๒๔ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
วันนี้เป็นวันเสาร์ที่ ๒๔ เดือนตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
หลักการดำเนินชีวิตเราทุกคนพากันมารู้มาเข้าใจ ต้องเอาธรรมนำชีวิต ไม่เอาตัวเอาตนนำชีวิต ต้องยกเลิกตัวยกเลิกตน เพราะตัวตนนั้นมันคือวัฏฏสงสาร เพราะตัวตนนั้นคือการเวียนว่ายตายเกิด
ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนต้องเอาธรรมนำชีวิต การเวียนว่ายตายเกิดก็ต้องเอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจจึงจะไม่ตั้งอยู่ในความประมาท ถ้าเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกายนั้นมันนานเกิน คนเรากว่าจะตายมันก็ตั้งหลายสิบปี ผู้ที่อายุยืนก็ต้องใช้เวลาเป็นร้อย ๆ ปี การเวียนว่ายตายเกิดต้องเอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติจึงจะไม่ตั้งอยู่ในความประมาท
ด้วยเหตุผลนี้ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติจึงตั้งอยู่ในความประมาทไม่ได้ ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องไม่ตั้งอยู่ในความประมาท ปัจจุบันจึงต้องยกเลิกตัวยกเลิกตน เราทุกคนนั้นจะมีตัวมีตนนั้นไม่ได้ เราทุกคนต้องยกเลิกตัวยกเลิกตน
ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องเข้าใจ ถ้ามีตัวมีตนแล้วธรรมนูญนั้นจะเกิดขึ้นไม่ได้ ถ้าเรายกเลิกตัวยกเลิกตนธรรมนูญนั้นจะเกิดขึ้นไม่ได้
ในชีวิตประจำวันอาศัยความรู้ความเข้าใจ เอาความรู้คู่กับการประพฤติคู่กับการปฏิบัติ ยกเลิกตัวยกเลิกตนทั้งกายวาจากิริยามารยาทอาชีพ เราต้องเอาสิ่งเหล่านี้มายกเลิกตัวยกเลิกตน การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงเป็นอริยมรรคทั้งกายวาจากิริยามารยาทอาชีพ ปัจจุบันจึงเป็นวาระแห่งชาติของความรู้คู่กับการประพฤติคู่กับการปฏิบัติในการทำหน้าที่ เราทุกคนต้องมาพากันตั้งใจตั้งเจตนา การประพฤติการปฏิบัตินี้ไม่ตั้งใจตั้งเจตนานี้ไม่ได้ ต้องตั้งใจตั้งเจตนา ถ้าไม่ตั้งใจตั้งเจตนาปฏิปทาของเรานั้นย่อมไม่ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ
การปฏิบัตินั้นเราต้องรู้เข้าใจ เพราะใจของเราเป็นนามธรรม เราต้องอาศัยกายวาจากิริยามารยาทอาชีพเป็นผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติ แต่ใจของเราต้องตั้งใจตั้งเจตนา ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจ ปัจจุบันเราต้องตั้งใจตั้งเจตนาเพื่อยกเลิกอัตตา เพื่อยกเลิกอีโก้ เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน เอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ ให้เอาวินาทีต่อวินาที ถ้าเอานาทีต่อนาทีนี้ถือว่ายังช้าเกิน ต้องเอาวินาทีต่อวินาทีด้วยความตั้งใจตั้งเจตนา
เพื่อการประพฤติการปฏิบัติการทำหน้าที่ของเราจะได้เข้าถึงบริสุทธิคุณเอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ เอาวินาทีต่อวินาทีด้วยความตั้งใจตั้งเจตนา
เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน เอาการทำงานเป็นการปฏิบัติธรรม เอาการปฏิบัติธรรมเป็นการทำงาน ๒ อย่างนี้ต้องเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเพื่อไม่ให้เกิดตัวไม่ให้เกิดตนจะได้เป็นปัญญาบริสุทธิคุณ จะไม่ได้เป็นปัญญาที่เป็นตัวเป็นตน จะได้ทำหน้าที่เพื่อหน้าที่เพื่อความดับไม่เหลือในธุรกิจหน้าที่ในการงาน หน้าที่นั้นจะไม่ได้เป็นนิติบุคคลเป็นตัวตน หน้าที่นั้นจะได้เป็นหน้าที่ที่บริสุทธิคุณ เป็นหน้าที่ที่ยกเลิกตัวยกเลิกตน
ผู้ปฏิบัติต้องพากันมารู้มาเข้าใจว่าวาระต่าง ๆ นั้นมีเพียงวาระเดียว เมื่อเรายกเลิกตัวยกเลิกตนหน้าที่นั้นถึงจะเป็นหน้าที่ที่บริสุทธิคุณ เอาความรู้ความเข้าใจนี้มาทำหน้าที่ เรามีฉันทะมีความพอใจมีปิติมีความสุขสดชื่นรู้ตื่นเบิกบานกับการทำหน้าที่ ความยึดมั่นถือมั่นที่เรายกเลิกตัวยกเลิกตนนั้นจึงเป็นความยึดมั่นถือมั่นที่เป็นบริสุทธิคุณ ไม่ใช่ความยึดมั่นถือมั่นเป็นตัวเป็นตน ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจว่าผู้ปฏิบัติต้องยกเลิกตัวยกเลิกตน การยกเลิกตัวยกเลิกตนนั้นถึงเป็นยานในการเดินทางทางจิตใจ ต้องหยุดวงจรในการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ การยึดมั่นถือมั่นในการยกเลิกตัวยกเลิกตนนั้นจึงเป็นปัญญาบริสุทธิคุณ เป็นปัญญาที่ยกเลิกตัวยกเลิกตน
ผู้ปฏิบัติต้องจำไว้ดี ๆ ในเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด การเวียนว่ายตายเกิดนั้นต้องเอาวงจรในการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจเท่านั้น ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติถึงจะเข้าถึงบริสุทธิคุณได้
ต้องเอาธุรกิจหน้าที่การงานทั้งกายวาจากิริยามารยาทอาชีพ ด้วยปิติสุขสดชื่นรู้ตื่นเบิกบานในการทำหน้าที่ การทำหน้าที่นั้นถึงจะเป็นการทำหน้าที่ที่ไม่ตั้งอยู่ในความประมาท
การทำหน้าที่นั้นจึงเป็นการทำหน้าที่ที่บริสุทธิคุณ หน้าที่นั้นถึงจะเป็นความดับไม่เหลือแห่งภพชาติที่เป็นนิติบุคคลตัวตน
ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจ เมื่อเรายกเลิกการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจก็เป็นอันว่าเรายกเลิกการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกาย เพราะเหตุผลว่ากายวาจากิริยามารยาทนั้นเนื่องมาจากการเวียนว่ายทางจิตใจ เมื่อเรายกเลิกการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ เป็นอันว่าการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกายก็ย่อมระงับไป
ที่มีผู้ไปทูลถามองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่าตายแล้วเกิดหรือว่าตายแล้วสูญ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตรัสว่านี้ขึ้นอยู่ที่เหตุขึ้นอยู่ที่ปัจจัยขึ้นอยู่ที่เงื่อนไข การเวียนว่ายตายเกิดนี้ให้เอาการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ เพราะเหตุผลว่าอดีตก็มาอยู่ที่ปัจจุบันแล้ว อนาคตที่จะไปข้างหน้าก็พื้นฐานไปจากปัจจุบัน การประพฤติการปฏิบัติต้องเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติจึงจะเข้าถึงความบริสุทธิคุณ
