ายตายเกิดนั้นจะมีความพร่องความไม่อิ่มไม่เต็มอยู่ตลอดกาลตลอดเวลา

 

เราต้องรู้ต้องเข้าใจในเรื่องของเหตุของปัจจัยว่านี้คือการเวียนว่ายตายเกิด จะมีความพร่องอยู่ตลอดกาล เราทุกคนต้องพากันรู้จักปัญหา จะได้เอาปัญหานั้นมาเป็นปัญญา จะได้เอาวิกฤตนั้นมาเป็นโอกาส

 

ให้ผู้ปฏิบัติพากันรู้เข้าใจ เพื่อเอาความรู้เอามาใช้เอามาประพฤติเอามาปฏิบัติ

 

ปัจจุบันนี้เราต้องยกเลิกเหตุยกเลิกปัจจัย เพื่อให้พระธรรมพระวินัยของเรานั้นได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ ปัจจุบันผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติจึงมีความประมาทไม่ได้ ใจของเรานั้นเป็นนามธรรม การประพฤติการปฏิบัติต้องอาศัยกายวาจากิริยามารยาทอาชีพเป็นผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติ

 

การประพฤติการปฏิบัติของเราจึงไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น ถ้ามีข้อแม้แล้วก็ย่อมเกิดความเสียหายเกิดการพังทลายอย่างเดียวเช่นเดียวกันกับตึก สตง. สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินของเมืองไทยประเทศไทย

 

ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนจึงพากันรู้พากันเข้าใจ จึงไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงไม่มีการขอโอกาส ไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น

 

ปัจจุบันเราต้องเข้าถึงบริสุทธิคุณด้วยการยกเลิกตัวยกเลิกตน

 

ให้รู้ให้เข้าใจว่าเราจะมีตัวมีตนนั้นไม่ได้ เราทุกคนจะมีตัวมีตนนั้นไม่ได้ ปัจจุบันเราต้องไม่มีตัวไม่มีตน องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเข้าใจว่าพระธรรมพระวินัยนั้นเอามาใช้เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน

 

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเข้าใจ การเรียนการศึกษานั้นเพื่อให้เกิดปัญญา เพื่อเอามาใช้เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้เข้าใจ การทำงานนั้นเอามาใช้เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน การเป็นข้าราชการเป็นนักการเมืองเป็นนักบวชเป็นประชาชนเป็นมหาชนนั้นเพื่อเอามาใช้เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน

 

การยกเลิกตัวยกเลิกตนนั้นจึงเป็นการพัฒนาวัตถุกับพัฒนาจิตใจไปพร้อม ๆ กัน วัตถุก็ก้าวหน้า ทางจิตใจก็ก้าวไกล ด้วยเหตุผลนี้องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเข้าใจคำว่านายทุนได้แก่ตัวตน องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเข้าใจคำว่ากรรมกรนั้นคือตัวคือตน

 

นายทุนได้แก่ผู้ที่ลงเพื่อหวังผลประโยชน์ตอบแทนนี้คือตัวนี้คือตน คำว่ากรรมกรหมายถึงผู้ที่ทำงาน มีความรู้ความเข้าใจว่าเมื่อทำงานเสร็จแล้วจะได้ผลประโยชน์ตอบแทน นี้คือกรรมกร นี้คือการเวียนว่ายตายเกิดที่เกิดจากความไม่รู้ไม่เข้าใจ ความไม่รู้ไม่เข้าใจเรียกผู้นั้นว่าสายโมหะ สายอวิชชาสายความหลง

 

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเข้าใจ เราจะได้ทำหน้าที่เพื่อเอาหน้าที่นั้นมายกเลิกตัวยกเลิกตน ด้วยเหตุผลนี้เราต้องรู้ต้องเข้าใจ ความรู้ความเข้าใจเป็นปัญญาสัมมาทิฏฐิ เป็นปัญญาบริสุทธิคุณ เป็นปัญญาที่ยกเลิกตัวยกเลิกตน เอาวงจรของปัจจุบันมายกเลิกตัวตน ที่ไหนเป็นปัจจุบันที่นั้นจึงเป็นสถานที่ยกเลิกตัวยกเลิกตน กายวาจากิริยามารยาทอาชีพที่เป็นทรัพยากรที่เราจะเอามาใช้เอามาปฏิบัติเพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน

 

ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนจึงมีความประมาทไม่ได้ เพื่อให้การประพฤติการปฏิบัติให้ปฏิปทาของเราได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

 

ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้ต้องเข้าใจ อดีตได้มาอยู่ที่ปัจจุบันแล้ว อนาคตนั้นไปจากปัจจุบัน ปัจจุบันนั้นเป็นวาระแห่งชาติของการประพฤติการปฏิบัติ

 

การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงจะเป็นการอบรมบ่มอินทรีย์เอาความดีและปัญญาเพื่อให้ปฏิปทาได้ในการประพฤติในการปฏิบัติให้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

 

การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงจะเป็นการปฏิบัติที่อบรมบ่มอินทรีย์ เอาความดีและปัญญาเพื่อให้ปฏิปทาของเราได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

 

ปัจจุบันเราต้องยกเลิกตัวยกเลิกตนเพื่อการอบรมบ่มอินทรีย์ความดีและปัญญาจะได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

 

ทานศีลสมาธิปัญญาที่เป็นปฏิปทาเอามาใช้เอามาประพฤติมาปฏิบัติให้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

 

ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนนั้นจะไปลูบคลำในศีลในพรตในข้อวัตรข้อปฏิบัติจะไปใจอ่อนไม่ได้ ความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมในพระวินัยนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญกว่าสิ่งอื่นได้ ความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัยนั้นไม่ใช่นิติบุคคลตัวตน ความยึดมั่นในพระธรรมพระวินัยนั้นคือเหตุคือปัจจัยให้เรายกเลิกตัวยกเลิกตนนะ

 

เราต้องรู้ต้องเข้าใจว่าพระธรรมพระวินัยนั้นเราต้องเอามาใช้เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจ ถ้าเราไม่ยกเลิกตัวยกเลิกตนเราทุกคนนั้นจะไม่มีทานศีลสมาธิปัญญา  พระธรรมพระวินัยมีไว้สำหรับยกเลิกตัวยกเลิกตน ข้อวัตรกิจวัตรมีไว้สำหรับยกเลิกตัวยกเลิกตน

 

สมมติสัจจะทั้งหลายต้องรู้เข้าใจ สมมติสัจจะทั้งหลายเอามาไว้ใช้เอามาประพฤติมาปฏิบัติเอามาใช้เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน

 

 

การปล่อยวางนั้นเราต้องพากันรู้พากันเข้าใจ การปล่อยวางนั้นเราต้องมาปล่อยวางตัวปล่อยวางตน เราทุกคนต้องรู้ต้องเข้าใจว่าการปล่อยวางนั้นไม่ใช่ปล่อยวางพระธรรมพระวินัย ความยึดมั่นถือมั่นในพระธรรมพระวินัยนั้นจึงเป็นการยกเลิกตัวยกเลิกตน

 

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเข้าใจว่าการปล่อยวางนั้นต้องปล่อยวางตัวตน ไม่ใช่มาปล่อยวางพระธรรมพระวินัย ต้องเอาพระธรรมพระวินัยมาใช้เป็นข้อวัตรข้อปฏิบัติเพื่อทำหน้าที่

 

คำว่าวัดเราต้องรู้เข้าใจ คำว่าวัดคือข้อวัตรข้อปฏิบัติที่เราจะต้องเอาพระธรรมพระวินัยมาใช้มาประพฤติมาปฏิบัติเป็นข้อวัตรข้อปฏิบัติ การเวียนว่ายตายเกิดจะหยุดลงได้ก็ต้องอาศัยการประพฤติการปฏิบัติที่ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

 

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้ให้เข้าใจ ว่าวัดได้แก่ข้อวัตรข้อปฏิบัติที่เอาพระธรรมเอาพระวินัยมายกเลิกตัวยกเลิกตนนี้คือข้อวัตรข้อปฏิบัตินี้เป็นการทำหน้าที่ วัดนั้นหมายถึงพระธรรมถึงพระวินัยเพื่อเอาพระธรรมพระวินัยมาใช้มาประพฤติมาปฏิบัติเป็นกิจวัตรเพื่อให้ปฏิปทาของพระธรรมของพระวินัยนั้นได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

 

มีคำถามของผู้ที่ประพฤติผู้ที่ปฏิบัติว่า เราเอาพระธรรมพระวินัยนำชีวิตเป็นข้อวัตรกิจวัตร ประพฤติปฏิบัติอย่างนี้ความทุกข์ความเครียดของเรานั้นมันจะไม่มีเหรอ

