๑๐ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
พสกนิกรชาวไทยและชาวต่างประเทศได้มาร่วมรวมกันประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่อน้อมถวายเป็นพระราชกุศลแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ด้วยความโทมนัสและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ ที่พระองค์ได้ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทยและชาวโลกตลอดระยะเวลาที่ยาวนาน พระองค์เป็นผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาและพระปรีชาสามารถ ทรงอุทิศพระวรกาย พระสติปัญญา และพระราชหฤทัยในการบำเพ็ญพระราชกรณียกิจนานัปการ เพื่อธำรงไว้ซึ่งความผาสุกและความมั่นคงแห่งชาติไทย เราประชาชนชาวไทยต้องร่วมใจสมัครสมานสามัคคีทำความดีที่ประกอบด้วยปัญญา เพื่ออุทิศบุญกุศลน้อมเกล้าถวาย เพื่อเสด็จสู่สวรรคาลัย เข้าสู่สวรรค์มรรคผลพระนิพพาน
ขณะนี้เวลานี้เป็นเวลาฟังธรรม ให้ทุกท่านทุกคนพากันตั้งใจฟัง ทุก ๆ คนพากันปิดโทรศัพท์มือถือไว้ก่อน เพื่อไม่ให้รบกวนในการบรรยายธรรมไม่รบกวนในการฟังธรรม ในศาลาแห่งนี้ไม่อนุญาตให้ถ่ายรูปเพื่อจะไม่ได้รบกวนคนอื่น อนุญาตให้บันทึกเสียงธรรมะไว้ในโทรศัพท์ได้ ไม่ให้อนุญาตให้พูดคุยกันอยู่ในศาลาเวลาแสดงธรรม ไม่ให้เดินไปเดินมาเวลาบรรยายธรรม เมื่อมีความจำเป็นจะไปห้องสุขาก็ไปได้ ให้รักษาความสงบ ผู้ที่จะรับโทรศัพท์คุยโทรศัพท์ต้องให้ห่างจากศาลาไม่น้อยกว่า ๔๐ เมตร
ผู้ที่นำเด็กมา เด็กที่ควบคุมตัวเองยังไม่ได้ให้ผู้ปกครองนำเด็กออกไปจากศาลาต้องการฟังธรรมะ ลำโพงขยายเสียงก็มีอยู่นอกศาลาอยู่แล้ว เพื่อไม่ให้รบกวนการบรรยายธรรมและการฟังธรรม
ให้พากันนั่งให้สบาย นั่งให้ตัวตรง ๆ อย่าไปนั่งตัวโค้งตัวงอ เพื่อเราจะได้มีสติมีสัมปชัญญะ ใจไม่สงบไม่เป็นไรให้ตัวของเราตรง ๆ ไว้ก่อน ถ้าตัวเราตรงใจของเราก็จะสงบเอง การปฏิบัติใจนั้นองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราปฏิบัติที่กาย ใจไม่สงบก็ให้ตัวตรงไว้ก่อนใจเราก็จะสงบเอง ใจของเรานั้นเป็นนามธรรม การฝึกใจปฏิบัติใจนั้นต้องไปปฏิบัติที่กาย ไปปฏิบัติที่วาจาที่กิริยาที่มารยาทที่อาชีพ อาศัยกายวาจากิริยามารยาทเป็นหลักการของการประพฤติการปฏิบัติ
วันนี้เป็นวันเสาร์ที่ ๑๐ เดือนตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านทรงประสูติ ตรัสรู้ เสด็จดับขันธ์สู่พระนิพพานตรงกับวันพระจันทร์วันเพ็ญ การประพฤติการปฏิบัติ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเข้าใจ ให้ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติเอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดนั้นให้เอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดของเรื่องจิตใจ เพื่อให้ปฏิปทาของผู้ประพฤติผู้ปฏิบัตินั้นได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ ถ้าเราไปเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกายนั้นมันยาวนานเกิน คนเราเกิดมากว่าจะตายนั้นมันยาวนานเกิน หลายสิบปี วงจรการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกายนั้นมันยาวนานเกิน