ภพชาตินั้นเป็นสิ่งที่มีอยู่ จะแก้ได้หยุดได้ด้วยความรู้ความเข้าใจด้วยการทำหน้าที่ต้องเอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตรัสกระบวนการของเหตุของปัจจัยเรื่องปฏิจจสมุปบาท
ปฏิจจสมุปบาท จึงแปลว่า อาศัยกันและกันเกิดขึ้นร่วมกัน หมายถึง ไม่มีสิ่งใดที่เกิดขึ้นโดยปราศจากสิ่งอื่น ทุกสิ่งต่างอิงอาศัยกันและกันเกิดขึ้นหรือปรากฎลักษณะขึ้น เช่น ฝน ย่อมเกิดขึ้นหรือแสดงลักษณะ จากเหตุปัจจัยหลายอย่างรวมกัน ทั้งการระเหยของน้ำ การแปรสภาพเมฆ การกระทบความเย็น จนควบแน่นจนตกลงมาเป็นฝน เป็นต้น จะเห็นได้ว่าฝนไม่ได้เกิดขึ้นเองลอย ๆ, ปฏิจจสมุปบาทเป็นชื่อพระธรรมหัวข้อหนึ่งในศาสนาพุทธ เรียกอีกอย่างว่า อิทัปปัจจยตา หรือ ปัจจยาการ เป็นหลักธรรมที่อธิบายถึงการเกิดขึ้นพร้อมแห่งธรรมทั้งหลายเพราะอาศัยกัน, การที่สิ่งทั้งหลายอาศัยกันจึงเกิดมีขึ้น เช่น ทุกข์เกิดขึ้นเพราะมีปัจจัย 12 เรื่องเกิดขึ้นสืบ ๆ เนื่องกันมาตามลำดับดังนี้ คือ
- เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย สังขารทั้งหลายจึงมี
- เพราะสังขารเป็นปัจจัย วิญญาณจึงมี
- เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย นามรูปจึงมี
- เพราะนามรูปเป็นปัจจัย สฬายตนะ หรือ อายตนะ จึงมี
- เพราะสฬายตนะ หรือ อายตนะ เป็นปัจจัย ผัสสะจึงมี
- เพราะผัสสะเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี
- เพราะเวทนาเป็นปัจจัย ตัณหาจึงมี
- เพราะตัณหาเป็นปัจจัย อุปาทานจึงมี
- เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย ภพจึงมี
- เพราะภพเป็นปัจจัย ชาติจึงมี
- เพราะชาติเป็นปัจจัย ชรามรณะจึงมี
- ความโศก ความคร่ำครวญ ทุกข์ โทมนัส และความคับแค้นใจ ก็มีพร้อม ความเกิดขึ้นแห่งกองทุกข์ทั้งปวงนี้ จึงมี
การเทศนาปฏิจจสมุปบาท ดังแสดงไปแล้วข้างต้น เรียกว่า อนุโลมเทศนา หรือเรียกว่าปฏิจสมุปบาทสายเกิด ซึ่งจะแสดงถึงกระบวนการเกิดทุกข์
หากแสดงย้อนกลับจากปลายมาหาต้น จากผลไปหาเหตุปัจจัย เช่น ชรามรณะเป็นต้น มีเพราะชาติเป็นปัจจัย ชาติมีเพราะภพเป็นปัจจัย ฯลฯ สังขารมีเพราะอวิชชาเป็นปัจจัย ดังนี้ เรียกว่า ปฏิโลมเทศนา หรือเรียกว่า ปฏิจจสมุปบาทสายดับ (นิโรธก็เรียก) ซึ่งจะแสดงถึงกระบวนการดับทุกข์
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านได้พิจารณาเรื่องปฏิจจสมุปบาท