 

เราต้องพากันรู้พากันเข้าใจว่าเราทุกคนถ้ายกเลิกตัวยกเลิกตนแล้วความเครียดความทุกข์นั้นจะไม่มี ความเครียดความทุกข์นี้นั้นเพราะเรามีตัวมีตน องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้เข้าใจ ถ้าเรายกเลิกตัวยกเลิกตนแล้วความเครียดนั้นจะไม่มี ความเครียดมีเพราะเรามีตัวมีตน

 

เรายกเลิกตัวยกเลิกตนความเครียดความทุกข์ทางจิตใจนั้นไม่มี การประพฤติการปฏิบัตินั้นความทุกข์ความเครียดทางจิตใจนั้นไม่มี

 

เพราะเหตุผลว่าเราได้ยกเลิกตัวยกเลิกตน ความเครียดนั้นจึงไม่มี

 

 พระธรรมพระวินัยนั้นเป็นปัญญาบริสุทธิคุณ พระธรรมพระวินัยนั้นจะยกเลิกความทุกข์ยกเลิกความเครียดทางใจ ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้ต้องเข้าใจ พระธรรมพระวินัยนั้นเรามาใช้ยกเลิกความทุกข์ยกเลิกความเครียดทางจิตใจ ปัญหานั้นถึงเป็นปัญญา วิกฤตนั้นถึงเป็นโอกาส

 

ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องขอบใจปัญหา เพื่อเอาปัญหามาเป็นปัญญา ต้องขอบใจวิกฤต เพื่อจะได้เอาวิกฤตนั้นมาเป็นโอกาส ต้องขอบใจความเกิดแก่เจ็บตายพลัดพรากที่เป็นปัญหาจะได้เปลี่ยนเป็นปัญญา เสขบุคคลทุกคนต้องรู้เข้าใจเพื่อเอาปัญหามาเป็นปัญญา เอาวิกฤตมาเป็นโอกาส

 

ธาตุขันธ์อายตนะการเวียนว่ายตายเกิดนั้นจึงไม่ใช่ปัญหา ธาตุขันธ์อายตนะนั้นที่เป็นโซเชียลเราต้องรู้ต้องเข้าใจ เราอาศัยความรู้ความเข้าใจมาหยุดมายกเลิกกระแสมาหยุดมายกเลิกโซเชียลด้วยข้อวัตรข้อปฏิบัติด้วยการทำหน้าที่

 

ปัญญาสัมมาทิฏฐิที่เป็นปัญญาบริสุทธิคุณเพื่อมายกเลิกกระแสมายกเลิกตัวมายกเลิกตน

 

ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนต้องพากันมายกเลิกตัวตน อบรมบ่มอินทรีย์ ทำหน้าที่อยู่ที่ปัจจุบัน เอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจอยู่ที่ปัจจุบัน ไม่เอาการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกาย เพราะเหตุผลว่าถ้าเราไปเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกาย ร่างกายของเราส่วนใหญ่กว่าจะตายนั้นมันหลายสิบปี ผู้ที่อายุยืนอยู่ได้ร่วม ๆ ร้อยปี มันนานเกิน การเวียนว่ายตายเกิดต้องเอาการเวียนว่ายตายเกิดในเรื่องจิตใจอยู่ที่ปัจจุบัน ไม่ใช่เอาการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกาย เพราะการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกายนั้นมันนานเกิน เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัตินั้นตั้งอยู่ในความประมาท

 

การประพฤติการปฏิบัตินั้นวาระจิตที่ปัจจุบันกับวาระจิตสุดท้ายมันคืออันเดียวกัน ด้วยเหตุผลนี้ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องยกเลิกตัวตนอยู่ที่ปัจจุบัน ถ้าเราไม่เอาปัจจุบันการประพฤติการปฏิบัติของเรานั้นจะไม่ใช่ปัญญาบริสุทธิคุณ

 

ด้วยเหตุผลนี้ การเวียนว่ายตายเกิดต้องเอาวาระของปัจจุบัน ปัจจุบันนั้นก็คือวาระสุดท้าย องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้พุทธบริษัทพากันรู้พากันเข้าใจว่าการประพฤติการปฏิบัตินั้นต้องเอาปัจจุบัน จิตตัวสำคัญได้แก่จิตปัจจุบัน จิตสุดท้ายนั้นแหละคือจิตที่เป็นปัจจุบัน การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงจะเป็นการอบรมบ่มอินทรีย์เพื่อให้พระธรรมพระวินัยนั้นได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