ด้วยเหตุผลนี้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ ปฏิปทาของเราถึงจะได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ
ในวิถีชีวิตในการดำเนินชีวิตต้องเน้นเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจ ไม่ให้เอาการเวียนว่ายตายเกิดทางร่างกาย การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงจะไม่ลูบคลำในศีลในพรตในข้อวัตรในข้อปฏิบัติในการทำหน้าที่ ความรู้ความเข้าใจนั้นถึงเป็นสิ่งที่สำคัญมาก เราเกิดมาเราต้องรู้เราต้องเข้าใจว่าเราเกิดมาเราจะดำเนินชีวิตอย่างไร ปัญญาสัมมาทิฏฐินั้นจึงเป็นสิ่งที่สำคัญ ความรู้ความเข้าใจนั้นจะเป็นเหตุเป็นปัจจัยให้เราสร้างเหตุสร้างปัจจัยได้ถูกต้อง
การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงเป็นอริยมรรคทางกายวาจากิริยามารยาททั้งอาชีพ อยู่ในวิถีชีวิตของเราทุกคนอยู่ที่ปัจจุบัน
ใจของเราทุกคนนั้นเป็นนามธรรม ใจของเราต้องรู้ต้องเข้าใจ ความรู้ความเข้าใจจะได้เอากายวาจากิริยามารยาทอาชีพมาใช้มาปฏิบัติมาทำหน้าที่ ด้วยเหตุผลนี้ใจของเราต้องรู้ต้องเข้าใจ เราทุกคนนั้นอาศัยพระพุทธเจ้าเป็นกัลยาณมิตร พระพุทธเจ้าคือใคร พระพุทธเจ้านั้นคือพระธรรมคือพระวินัย ความรู้ความเข้าใจเอาพระธรรมเอาพระวินัยมาทำหน้าที่ องค์สมเด็๗พระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นได้ตรัสกับพระอานนท์กับสงฆ์สาวกให้เข้าใจว่าพระธรรมพระวินัยคือองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า สรีระร่างกายนี้ใมช่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นคือพระธรรมคือพระวินัย
พระธรรมพระวินัยนั้นเป็นบริสุทธิคุณ ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน พระธรรมพระวินัยนั้นเป็นบริสุทธิคุณ การประพฤติการปฏิบัติการทำพุทธกิจนั้นจึงเป็นปัญญาบริสุทธิคุณ ความรู้ความเข้าใจนั้นจึงไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน ความรู้ความเข้าใจนั้นเป็นบริสุทธิคุณ
ด้วยเหตุผลนี้เราทุกคนมารู้มาเข้าใจ เราทุกคนจะได้ยกเลิกตัวยกเลิกตน เราทุกคนถึงจะเข้าถึงบริสุทธิคุณ
ด้วยเหตุผลนี้การประพฤติการปฏิบัติของเรานั้นจึงไม่หวังผลอะไรตอบแทน การทำหน้าที่อะไรต่าง ๆ นั้นไม่หวังอะไรตอบแทน การทำอะไรไม่หวังผลอะไรตอบแทนนั้นจึงเป็นบริสุทธิคุณ การกระทำนั้นถึงจะเป็นวิมุตติความหลุดพ้นอยู่ที่หน้าที่