ปฏิจจสมุปบาท แปลว่า อาศัยกันและกันเกิดขึ้นร่วมกัน หมายถึง ไม่มีสิ่งใดที่เกิดขึ้นโดยปราศจากสิ่งอื่น ทุกสิ่งต่างอิงอาศัยกันและกันเกิดขึ้นหรือปรากฎลักษณะขึ้น เช่น ฝน ย่อมเกิดขึ้นหรือแสดงลักษณะ จากเหตุปัจจัยหลายอย่างรวมกัน ทั้งการระเหยของน้ำ การแปรสภาพเมฆ การกระทบความเย็น จนควบแน่นจนตกลงมาเป็นฝน เป็นต้น จะเห็นได้ว่าฝนไม่ได้เกิดขึ้นเองลอย ๆ ปฏิจจสมุปบาทเป็นชื่อพระธรรมหัวข้อหนึ่งในศาสนาพุทธ เรียกอีกอย่างว่า อิทัปปัจจยตา หรือ ปัจจยาการ เป็นหลักธรรมที่อธิบายถึงการเกิดขึ้นพร้อมแห่งธรรมทั้งหลายเพราะอาศัยกัน การที่สิ่งทั้งหลายอาศัยกันจึงเกิดมีขึ้น เช่น ทุกข์เกิดขึ้นเพราะมีปัจจัย ๑๒ เรื่องเกิดขึ้นสืบ ๆ เนื่องกันมาตามลำดับดังนี้ คือ
- เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย สังขารทั้งหลายจึงมี
- เพราะสังขารเป็นปัจจัย วิญญาณจึงมี
- เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย นามรูปจึงมี
- เพราะนามรูปเป็นปัจจัย สฬายตนะ หรือ อายตนะ จึงมี
- เพราะสฬายตนะ หรือ อายตนะ เป็นปัจจัย ผัสสะจึงมี
- เพราะผัสสะเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี
- เพราะเวทนาเป็นปัจจัย ตัณหาจึงมี
- เพราะตัณหาเป็นปัจจัย อุปาทานจึงมี
- เพราะอุปาทานเป็นปัจจัย ภพจึงมี
- เพราะภพเป็นปัจจัย ชาติจึงมี
- เพราะชาติเป็นปัจจัย ชรามรณะจึงมี
- ความโศก ความคร่ำครวญ ทุกข์ โทมนัส และความคับแค้นใจ ก็มีพร้อม ความเกิดขึ้นแห่งกองทุกข์ทั้งปวงนี้ จึงมี
การบรรยายพระธรรมเทศนาเรื่องปฏิจจสมุปบาท ดังแสดงไปแล้วข้างต้น เรียกว่า การบรรยายเรื่องเหตุเรื่องปัจจัย เพราะสิ่งนี้มีสิ่งต่อไปถึงมี ให้มองเห็นกระบวนการของวัฏฏสงสารในการเวียนว่ายตายเกิด ผู้ปฏิบัติธรรมทั้งหลายมีความจำเป็นที่จะต้องประพฤติปฏิบัติ มีความตั้งใจตั้งเจตนา เพราะเรื่องของการประพฤติการปฏิบัติมันเรื่องธรรมเรื่องปัจจุบันธรรม
อนุโลมเทศนา ได้แก่เราพิจารณาให้รู้เข้าใจ เราจะได้เข้าสู่กระบวนการในการประพฤติการปฏิบัติ พระธรรมพระวินัยสิกขาบทน้อยใหญ่แปดหมื่นสี่พันพระธรรมขันธ์จึงเป็นหลักเหตุหลักผล เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้เราก้าวไปด้วยอริยมรรคมีองค์ ๘ เราต้องรู้เรื่องปฏิจจสมุปบาทรู้กระบวนการของปฏิจจสมุปบาท แสดงถึงเหตุแสดงถึงปัจจัยที่เป็นภาษาบาลีเรียกว่าปฏิจจสมุปบาท ซึ่งจะแสดงถึงกระบวนการเกิดทุกข์ หากแสดงเริ่มมาจากยอดปลายมากิ่งสาขาลงมาหาต้นมาถึงรากถึงโคน เพื่อเราจะได้รู้เข้าใจในกระบวนการของเหตุของปัจจัยที่กระบวนการของปฏิจจสมุปบาท อย่างเราจะละสักกายทิฏฐิ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านก็ให้หลักการเพื่อละสักกายทิฏฐิด้วยการรู้กระบวนการของปฏิจจุสมุปบาทเพื่อเอาธรรมนำชีวิต เป็นกระบวนการของปฏิจจสมุปบาท เป็นคุณธรรมของผู้ดี ศีลสมาธิปัญญา กายวาจากิริยามารยาทอาชีพนี้ที่เป็นทางสายกลาง เป็นความสงบและปัญญานี้ ที่เป็นธรรมที่มีอุปการะมาก เราทุกคนก็ต้องมีความสงบเป็นพื้นฐาน มีปัญญาเป็นพื้นฐาน เพราะความสงบมันจะมาลงที่ความพอเพียงเพียงพอ มันจะพอดี ไม่มากเกินไปไม่น้อยเกินไป รู้เรื่องหลักการในกระบวนการของปฏิจจสมุปบาท ปริยัติกับปฏิบัติถึงไปพร้อม ๆ กันให้เราทุกคนเข้าใจอย่างนี้นะ ถ้าเราไม่เข้าใจ เรามีปัญญาไม่มีการประพฤติการปฏิบัติมันดับทุกข์ไม่ได้นะ ความรู้กับการประพฤติการปฏิบัตินั้นถึงจะเป็นศีลเป็นสมาธิเป็นปัญญา เป็นอนัตตาไม่ใช่นิติบุคคลตัวตน เราต้องรู้กระบวนการของปฏิจจสมุปบาท องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เข้าใจในหลักการอุดมการณ์อุดมธรรมนะ