 

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราทุกคนต้องพากันรู้พากันเข้าใจอย่างนี้

๒๐ พรรษาในการเผยแผ่พระศาสนาขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น ท่านเน้นบริสุทธิคุณอยู่ที่ปัจจุบัน เพราะจิตปัจจุบันกับจิตสุดท้ายมันคืออันหนึ่งอันเดียวกัน ถ้าผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติได้เจริญสติปัฏฐานทั้ง ๔ ด้วยความรู้ความเข้าใจด้วยพระธรรมพระวินัยติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถึงตรัสว่าผู้ที่เอาพระธรรมพระวินัยที่ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำอย่างช้าก็จะไม่เกิน ๗ ปี อย่างกลางก็จะไม่เกิน ๗ เดือน อย่างเร็วก็ไม่เกิน ๗ วัน

 

ด้วยเหตุผลนี้องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นท่านถึงให้เราทำในกิจที่ควรทำ ยกเลิกกิจที่ควรยกเลิก เพื่อให้ปฏิปทาของเราได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

 

หลังจาก ๒๐ พรรษาผ่านไป องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงได้วางโครงสร้างของพระธรรมพระวินัย ทรงบัญญัติพระธรรมพระวินัยสิกขาบทน้อยใหญ่เพื่อเป็นหลักการของการประพฤติการปฏิบัติ

 

พระธรรมพระวินัยนั้นจึงเป็นบริสุทธิคุณจากพระปัญญาบริสุทธิคุณ จากพระมหากรุณาบริสุทธิคุณ จากเมตตาบริสุทธิคุณ

 

พระธรรมพระวินัยนั้นจึงเป็นอาหารสำเร็จรูปที่เราจะเอามาใช้ยกเลิกตัวยกเลิกตน พระธรรมพระวินัยนั้นเป็นสมมติสัจจะให้ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติยกเลิกตัวยกเลิกตน

 

พระธรรมพระวินัยเป็นสมมติสัจจะเราต้องรู้เข้าใจว่าจะส่งผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติเข้าถึงวิมุตติความหลุดพ้นด้วยเหตุด้วยปัจจัย

 

การประพฤติการปฏิบัตินั้นองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดให้เอาวงจรทางจิตใจ ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติจะได้เข้าถึงบริสุทธิคุณอยู่ที่ปัจจุบันเพื่อปฏิปทาของผู้ประพฤติปฏิบัติจะได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ

 

การประพฤติการปฏิบัตินั้นจะเข้าถึงความดับไม่เหลือด้วยความรู้ความเข้าใจด้วยการทำหน้าที่อยู่ที่ปัจจุบัน ถ้าเราไม่ประพฤติไม่ปฏิบัติอย่างนี้ความดับไม่เหลือที่เกิดความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัตินั้นที่เอาทานศีลสมาธิปัญญามาทำงานนั้นก็ย่อมทำหน้าที่ไม่ได้

 

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราอบรมบ่มอินทรีย์เพื่อให้ปฏิปทาของเราได้ติดต่อต่อเนื่อง ด้วยเหตุผลนี้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถึงให้เรารู้เข้าใจจึงได้ประทานปัจฉิมโอวาทในการที่จะเสด็จดับขันธ์สู่ปรินิพพาน

 

"หันทะทานิ ภิกขะเว อามันตะยามิ โว วะยะธัมมา สังขารา อัปปะมาเทนะ สัมปาเทถะ" แปลความว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บัดนี้เราขอเตือนท่านทั้งหลายว่า สังขารทั้งหลาย มีความเสื่อมสลายไปเป็นธรรมดา ท่านทั้งหลายจงทำประโยชน์ตนและประโยชน์ผู้อื่นให้ถึงพร้อม ด้วยความไม่ประมาทเถิด

 

---------------------------------

 

โอวาทขององค์หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม

เมตตาให้ไว้ในเช้าวันพฤหัสบดีที่ ๑๕ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙

ณ วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม ต.วังหมี อ.วังน้ำเขียว จ.นครราชสีมา

 

Visitors: 156,131