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้รู้เข้าใจ วิมุตติความหลุดพ้นนั้นจะได้เป็นพระนิพพานอยู่ที่หน้าที่ พระธรรมพระวินัยนั้นจึงเป็นเหตุเป็นปัจจัยให้เรายกเลิกตัวยกเลิกตน
เราเอาวงจรการเวียนว่ายตายเกิดของจิตใจอยู่ในปัจจุบันอยู่ที่ปัจจุบัน เน้นความดับไม่เหลือด้วยพระธรรมด้วยพระวินัยด้วยหน้าที่อยู่ที่ปัจจุบัน
ใจของเรานั้นไม่มีใครเห็นไม่มีใครรู้ไม่มีใครเข้าใจว่าเราตรึกนึกคิดอะไร แต่ตัวของเราทุกคนก็รู้ใจของตัวเองอยู่แล้วว่าเราตรึกนึกคิดอะไร ด้วยเหตุผลนี้ เราทุกคนจึงเน้นจิตใจที่บริสุทธิคุณ ด้วยความรู้ความเข้าใจอย่างนี้การปฏิบัติของเราถึงจะเป็นการปฏิบัติติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ พระนิพพานนั้นจึงอยู่ที่ความรู้ความเข้าใจ อยู่ที่ทำหน้าที่ วิมุตติความหลุดนั้นจึงอยู่ที่ความรู้ความเข้าใจอยู่ที่ทำหน้าที่ การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงเป็นการยกเลิกตัวยกเลิกตน จะเป็นความดับไม่เหลือแห่งความเป็นนิติบุคคลเป็นตัวเป็นตน
มีคำถามว่าประพฤติอย่างนี้แหละเราจะไม่มีความทุกข์เหรอจะไม่มีความเครียดเหรอ มีคำตอบแล้วว่าไม่มีความทุกข์ไม่มีความเครียด การปฏิบัติของเราจะเข้าถึงความพอเพียงเพียงพอ เข้าถึงความเต็มเหมือนองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นประสูติตรัสรู้เสด็จดับขันธ์ปรินิพพานเข้าถึงความเต็ม เหมือนพระจันทร์วันเพ็ญ
ความยึดมั่นถือมั่น ความเอาใจใส่ด้วยฉันทะ ด้วยความพอใจ มีปิติมีความสุขมีความสดชื่นรู้ตื่นเบิกบานในการทำหน้าที่ ความทุกข์ความเครียดทางจิตใจของเรานั้นจะไม่มี
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้เข้าใจว่าวาระนั้นมีเพียงวาระเดียว ไม่มีหลายวาระพร้อม ๆ กัน วาระนั้นมีเพียงวาระเดียว เรามีฉันทะมีความพอใจมีปิติมีความสดชื่นรู้ตื่นเบิกบานในการทำหน้าที่ ความทุกข์ความเครียดนั้นจะไม่มี เพราะนี้เป็นปัญญาสัมมาทิฏฐิ นี้เป็นความรู้ความเข้าใจ เป็นการทำหน้าที่ด้วยฉันทะด้วยความพอใจด้วยปิติสุขเอกัคคตาในการทำหน้าที่ ความทุกข์ความเครียดนั้นจะไม่มี
พระธรรมพระวินัยเราต้องรู้ต้องเข้าใจเป็นสมมติสัจจะที่เราจะต้องเอามาใช้เอามาปฏิบัติเอามาทำหน้าที่ เอามาใช้เอามาประพฤติมาปฏิบัติเพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน สมมติสัจจะนั้นเป็นบริสุทธิคุณเพื่อเอามาใช้สำหรับยกเลิกตัวยกเลิกตน
เรามีฉันทะมีความพอใจ มีปิติมีความสุขมีความสดชื่นรู้ตื่นเบิกบานในการทำหน้าที่ที่จะต้องเอามายกเลิกตัวยกเลิกตน สมมติสัจจะนั้นจะส่งเราเข้าถึงวิมุตติหลุดพ้นจากตัวจากตน
ชาติศาสน์กษัตริย์จึงเป็นวิถีชีวิตที่อยู่ในหน้าที่ในชีวิตประจำวันที่เป็นปัจจุบันธรรม ที่เอาสมมติสัจจะมาใช้มายกเลิกตัวตน