การประพฤติการปฏิบัตินั้น องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เอาหลักสติปัฏฐานทั้ง ๔ เพื่อเป็นหลักการ ๓ อุดมการณ์ ๔ วิธี ๖ เป็นหลักการของการประพฤติการปฏิบัติ ให้เอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจเพื่อให้ปฏิปทาของผู้ประพฤติผู้ปฏิบัตินั้นได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ
สติปัฏฐานทั้ง ๔ นั้นเป็นเรื่องวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจที่รู้กายในกาย รู้เวทนาในเวทนา รู้จิตในจิต รู้ธรรมในธรรม นี้เป็นวงจรในการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจเพื่อให้ปฏิปทาในการประพฤติการปฏิบัตินั้นได้เกิดติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ
ด้วยเหตุผลนี้เราจะต้องอาศัยความวิเวกเพื่อเอาพระพุทธเจ้าเป็นกัลยาณมิตร เพื่อเอาพระธรรมคำสั่งสอนเป็นกัลยาณมิตร เพื่อเอาพระอริยสงฆ์เป็นกัลยาณมิตร
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงได้กล่าวมงคลเรื่องอะเสวะนาจะพาลานัง ปัณฑิตานัญจะเสวะนา เพื่อการประพฤติการปฏิบัตินั้นจะได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ เพื่อเป็นหลักการในการหยุดวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ อาศัยพระพุทธเจ้า พระธรรม พระอริยสงฆ์เป็นกัลยาณมิตร
ธรรมวินัยผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจ ว่าพระธรรมพระวินัยนั้นเค้ามีไว้ทำไม
มีคำตอบว่ามีไว้สำหรับยกเลิกตัวยกเลิกตน สมมติสัจจะเราต้องรู้ต้องเข้าใจว่าสมมติสัจจะนั้นเค้ามีไว้สำหรับยกเลิกตัวยกเลิกตน ความหมายของสมมติสัจจะนั้นมีไว้สำหรับยกเลิกตัวยกเลิกตน สมมติสัจจะนั้นจะยกเลิกวงการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจอยู่ในสมมตินั้น สมมติสัจจะเรารู้เราเข้าใจเอาสมมติสัจจะนั้นมาทำหน้าที่ สมมติสัจจะนั่นแหละจะส่งเราเข้าถึงวิมุตติความหลุดพ้นด้วยความบริสุทธิคุณ ด้วยอาศัยกายวาจากิริยามารยาทอาชีพเป็นผู้ประพฤติเป็นผู้ปฏิบัติเป็นผู้ทำหน้าที่
ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนพากันมารู้มาเข้าใจในเรื่องของการประพฤติการปฏิบัติเพื่อหยุดวงแห่งนิติบุคคลแห่งตัวตน เราไม่รู้ไม่เข้าใจเอาสมมติสัจจะนั้นมาใช้เป็นตัวเป็นตน เราเอากายวาจากิริยามารยาทอาชีพมาใช้เป็นตัวเป็นตน ตัวตนนั่นแหละถึงเกิดความเสียหาย ตัวตนนั่นแหละถึงเป็นเหตุให้พังทลายอย่างเดียวเช่นเดียวกันกับตึก สตง. สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินของเมืองไทยประเทศไทย
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้ให้เข้าใจในปัญหา เราจะได้เอาปัญหามาเป็นปัญญา จะได้เอาวิกฤตมาเป็นโอกาส วิมุตติความหลุดพ้นนั้นอยู่ที่เรารู้เข้าใจอยู่ที่ทำหน้าที่อยู่ที่ปัจจุบันนั้นเอง
เมื่อวานเป็นวันปิยมหาราช เป็นวันยกเลิกทาสยกเลิกนิติบุคคลตัวตนของประเทศไทย ประชาชนคนประเทศไทยทุก ๆ ประเทศต้องพากันมารู้มาเข้าใจว่าตัวตนนั้นคือทาสรับใช้ของอวิชชาของความหลง ความแก่เจ็บตายพลัดพรากนั้นเป็นทาสของอวิชชาของความหลง คำว่านายทุนเราต้องรู้ต้องเข้าใจว่าตัวตนนั้นคือนายทุน ผู้ที่ลงทุนเพื่อตัวเพื่อตน นายทุนนั้นจึงไม่ใช่บริสุทธิคุณเพราะมีตัวมีตนจะเรียกว่าบริสุทธิคุณได้อย่างไร ให้เข้าใจเรื่องทาส ผู้ที่มีความรู้ความเข้าใจว่าเราทำงานเมื่อจบงานแล้วเราจะได้รับค่าจ้างในการทำงาน ความคิดอย่างนี้จึงไม่ใช่ความคิดที่บริสุทธิคุณยังต้องการผลประโยชน์ตอบแทน
การบำเพ็ญพุทธบารมีของพระมหาโพธิสัตว์จึงเป็นการมายกเลิกตัวตน มายกเลิกวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ เรายกเลิกการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ กายวาจากิริยามารยาทอาชีพก็ย่อมยกเลิกตามจิตตามใจ
ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจปัญหาจะได้เอาปัญหามาเป็นปัญญา เอาวิกฤตมาเป็นโอกาส เอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจด้วยความตั้งใจตั้งเจตนา การประพฤติการปฏิบัตินั้นถึงจะเป็นการปฏิบัติวินาทีต่อวินาที
การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงเริ่มต้นจากความรู้ความเข้าใจปัญญาสัมมาทิฏฐิ ยกเลิกตรึกในกาม ยกเลิกตรึกในพยาบาท เอาวาระวงจรทางจิตใจเพื่อให้ปฏิปทาได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ บารมี ๑๐ ทัศ ๒๐ ทัศ ๓๐ ทัศ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านเน้นไปยังต้นตอ เน้นไปตัวของท่านเองด้วยการสร้างบารมี
การทำประโยชน์ที่เป็นประโยชน์บริสุทธิคุณจึงเป็นการยกเลิกตัวยกเลิกตน เอาวงจรในเรื่องจิตใจ การบำเพ็ญพุทธบารมีนั้นเพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตนนั้นจึงได้เอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ
ใจของเรานั้นเป็นนามธรรม เรามีตัวมีตนทุกคนก็ย่อมรู้ว่าเรามีตัวมีตน เราไม่มีตัวไม่มีตนก็ย่อมรู้ว่าเราไม่มีตัวไม่มีตน
ด้วยเหตุผลนี้องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านถึงให้เราเจริญสติปัฏฐาน ๔ รู้กายในกาย รู้เวทนาในเวทนา รู้จิตในจิต รู้ธรรมในธรรม เพื่อหลักการในการประพฤติการปฏิบัติที่ยกเลิกตัวตน เพื่อให้ปฏิปทาของเราได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ
การประพฤติการปฏิบัตินั้นต้องเอาหลักการเจริญสติปัฏฐาน เพื่อให้กับปัญญาได้เดินทางไปพร้อม ๆ กัน เหนื่อยแล้วพักผ่อน หายเหนื่อยก็ทำงานเพื่อสติปัฏฐานเราทำอย่างนี้ปฏิบัติอย่างนี้จะเป็นความพอเพียงเพียงพอ จะเป็นความพอดี จะเป็นการไม่ได้เพิ่ม จะเป็นการไม่ได้ตัด ผู้มีปัญญามาก ๆ ก็ต้องสงบมาก ๆ ผู้มีความสงบมาก ๆ ก็ต้องมีปัญญามาก ๆ ผู้มีศรัทธามาก ๆ ก็ต้องมีปัญญามาก ๆ ทานศีลสมาธิปัญญาต้องเดินทางเพื่อหยุดวงจรในเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ เอาวินาทีต่อวินาทีในการประพฤติการปฏิบัติ
ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องเข้าใจว่าถ้าเรายกเลิกตัวยกเลิกตน วงจรของตัวตนนั้นก็ย่อมไม่มีด้วยการเจริญสติปัฏฐานทั้ง ๔
ผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจ ปัจจุบันนี้เราทุกคนต้องยกเลิกตัวยกเลิกตน ด้วยเหตุผลนี้เราจึงเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจเพื่อเราจะได้ไม่ตั้งอยู่ในความประมาท สมมติสัจจะนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญ เราต้องเอาสมมติสัจจะมาใช้เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน สมมติสัจจะนั้นจะได้ทำหน้าที่ส่งเข้าถึงความวิมุตติหลุดพ้นจากตัวจากตน สมมติสัจจะที่เป็นยศตำแหน่งหน้าที่นั้น ผู้ปฏิบัติต้องรู้ว่าเอามาใช้เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตนไม่ใช่เอามาใช้เพื่อเป็นนิติบุคคคลตัว ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจ
ด้วยเหตุผลนี้องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก่อนที่จะเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานท่านจึงได้ตรัสกับพระอานนท์พระภิกษุสงฆ์ให้รู้เข้าใจ สมมติสัจจะเราต้องเอามาใช้เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตนนี้เป็นหลักการ เพราะองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นไม่ใช่นิติบุคคลตัวตน พระพุทธเจ้านั้นได้แก่สมมติสัจจะ ที่เราเอามาใช้เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน การแก้ปัญหานั้นจึงไม่ได้ไปแก้ที่ภายนอก เอามาแก้ที่ตัวของเราเอง ตัวเรานี้คือผู้ที่ทำพุทธกิจ ตัวเรานี้คือผู้ที่ทำศาสนกิจ ตัวเรานี้คือผู้ที่ทำธุรกิจหน้าที่การงานเพื่อเอาสมมติสัจจะเอายศเอาตำแหน่งมาใช้ยกเลิกตัวยกเลิกตน
การยกเลิกกามยกเลิกพยาบาทนี้ถึงเป็นการยกเลิกขั้วบวกขั้วลบ การประพฤติการปฏิบัตินั้นถึงเอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจเพื่อหยุดขั้วบวกขั้วลบ การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงเป็นการยกเลิกโลกธรรมทั้งทางกายวาจากิริยามารยาทอาชีพ เอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจอยู่ในปัจจุบัน ปัจจุบันถึงเป็นวาระแห่งชาติ ปัจจุบันถึงเป็นชาติเป็นศาสน์กษัตริย์ที่เป็นบริสุทธิคุณ ปัจจุบันนั้นถึงเป็นทานศีลสมาธิปัญญาที่ยกเลิกอัตตาตัวตนที่เป็นบริสุทธิคุณ
---------------------------------
โอวาทขององค์หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม
เมตตาให้ไว้ในเช้าวันเสาร์ที่ ๒๔ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
ณ วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม ต.วังหมี อ.วังน้ำเขียว จ.นครราชสีมา