ด้วยเหตุผลนี้สมณะที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ นั้นจึงมีอยู่ในวิถีชีวิตปัจจุบันในชีวิตประจำวัน
ด้วยเหตุผลนี้ปัญญาสัมมาทิฏฐิที่เป็นปัญญาบริสุทธิคุณนั้นจึงเป็นเอไอทางกายวาจากิริยามารยาทอาชีพ ที่เป็นเอไอที่บริสุทธิคุณด้วยปัญญาบริสุทธิคุณ วิมุตติความหลุดพ้นจากตัวตนจึงเป็นปัญญาบริสุทธิคุณ การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงยกเลิกโลกธรรมทั้งหมด จึงยกเลิกนิวรณ์ทั้ง ๕ ยกเลิกอคติทั้ง ๔ ไม่เอานิวรณ์ทั้ง ๕ นำชีวิต ไม่เอาอคติทั้ง ๔ นำชีวิต ความรู้ความเข้าใจก้าวไปพร้อมกับการประพฤติการปฏิบัติ อบรมบ่มอินทรีย์ เอาความดีและปัญญาเพื่อให้ปฏิปทานั้นได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ การปฏิบัตินั้นเอาความบกพร่องมาแก้ไข ไม่ย่ำต๊อกอยู่ในที่เก่าที่เดิม เอาความบกพร่องมาแก้ไข เพื่อให้เข้าถึงความอิ่มความเต็มความพอความพอเพียงเพียงพอ การปฏิบัตินั้นจึงเป็นฟอร์มสดอยู่ที่ปัจจุบัน ไม่ย่ำต๊อกอยู่ในที่เก่าอยู่ที่เดิม ความยึดมั่นถือมั่นในตัวในตนเรียกว่าย่ำต๊อกอยู่ในที่เก่าที่เดิม เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้วัตถุไม่ก้าวหน้า ปัญญาไม่ก้าวไกล
เกียรติยศสูงสุดนั้นได้แก่การยกเลิกตัวยกเลิกตน เกียรติยศคือความรู้ความเข้าใจ เราเอาพระธรรมพระวินัยมาใช้มาทำหน้าที่เพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน เราเอาสมมติสัจจะนั้นมาใช้มายกเลิกตัวยกเลิกตน ถ้าเราไม่ยกเลิกตัวยกเลิกตนเราก็ย่ำต๊อกอยู่ในที่เก่าที่เดิม
ด้วยเหตุผลนี้ปฏิปทาที่ยกเลิกตัวยกเลิกตนนั้นจึงเป็นฟอร์มสด การยกเลิกตัวยกเลิกตนนี้จึงเป็นฉันทะ เป็นความพอใจ เป็นความสดชื่นรู้ตื่นเบิกบานในการทำหน้าที่ที่เป็นหนึ่งเป็นเอกัคคตาเป็นการทำหน้าที่ คำว่าวันคือความเป็นหนึ่ง คำว่าปัจจุบันก็คือความเป็นหนึ่ง ปัจจุบันนี้ถึงเป็นความสดเป็นฟอร์มสด เมื่อเรายกเลิกตัวยกเลิกตนเราทุกคนถึงจะเข้าถึงความสดชื่นรู้ตื่นเบิกบานในการทำหน้าที่ ปัจจุบันนี้เราทุกคนต้องยกเลิกตัวตน ตัวตนจะไม่มีได้ก็เพราะเราทำงานเพื่องาน เราทำหน้าที่เพื่อหน้าที่
ด้วยเหตุผลนี้เราพากันมองดูองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พากันมองดูพระอรหันต์ขีณาสพว่าคนพวกนี้ทำไมไม่มีโลกส่วนตัว เพราะเหตุผลว่าองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นยกเลิกตัวโลกส่วนตัว เพราะพระอรหันต์ขีณาสพสาวกขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นยกเลิกโลกส่วนตัว ให้เรารู้เข้าใจว่า ถ้าเรามีโลกส่วนตัวเราก็ต้องมีตัวมีตน
ด้วยเหตุผลนี้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถึงไม่มีโลกส่วนตัว พระอรหันต์ขีณาสพสาวกขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นถึงไม่มีโลกส่วนตัว ไม่มีเวลาเป็นของเรา เราต้องรู้เข้าใจ เวลานั้นไม่ใช่เป็นของเรา เวลานั้นเป็นของเวลา ด้วยเหตุผลนี้พระพุทธเจ้าจึงเป็นผู้ไม่ขอเวลา พระอรหันต์ขีณาสพนั้นจึงไม่ได้ขอเวลา
การยกเลิกตัวยกเลิกตนนั้นจึงต้องเอาสมมติสัจจะนั้นมาใช้มายกเลิกกาลมายกเลิกเวลา ยกเลิกโลกส่วนตัว พระธรรมพระวินัยนั้นจึงเป็นเหตุเป็นปัจจัยให้เรายกเลิกกาลยกเลิกเวลา การปฏิบัตินั้นจึงไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น ถ้ามีข้อแม้แล้วก็ต้องเกิดความเสียหายเกิดการพังทลายอย่างเดียวเช่นเดียวกันกับตึก สตง. สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินของเมืองไทยประเทศไทย
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้เข้าใจ ธรรมวินัยนั้นเป็นอาหารสำเร็จรูป สมมติสัจจะนั้นเป็นอาหารสำเร็จรูป ความรู้จึงเป็นคู่กับการประพฤติการปฏิบัติ ชีวิตนี้ถึงจะไม่เสียหาย ชีวิตนี้จึงจะไม่พังทลายอย่างเดียวเช่นเดียวกันกับตึก สตง. สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินของเมืองไทยประเทศไทย
การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงเอาวงจรในการเวียนว่ายตายเกิดของทางจิตใจ วงจรเวียนว่ายตายเกิดของจิตใจนั้นต้องเอาพระธรรมเอาพระวินัยมาใช้เป็นหลักการในการประพฤติในการปฏิบัติในการทำหน้าที่
ความรู้ความเข้าใจว่าพระธรรมพระวินัยนั้นคืออาหารสำเร็จรูป ความรู้ความเข้าใจว่าพระธรรมพระวินัยเป็นยานเพื่อหยุดสัญชาตญาณเพื่อหยุดนิติบุคคลที่เป็นตัวเป็นตน
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้เข้าใจ เราต้องเอาทรัพยากรที่เป็นกายวาจากิริยามารยาทอาชีพเอามาใช้เอามาประพฤติมาปฏิบัติมาทำหน้าที่ด้วยการยกเลิกตัวยกเลิกตน เพื่อให้ปฏิปทาของเรานั้นได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ เราจะไม่ได้เดินไปข้างหน้าถอยกลับมาอยู่ที่เก่าที่เดิม เพื่อเข้าถึงความสดอยู่ที่ปัจจุบัน ที่มีคำว่าสดชื่นรู้ตื่นเบิกบานทำหน้าที่อยู่ที่ปัจจุบัน
เราอาศัยพระพุทธเจ้าเป็นกัลยาณมิตร อาศัยพระธรรมพระวินัยเป็นกัลยาณมิตร ปัจจุบันนี้ประชากรของโลกเอาทางวิทยาศาสตร์นำชีวิต เอาวิทยาศาสตร์นำชีวิตนั้นมันดีแล้วถูกต้องแล้วแต่ต้องเอาทางจิตใจไปพร้อม ๆ กัน เพื่อให้ทางวิทยาศาสตร์ได้ก้าวหน้า ทางจิตใจก้าวไกลไปพร้อม ๆ กัน เพื่อเอไอนั้นจะได้เป็นเอไอบริสุทธิคุณ เพื่อจะได้เป็นเอไอเพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน เอไอจะได้ไม่เป็นเอไอที่เป็นนิติบุคคลที่เป็นตัวเป็นตน เอไอนั้นจะยกเลิกนิวรณ์ทั้ง ๕ เอไอนั้นจะยกเลิกอคติทั้ง ๔ ด้วยการเอาทางวิทยาศาสตร์กับทางใจไปพร้อม ๆ กัน เพื่อให้การพัฒนาวิทยาศาสตร์นั้นเป็นวิทยาศาสตร์ที่เป็นบริสุทธิคุณเพื่อการพัฒนาจิตใจนั้นจะได้เป็นจิตใจที่บริสุทธิคุณ
การเรียนการศึกษาการทำงานจะได้เป็นพระนิพพานอยู่ที่หน้าที่ เราเอาพระพุทธเจ้าเป็นหลัก เพราะเหตุผลว่าพระพุทธเจ้านั้นไม่ใช่นิติบุคคลตัวตน พระพุทธเจ้านั้นเป็นความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ เป็นความก้าวหน้าทางจิตใจ ๒ อย่างนี้ต้องก้าวไปพร้อม ๆ กัน
ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้เข้าใจเพื่อจะได้เอาปัญหามาเป็นปัญญา เพื่อจะได้เอาวิกฤตนั้นมาเป็นโอกาส การประพฤติการปฏิบัตินี้จึงเอาพระธรรมเอาพระวินัยเป็นวาระแห่งชาติของการประพฤติการปฏิบัติ วงจรการเวียนว่ายตายเกิดจึงเอาการเวียนว่ายตายเกิดทางจิตใจอยู่ในปัจจุบัน เพื่อปฏิปทาของเราทุกคนจะได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ
ด้วยเหตุผลนี้ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติจึงต้องปฏิบัติติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ ต้องยกเลิกตัวตนให้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ ผู้ประพฤติผู้ปฏิบัติต้องรู้ต้องเข้าใจ เพื่อการประพฤติการปฏิบัตินั้นจะได้ติดต่อต่อเนื่องดั่งสายน้ำ
เราทุกคนต้องรู้ต้องเข้าใจในการดำเนินชีวิต เราต้องรู้จักปัญหา เพื่อเอาปัญหานั้นมาเป็นปัญญา เพื่อเอาวิกฤตนั้นมาเป็นโอกาส มาเอาปัจจุบันเป็นวาระแห่งชาติในการทำหน้าที่ การเรียนการศึกษานั้นจะได้เป็นพระนิพพาน การทำงานนั้นจะได้เป็นพระนิพพาน การรับราชการเป็นนักการเมืองเป็นนักบวชนั้นจะได้เป็นพระนิพพาน
เราต้องรู้ต้องเข้าใจเรื่อของเหตุเรื่องของปัจจัย เราต้องเข้าใจในเรื่องทุกข์ เรื่องเหตุเกิดทุกข์ เรื่องข้อปฏิบัติถึงความดับทุกข์ เราต้องรู้ต้องเข้าใจเราทุกคนจะได้พากันมายกเลิกตัวยกเลิกตน เราต้องรู้ปัญหา เดี๋ยวนี้เราไม่รู้ไม่เข้าใจปัญหานะ เดี๋ยวนี้เรากำลังหาเรื่องหาราวให้กับตัวเอง หาเรื่องหาราวให้คนอื่น องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเข้าใจให้เรารู้ปัญหา ให้เรามายกเลิกปัญหา จะได้เอาปัญหานั้นมาเป็นปัญญา จะได้เอาวิกฤตนั้นมาเป็นโอกาส
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เราเข้าใจว่าพระธรรมพระวินัยที่จะเป็นธรรมนูญ ให้เรายกเลิกวัฏฏสงสาร
ก่อนองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะตรัสรู้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรึกนึกคิดกระบวนการของการเวียนว่ายตายเกิดว่าเราต้องหยุดการเวียนว่ายตายเกิดด้วยความรู้ความเข้าใจพร้อมทั้งการประพฤติการปฏิบัติการทำหน้าที่ เพราะวิมุตติหลุดพ้นอยู่ที่ความรู้ความเข้าใจอยู่ที่การทำหน้าที่ ด้วยเหตุผลนี้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถึงตรัสให้เรารู้เราเข้าใจในการตรัสรู้ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เป็นความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัติ การตรัสรู้ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นจึงไม่ใช่เป็นเพียงสมาธิสมาบัติ สมาธิสมาบัตินั้นเป็นเพียงสถานที่พักผ่อนชั่วครู่ชั่วยาม เหนื่อยแล้วพักผ่อน หายเหนื่อยแล้วทำงาน ต้องเอาความสงบและปัญญามาทำหน้าที่ไปพร้อม ๆ กัน ผู้มีความสงบมาก ๆ ก็ต้องมีปัญญามาก ๆ ผู้มีปัญญามาก ๆ ก็ต้องมีความสงบมาก ๆ
ด้วยเหตุผลนี้ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถึงพูดกับจิตใจของตัวเองว่า เมื่อเรายังไม่พบญาณ, ได้แล่นท่องเที่ยวไปในสงสารเป็นอเนกชาติ แสวงหาอยู่ซึ่งนายช่างปลูกเรือน, คือตัณหาผู้สร้างภพ, การเกิดทุกคราวเป็นทุกข์ร่ำไป นี่แน่ะนายช่างปลูกเรือน, เรารู้จักเจ้าเสียแล้ว, เจ้าจะทำเรือนให้เราไม่ได้อีกต่อไป โครงเรือนทั้งหมดของเจ้าเราหักเสียแล้ว, ยอดเรือนเราก็รื้อเสียแล้ว จิตของเราถึงแล้วซึ่งสภาพที่อะไรปรุงแต่งไม่ได้อีกต่อไป, มันได้ถึงแล้วซึ่งความสิ้นไปแห่งตัณหา, คือถึงนิพพาน
ด้วยเหตุผลนี้ เราทุกคนต้องพากันรู้ทุกข์ รู้เหตุเกิดทุกข์ รู้ข้อปฏิบัติถึงความดับทุกข์ มีฉันทะมีความพอใจมีปิติมีความสุขมีความสดชื่นรู้ตื่นเบิกบานในการทำหน้าที่
การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงเอาวงจรในการเวียนว่ายตายเกิดของจิตใจอยู่ในปัจจุบัน ไม่มีความคิดความเข้าใจว่าพระนิพพานอยู่ในอนาคตกาลเบื้องหน้าโน้นเทอญ
การประพฤติการปฏิบัตินั้น องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราเข้าใจอย่างนี้ การประพฤติการปฏิบัตินั้นจึงมุ่งเป้ามายังตัวเรา การยกเลิกตัวตนนั่นแหละคือการทำหน้าที่ของเราพร้อมทั้งทำหน้าที่ของผู้อื่น
การที่เราไม่รู้ไม่เข้าใจเป็นข้าราชการเป็นนักการเมืองเป็นนักบวชแล้วจะพากันไปแก้ไขที่คนอื่นแก้ไขโลกนี้ มันถึงแก้ไขไม่ได้ การแก้ไขภายนอกก็ต้องทำเหมือนองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าคือทำหน้าที่ของตัวเองเพื่อยกเลิกตัวยกเลิกตน การประพฤติการปฏิบัติอย่างนี้ถึงจะเป็นบริสุทธิคุณ ถึงจะเป็นความหลุดพ้นในหน้าที่
ด้วยเหตุผลนี้ เราเป็นพ่อเป็นแม่คือผู้ที่แก้ไขตัวเอง เราเป็นครูเป็นอาจารย์คือผู้ที่แก้ไขตัวเอง ผู้ที่เป็นข้าราชการนักการเมืองผู้ที่เป็นนักบวชคือผู้ที่แก้ไขตนเอง การประพฤติการปฏิบัติการทำหน้าที่เพื่อยกเลิกตัวตนนั้น หน้าที่นั้นถึงเป็นหน้าที่ที่บริสุทธิคุณ
---------------------------------
โอวาทขององค์หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม
เมตตาให้ไว้ในเช้าวันเสาร์ที่ ๑๐ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
ณ วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม ต.วังหมี อ.วังน้ำเขียว จ.นครราชสีมา




